EV YAPIMI GNOCCHİ (Home Made Gnocchi - Easier Than You Think)

Ramazan şahit olsun ki!

Zaman, tüm yaratılışı anlamlandıran bir özge yaratılıştır. Bu nedenle Kur'an'ın, üzerine en çok yemin ettiği şey, zaman kesitleridir.
Zaman üzerine bunca yemin edilmesinin nedeni, insan için "hayat" demeye gelen zamana bir dikkat çekiştir; bedelsiz elde edildiği için önemi gözden kaçan zamana.

Ama bu yeminlerin bundan daha önemli bir mesajı var: zamanı şahit tutmak. "Ve'l-'asr" demek "Zaman şahit olup dile gelsin" demektir. Sen ey zamana maruz kalan insan, zaman senin şahidindir unutma. Sabah dile gelecek, akşam dile gelecek, gece dile gelecek, gündüz dile gelecek, öğle dile gelecek, şafak dile gelecek, gün dile gelecek, ay dile gelecek ve Ramazan dile gelecek

Ramazan şahit olup dile gelirse neler söyleyecek?

Kimileri için "O beni tuttu, fakat ben onu tutmadım Ya Rabbi" diyecek. Kimileri için "O beni tuttu, ben de onu tuttum Ya Rabbi!" diye şahit olacak. Daha başkaları için "Ne o beni tuttu, ne ben onu tuttum" diyecek. Biz bunlardan hangisine gireceğiz. Ramazan bizim hakkımızda Rabbine neler diyecek?

Zamanın bazı kesitlerini vahiy öne çıkarır. Bunların en başında Kadir Gecesi gelir ki, Kur'an'a göre "bin aydan hayırlı'dır." Kadir gecesi ise, bu kutsallığını, Kur'an'ın inmeye başladığı gece oluşundan alır. Bu gecenin Ramazan ayı içerisinde yer alan gecelerden biri olduğunu da, biz, yine Kur'an'dan öğreniyoruz.

....

"Ey Ramazan!" demeli; gelirken aşksızlıktan çöle dönmüş yüreklerimize, Rahmet bulutlarını da getir ki, uyuyan idraklerimiz, Kur'an'ın sağaltıcı soluğuyla uyansın. Özlemeyen, sızlamayan, inlemeyen, yanmayan yüreklerimiz özlesin, sızlasın, inlesin ve yansın. Ve insan, içine doğru yapacağı yolculukta gönlünün çeperlerine tutunarak kapasitesinin sınırlarına dayansın.

Ramazan "bedence küçülüp, ruhca büyüme"nin talim edildiği bir zaman dilimidir.

Ramazan yıllık ruh bakımıdır. Oruç insanda, yüreğe doğru bir yolculuk gerçekleştirmenin aracıdır. Yüreğe, yani insanın kendi özüne. Eğer, yolculuğunu sürdürmeyi göze alırsa, orada karşılaşacağı, yine kendisi; En doğal, en maskesiz, en yalın haliyle özbenliği olacaktır.

İnsan, bu yolculuğun sonunda, kendisiyle buluşacak, bilişecek, tanışacak ve barışacaktır; Yani 'silm'e (barış), teslimiyete ve selamete (Kurtuluş) ulaşacaktır. Kendisiyle barışık olan, hiç kuşkunuz olmasın, Hakikat'le barışık olur. Kendisiyle kavgalı olan ise, başta Allah olmak üzere, hakikatle, doğayla, insanlıkla kavgalı olur.

İçinden geçtiğimiz şu netameli ve kaygan zaman diliminde hepimiz,sahte ve sentetik gündemlerin bombardımanı altında kendimizi kaybediyoruz. İşte fırsat;
Ramazan! Sahici ve ilahi gündem. Dahası Ramazan şahidimiz.

Kim istemez; "Ramazan şahit olsun ki ben onu o da beni tuttu!" demeyi?

M.İslamoğlu

Allah c.c üzerine basa basa her yazımızda dile getirmeye çalıştığımız bu muhteşem fırsatı,belki son ramazanımızı,nihayete az bir zaman kalmış olduğu halde,en tatlı/en bereketli şekilde ihya edebilmeyi nasip etsin..

Öylesine huzur dolu ki yüreğimiz bu günlerde.Tatlı bir inzivaya çekilmiş gibi.Dil korkuyor söylemeye Ramazan bitecek diye,yürek sızlıyor bu güzellik sonra erecek diye..Gözler ilersine bakamıyor,son gününü görecek,sevgilisinden,sevdiğinden kopup,tekrar dünya telaşelerine dalacak diye.Sımsıkı tutunmuşuz ipe,sarılmışız,asılmışız.Zaman zaman nefsimize ağır gelse de,gönlümüz açık ola inşallah,ömrümüzü ramazan kılalım ki ahiretimiz bayram olsun inşaallah.

Sizlerle bugün harika bir reçete paylaşacağım.

3 yaşına girmek üzere olan minik kızım bizimle birlikte yeni yeni kavramlar öğreniyor.Her nefeste yeniden doğuyor sanki.Yeni bir şey öğrendiği zaman,okyanus gözlerine yıldızlar doluyor,yüreğici pıt pıt atıyor,yüzünde kocaman,taptaze bir gülümse..

Bilirsiniz,bu dönemde öyle şirin oluyorlar ki,kurdukları cümleler,olaylara verdikleri tepkiler,orijinal mimikler,nasıl güzel,nasıl keyifli:)

2 yaş sendromunun sancılarını  bir gülümseyle unutturuveriyor.
Adını koyamıyorum ki bu sevginin..
Aşk diyeceğim diyemiyorum,yetmiyor izahatını yapmaya,kalbimi çıkarıp koysam şuraya,anlat desem;anca.
__

Yemek seçmez genelde,lakin bu günlerde biraz nazlıyız yine.Pilavı inanılmaz severken,istemez oldu,makarnaya döndü.Geçenlerde oyunu bırakıp 'Anniciğim makaalna yapalım mı?' diye sordu fıstık fıstık. 'Mmm yapalım tabi ki tatlışım.Hadi gel beraber seçelim,hangisini istersin..' dediğimde hayır onlardan istemiyoruum kiii dedi.

Allah Allah dedim..Hazır makarna istemiyormuş Civciv Hanım :)
Hiç birini beğendiremedim,o uzun,o kısa,o yuvarlak,o kırışık (burgulu:)

Derken,tamam dedim.Hayatım; bak şimdi seninle ne yapacağız.

Aklıma İtalyanların makarna ve pizzadan sonra en meşhur yemeği olan 'Gnocchi' geldi. (Niyokki)
Hani durup dururken canınızın çekeceği tatlar vardır ya,bu da onlar biri.Patates ve undan oluşuyor.

Aklınıza gelebilecek her türlü sebze ile de deneyebiliriz.Yüzlerce çeşit gnochhi var,lakin ben temel gnocchi reçetesinden başlamak istiyorum ve mutlaka deneyin diyorum..

Temel gnocchi muhteviyatında genelde irmik ve ricotta  kullanılır.İrmik sevmeyenler için,en garanti tarif budur.Hele ki siz de benim gibi patates aşığıysanız,bomba !  :)

GNOCCHİ

Malzemeler:

.5 adet haşlanmış orta boy patates (Nişasta oranı yüksek,haşlamalık patates kullanın,bu kısmı çok önemli.Patatesiniz uygun olmazsa,hamurunuz sakızlaşır)

.1 büyük yumurta (Hafif çırpılmış)
.Aldığı kadar un (Takriben 2 su bardağı)
.2 çay kaşığı tuz

.1 çay kaşığı karabiber

(Ben çok az köri kullandım.)

Haşlamak İçin:

.1 lt su

.1 tatlı kaşığı tuz

Yapılışı:

.Patatesleri çatal yardımı ile hafifçe eziyoruz.

(Püf nokta:Patatese fazla müdahele etmemek gerekiyor,minimum hamlelerle,mümkünse tek seferde ezmeli.Aksi halde yapışkan bir kıvamda olur ve hamurumuzu toparlayamayız.)

.Ezilmiş patateslerin ortasını açarak,hafif çırptığınız yumurtayı ekleyin.

.Yavaş yavaş yoğurun.

.Unu 2-3 seferde ekleyin ve hafifçe yoğurmaya devam edin.

.Tuz ve baharatları ekleyin.

.Çok sert bir hamur olmayacak,standart kulak memesi kıvamını elde etmelisiniz.

.Yoğurduğunuz hamuru 4 eşit parçaya bölün.

.Her bir parçayı rulo haline getirin. (Önce kalın yapın,daha sonra esneterek hafif inceltin,çok da ince olmasın zira kalın olanı makbüldür.)

.Ruloları ikişer cm aralıklarla kesin.

.Unladığınız bir tepside hazırladığınız parçaları 5 dk.kadar bekletin.

İtalyanların gnocchi yapımı için özel aparatları vardır fakat çatalla da aynı şekli verebilmeniz mümkün.Fotoğrafta da gördüğünüz gibi kestiğimiz parçalara,çatalın tersini bastırarak hafifçe yuvarlıyoruz..Klasik şekli budur.

Nasıl istiyorsanız öyle şekillendirebilirsiniz.Yuvarlak yapın,kare kare kesin,hayal gücünüzü devreye sokabilirsiniz bu aşamada.Biz Civciv hanımla çok eğlendik  yaparken,enerjilerini boşaltmak,aranızdaki bağı güçlendirmek ve el becerilerini geliştirmek için de süper bir fırsat..

Isbanık (Ispanak) , torça (poğaça ) , noonut (nohut) 'tan sonra bir de niyooşşi (niyokki) 'miz oldu.Haydi hayırlısı :)

Hazırladığımız gnocchileri,orta boy tencerede kaynattığımız ve 1 çorba kaşığı tuz eklediğimiz suda haşlıyoruz.

Çok kısa sürede pişiyorlar.Yüzeye çıkanlar hazır demektir.Delikli bir kepçe yardımı ile alıp,servis tabağınıza yerleştiriniz.

Her çeşit sosla tüketebilirsiniz,enfes bir tat sizi bekliyor..

Ben sarımsaklı yoğurt ve domates sosundan sonra,en çok harissa sos (yakın zamanda reçetesini vereceğim) ve kremalı tavuk sosunu kullanıyorum..

Bu kez elimdeki taze soğanları da değerlendirmek amacı ile şöyle bir sos hazırladım ve beklediğimden çok daha güzel oldu.

Sos:

.2 diş sarımsak

.4-5 orta boy domates

.1 küçük boy patates

.2 dal taze soğan

.2 yemek kaşığı tereyağ veya sıvıyağ

.1/2 çay bardağı su

.Tuz ve ve baharatlar
(Dilerseniz biraz kaşar peyniri rendesi)

Hazırlanışı:

.Sarımsakları rendeleyip,tereyağını erittiğimiz tavaya alıyor ve bir dakika kadar kavuruyoruz.

.Patatesleri istediğimiz ebatta doğrayıp,sarımsaklara katıyoruz

.Taze soğanları da doğrayıp tavaya ekliyoruz.

.Son olarak domatesler (+ dilerseniz kaşar peyniri),tuz ve baharatları katıp,su ilave ederek,2-3 dakika pişirip,gnochhilerimizle buluşturuyoruz..

Gnocchileri haşlamak yerine,kızartarak da servis edebilirsiniz.İki türlü de enfes oluyor.Yanlız kızarttıktan sonra üzerine hemen sıcak sosunu ilave edin ve 5 dakika bekletin.Bu sürede yumuşayıp,çok daha lezzetli bir hale geliyor..

Ayrıca hazırladığınız gnocchileri hafif haşlayıp,buzlukta da muhafaza edebilirsiniz.Fakat şunu belirtmeliyim ki taze olarak pişirip tükettikleriniz daha tatlı oluyor.

Afiyet olsun..

Herkese cici mi cici haftalar diliyorum.

Muhabbetle

NEVZİNE (KAYSERİ TATLISI)

..

Osmanlılar zamanında Ramazan günlerinde tebdil-i kıyâfet ile pek çok zengin, hiç tanımadıkları semtlerdeki bakkal, manav dükkânlarına gider, onlardan Zimem Defteri'ni (veresiye defteri) çıkarmalarını isterlerdi.

Baştan, sondan ve ortadan rast gele sayfaların toplamını yaptırıp, miktarını ödedikten sonra;
"Bu borçları silin! Allah kabul etsin!" der, kendilerini tanıtmadan çeker giderlerdi.
Borcu ödenen, borcunu ödeyenin kim olduğunu; borcu sildiren, borçtan kimi kurtardığını bilmezdi...
Gizli verilen nâfile sadakanın, açıktan verilen nâfile sadakadan yetmiş kat dahâ sevâp olduğunu bilen kişiler, yardımlarını mümkün olduğunca gizliden yapmaya gayret ederdi. Atalarımız sağ ile verdiğini, sol elinden bile gizler, yaptıkları iyilikleri unutur giderlerdi...

Es-Selam olsun gönülden.

Şu cümleler buram buram insanlık,derinden bir muhabbet kokmuyor mu dostlar? Tasavvuru dahi gönlünüzü hoş tutup,bu hallere hayran kalmaya,mütebessim olmanıza sebep değil mi?
Ne kadar güzel  / ne kadar ince.
Gücümüz yettiğince hayrı ve bereketi niyaz ederek,soluk alıp vermek,tüm kardeşlerimizin halleri ile hallenmek nasip olsun..

Ramazanı yarılamış,nihayete doğru tatlılıkla ilerlerken,nevzinesiz olmazdı.Epey medyatik bir tatlı olduğunu da söyleyebiliriz.Çoğumuzun bildiği 'Yemekteyiz' programı ile adını duyurduktan sonra Barack Obama'ya Çankaya Köşkü'ndeki yemekte sunuldu.Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ün en sevdiği tatlılardan biriymiş.Ben haberlerin yalancısıyım:)

Evlendiğimiz ilk yıl yalancı tavuk göğsünden sonra en çok yaptığım tatlıydı.Baklavadan daha hafif ve çok leziz.Tadan arkadaşlarınızın,misafirlerinizin beğenesini toplayacak,şıklığı ile de göz dolduracak bir tatlı.
Kayseri'de özel günlerde,bayram ve davetlerde sıkça yapılıyor.

Sizi yormayacak şekilde basit ve pratik..
Ben zaman zaman biraz ezip,bardaklara dolduruyor,üzerine de dondurma ekliyorum..


NEVZİNE

Malzemeler:

.1 paket tereyağ / yahut / margarin

.1.5 su bardağı ince çekilmiş ceviz

.1/2 su bardağı ince çekilmiş fındık (opsiyonel)
.4-5 çorba kaşığı tahin
.3 çorba kaşığı yoğurt
.Takriben 4.5-5 su bardağı un
.1 paket kabartma tozu



Yapılışı:

.Tereyağı/margarini eritip hamur kabına alınız.
.Ceviz,fındık,tahin,yoğurdu ilave edip karıştırınız.
.Un ve kabartma tozunu da ekleyip,iyice yoğurunuz. (Sertçe bir hamur olacak,yanlız çok da dağılmaması gerekiyor,yoğurma aşamasında biraz sıvıyağ ile toparlayabilirsiniz)
.Yuvarlak bir tepsiyi yağlayıp elinizle bastırarak yayınız. (Kayseri'de nevzine basmak deyimi buradan geliyor)
.Baklava dilimi şeklinde kesin. (Ben minik dilimler hazırlıyorum,normalde iri ve kare şeklinde de servis ediliyor.)
.Önceden ısıtılmış fırında,200 derecede üzeri hafif kızarıncaya kadar pişiriniz.

Şerbeti:

.2 su bardağı su
.3 su bardağı şeker
.1/2 limon suyu

(Pekmezle de hazırlayabilirsiniz.Lakin ben normal şerbeti tavsiye ediyorum)

Tencereye aldığınız su ve şekeri kaynatınız.Ocaktan alıp,limon suyunu ekleyiniz.

Ilıdığında,fırından çıkardığınız tatlıyla buluşturunuz.Şerbetini iyice çekince,servis yapınız.

Afiyet olsun.

Son olarak Sevgili Ge-ce'ye emeği,ilgisi ve içtenliği için teşekkür ediyorum.Herkese cici mi cici haftalar,mutlu/sağlıklı/bereketli sahur ve iftarlar olsun! :)
Hayır ve umutla buluşmak duasıyla..

GÖNÜL NAĞMELERİ EŞLİĞİNDE SULU KÖFTE,LAVAŞ BÖREĞİ VE TABBOULE

Mukabele ve çocuk terbiyesi-3
Ramazan’ın çocuk terbiyesindeki yerini saymakla bitiremeyiz. Bunlardan bir tanesi de Ramazan aylarında okunan mukabelelerdir.
Ancak bizim burada dikkatleri çekmek istediğimiz bir başka nokta daha var ki o da, çocuklar Kur’an mukabeleleri sırasında “kitap okuma alışkanlığı” edinirler.
Birçok anne babanın şikâyet ettiği “Çocuğum kitap okumayı sevmiyor” sorusunun cevabı, işte bu bir ay devam edecek olan mukabele sürecinde rahatlıkla çözülebilir.
Çünkü kitap okuma alışkanlığına tesir eden en önemli faktör olan, “Zaman planlaması, kitap okuma atmosferinin oluşturulması ve okuma sürecinin başkaları tarafından da desteklenmesi” mukabeleler esnasında otomatik olarak oluşmaktadır.
Çünkü mukabeleler birkaç kişi ile birlikte yapıldığı için mecburi bir “zaman planlaması” vardır. Mukabeleye katılacak kişiler aynı saatte bir araya gelirler. Aynı saatte okumaya başlarlar. İşte bu davranış kitap okuma alışkanlığının kazanılmasının bel kemiğidir. Biz, çocuklarına kitap okuma alışkanlığı kazandırma noktasında sıkıntı çeken ailelere, “Kitap okuma saatleriniz özel olsun... Kitap okumaya rastgele anlarda değil, mutlaka belli bir saatte başlayın ve belli bir saatte de bitirin” diyor ve zaman planlaması olmadan çocuklara okuma alışkanlığının kazandırılmasının zor olduğunu anlatıyoruz.
Bunun da ötesinde, her ne kadar zaman planlamasını yapsanız ve çocuk hangi saatlerde kitap okuyacağını bilse de, evin içindeki “atmosfer” kitap okumaya müsait değilse, kitap okumanın bir anlamı kalmaz... Anne televizyon seyrediyor, baba müzik dinliyor, diğer kardeş de gürültü yapıyorsa kitap okuma alışkanlığının kazanılması zorlaşır. İşte Ramazan mukabeleleri bu sorunu da otomatik olarak çözüyor. Çünkü mukabele esnasında, telefonlar kapatılır, televizyonlar susar, sessiz bir ortam içinde Kur’an okunur ve Kur’an takip edilir. Böylesi bir yöntem kitap okuma alışkanlığının kazanılması açısından hayatî önem taşımaktadır.
Kitap okuma alışkanlığının son faktörü ise “okuma sürecinin başkaları tarafından da desteklenmesi”dir ki, mukabeleler birbirine kenetlenmiş bir grup tarafından grup bilinci ile yapıldığı için, “ben bugün Kur’an okumak istemiyorum” düşüncesini ortadan kaldırmaktadır. Mukabele sırasında kişi, yürüyen bir bandın üzerinde otomatik bir süreç takip etmektedir ki, böylesi bir yöntem Ramazan sonrasında çocuklarda kitap okuma alışkanlığının devam etmesi açısından bulunmaz bir fırsattır.
Çocuğun Kur’an okuma yaşında olmaması, ya da Kur’an okumayı bilmiyor oluşu mukabele alışkanlığını terk ettirmemeli; aksine anne babalar kitap okuma ve kitap okunurken sessiz bir atmosfer oluşturulması noktasında çocuklarına görsel örnek olmalıdırlar.

Çocuklar Kur’an mukabeleleri sırasında “kitap okuma alışkanlığı” edinirler.
Birçok anne babanın şikâyet ettiği “Çocuğum kitap okumayı sevmiyor” sorusunun cevabı, işte bu bir ay devam edecek olan mukabele sürecinde rahatlıkla çözülebilir.
Eğer böyle bir ortamdan nasipleniyorsanız ne mutlu,Allah cc kabul etsin diyelim..

Birkaç gün Libya'daki teknik problemlerden ötürü,gelemedim.Döner dönmez aldığım mesaj ve maillerle yüreğim ferahladı.
Sorandan,gönlünden geçirenden,her güzel yürekten Rahman c.c razı olsun,sonsuz şükranlarımı iletirim,eksik olmayın inşaAllah..
Bu minik ara benim için de iyi oldu aslında,olanda daima hayır vardır diyelim.Ramazan ayının ruhunu daha bir derinden soluduk sanki..Size de öyle geliyor mu? Maşallah o kadar cici ve o kadar duyarlı paylaşımlar oluyor ki.Tüm bunların yanında aslolanı,gözümüzün ve gönlümüzün önündeki hakikatları unutmamak çok güzel.Bizler akşama ne pişereceğiz,iftara kaç çeşit yemek vereceğiz diye tasavvur ederken,dilerim ki Rabbimiz c.c şuan her anlamda sıkıntı yaşayan,binlerce,milyonlarca kardeşimizi de unutturmasın,onların halleri ile hallenmemizi nasip etsin..Açlıkla terbiye etmesin,az verip aratmasın, çok verip de şımartmasın,her nimete layıkıyla şükretmeyi unutturmasın.Bu tatlı günleri muhabbet ve dua ile süslememizi,fırsatları en iyi şekilde değerlendirmemizi nasip etsin..


BULGURLU SULU KÖFTE

Malzemeler:
Kıyma
250 gr. İnce bulgur
1 adet soğan
1 adet yumurta
1 kaşık Salça
Maydanoz
Tuz ve arzuya göre baharatlar
(Reyhan,Sumak,Pul biber)

Sos için:

3-4 çorba kaşığı tereyağ
1-2 tatlı kaşığı domates salçası
Su

Yapılışı:


Kıymayı bir kaba alın.
Üzerine soğan rendesi,yumurta,ince bulgur,ince kıyılmış maydanoz ve baratları ekleyin.
Dağılmaması için iyice yoğurun.Minik yuvarlaklar yapın.
Tencerede salça ve tereyağını kavurun,suyu ekleyin.
Kaynadıktan sonra,köftelerinizi katın.
15-20 dakika pişirip,altını kapatın.
Dilerseniz suyuna bir miktar maydanoz katın...
Afiyet olsun..

Evdeki lavaşlarla ne yapabilirim derken  Papatya Prenses'imiz de rastladığım çok hoş bir tarifle / mis gibi bir börek hazırladım.

LAVAŞ BÖREĞİ

Malzemeler:

4-5 adet lavaş
1/2 paket tereyağ / veya yarım su bardağı sıvıyağ
1/2 paket peynir (Ben kaşar peyniri kullandım)

Yapılışı:

Tavaya bir tane lavaş alın.Üzerine sıvıyağ gezdirin.

Peynirinizi rendeleyip,diğer lavaşla örtün.

Aynı işlemi lavaşlarınız bitene kadar sürdürün.

Altlı üstü pişirip,sıcakken servis yapın..


Lübnan'lı arkadaşım vesilesi ile öğrendiğim ve o günden sonra -abartmaksızın- müptelası olduğumuz bir salata Tabboule (Tabbule)

Tabbule zengin meze ve salata çeşitleri ile bilinen,son derece lezzetli yemeklere sahip ; Lübnan Mutfağının en gözde tatlarından biri.
Nohudun ; bulgur ve sebzelerle bir araya gelmesine bayılıyorum. Çaylarımızda, iftar sofralarımızda sık sık yaptığım ve çok sevilen, herkes tarafından istisnasız tarifi sorulan bir salata..

TABBULE

Malzemeler:


200 gram ince bulgur (1 su bardağından biraz az)
2 su bardağı ince kıyılmış maydanoz
6-7 adet taze soğan (Beyaz kısımlarını kullanacağız)
2 adet domates
1.5 su bardağı haşlanmış nohut
3-4 yemek kaşığı ince doğranmış taze nane
2 adet salatalık (opsiyonel)
3 kaşık sızma zeytinyağı
1/2 limonun suyu
Tuz,karabiber,arzuya bağlı baharatlar
Servis için marul

Yapılışı:

Bulguru bir kaba alıp üzerini geçmeyecek şekilde soğuk su ekleyiniz.
Kapağını kapatıp,15 dakika kadar bekletiniz.
En önemli kısım:Bulgurla iyice süzüp,mutfak havlusu ile kurulayınız.Islak kalırsa,salatamız sulanır,istediğimiz gibi olmaz.
Taze soğanın beyaz kısımlarını ince ince doğrayın.
Domatesleri -dilerseniz kabuklarını soyup- doğrayın.
Salatalarınızı soyup,yine küçük küçük doğrayın.Kabuklarını atmayıp,onları da kıyın.
Bulgur,taze soğan,domates,salatalık,nohut,nane,zeytinyağı,tuz,barahatlar ve limonu ekleyip,buzdolabında en az yarım - en fazla 2 saat bekletin.
Servis saatinde marul eşliğinde ikram edin.

Afiyet olsun..


En yakın zamanda hayır ve bereketle buluşmak üzere.
Sürç-ü lisan etti isek affola..


Thank Allah

Not:Blog düzenlemesi için minik bir ara..

KAYSERİ YAĞLAMASI (ŞEBİT) / PEKMEZLİ UN HELVASI (HALEVET)

Sahur ve çocuk terbiyesi-2
Bana, bir yetişkin gösterir misiniz acaba, anne babası sahura kalkmış olsun da kendisi sahura kalkma heyecanı duymamış olsun?
Yaşamının o masum yıllarında, gecenin yarısında sahura kalkan anne ve babasının yanında olmak istemeyen çocuk yoktur. İşte anne ve babalar sahura kalkma konusuna bir de bu açıdan bakmalıdır. Sahuru bir yük, bir zahmet olarak değil, aile içindeki bağların daha da güçlendiği dakikalar olarak kullanmak gerek.
“Sahur, aile bağlarını neden güçlü kılar?” diye soracak olursanız, hemen söyleyelim:
Sabah namazları ve gece sahura kalkmalar “gizli” ibadet kapsamındadır. Gecenin o örtücü ve gizleyici maviliği arasında birçok kişi uykusunda iken sessizce kalkmak... O sırada uyku uyuyan herkese inat uyanmak... Ve gecenin o saatini anne ve baba ile değerlendirmek... Daha sonra da kıvrılıp yatağa yeniden girmek... Bütün bunlar bir çocuk açısından müthiş bir gizemdir...
Çocuklar ise gizemi severler... Gizemli dakikalar kiminle yaşandı ise o kişiler de özeldir... Gecenin bir vaktinde anne babası ile uyanmış, sahur için bir şeyler yapılmış ve ardından namazlar kılınmış ve kimsecikler görmeden yeniden herkes tekrar yerine geçmiş... Böylesi bir duygu, çocuk ile aile arasında “sır” paylaşımını doğurduğundan dolayı, aile ile çocuk arasındaki bağları güçlendirir.
Sadece çocuklar için değil, özel dakikaların paylaşıldığı herkes birbirine göre “özel kişi” olur... Düşünün lütfen... Nice insanlar vardır ki, paylaştıkları “sır” ve “özel dünyalar” nedeni ile birbirleriyle can ciğerdirler... Çünkü “sır”, dostluğu pekiştirir. İşte belki sırf bu yüzdendir ki, Müslümanlar kendilerine “hayırhah”lar seçer ve dostluklarını daha da perçinlerler. Hayırhahlar ile kimseyle paylaşılmayan sırlar ve gizem dolu anılar paylaşılır...
Eğer anne babalar, çocukları ile dostluklarını daha da perçinlemek istiyorlarsa, onları gece sahura kaldırmayı ve sabah namazına onları da şahit etmeyi ihmal etmemelidirler.

Yaşamının o masum yıllarında, gecenin yarısında sahura kalkan anne ve babasının yanında olmak istemeyen çocuk yoktur. İşte anne ve babalar sahura kalkma konusuna bir de bu açıdan bakmalıdır..

Ramazan-ı Şerif tüm güzelliği ve huzru ile devam ederken,herkesin bu mubarek ayı,layıkıyla ihya edebilmesini temenni ediyorum..

____________________________________________________________________________


Çoğumuzun bildiği üzre;Kayseri mutfağı çok zengindir.
Adıyla özdeşleşmiş pastırma ve sucuğun yanı sıra “mantı”nın ise özel bir yeri var bu mutfakta.
Günlük softaların dışında, ziyafetlerde ve düğünlerde çok özel yemekler hazırlanır. Geleneksel yaşam tarzının sürdürüldüğü dönemlerde, beslenme ve tüketim alışkanlıkları günümüzden farklıdır. Kent yaşamının insanlara sunduğu olanaklar şüphesiz ki bu alışkanlıkları ve beslenme biçimini değişime uğramıştır. Ancak Kayseri’nin yöresel yemekleri bu değişimden etkilenmeden geleneksel tad ve lezzetlerle sofraları süslemektedir..


Ruhumun Kayseri'li olması hasebiyle, o muhteşem lezzetlerden bol bol nasipleniyorum:)
Her defasında yeni bir tat keşfediyor ve denedikten sonra adeta müptelası oluyorum. İlk andan itibaren çok sevdiğim bir lezzet 'Şebit Mantısı' da bunlardan sadece biri..

Bu mantı var ya bu mantı,durup dururken canınızın çekeceği,yeme de yanında yat denilecek cinsten:)




KAYSERİ YAĞLAMASI (ŞEBİT)






Malzemeler:
5 su bardağı un
1 çorba kaşığı kuru maya
1/2 su bardağı ılık süt
Kıvamını ayarlamak için / aldığı kadar ılık su
Tuz

İç Malzeme:
500 gr kuzu kıyma
4 adet soğan
2 adet çarliston biber
1 adet kapya biber
100 gram tereyağ
1/2 çay bardağı fındık yağı
1/2 demet maydanoz
1 tatlı kaşığı pul biber
1/2 tatlı kaşığı karabiber
1 diş sarımsak
3 çorba kaşığı domates rendesi / veya / salçası
2 çorba kaşığı biber salçası
Tuz

Yapılışı:
1-)Unun ortasını havuz gibi açın.Evvela iki-üç kaşık ılık suyla karıştırdığınız mayayı koyup hafifçe yoğurun.Ardından sütü,sonra olarak tuzu ekleyin.Yumuşak / kulak memesi kıvamında bir hamur elde edene kadar yoğurun.Gerekirse su ilave edin.
Üzerini nemli bir bezle örtüp,yarım saat dinlendirin.
2-)Soğanları incecik kıyın.Biberlerin çekirdeklerini temizleyip,minik minik doğrayın.
Maydonozları yıkayıp sularını süzdürün,onları da ince ince doğrayın.
3-)Kıymayı fındık yağında kavurun.Kıyılmış soğanları ekleyin.10 dakika daha kavurun.İnce kıydığınız biberleri ekleyin.Tereyağ da katıp karıştırın.Son olarak salçaları ve baharatları katın.Ocaktan alınca maydonozları ilave edin
4-)Dinlendirdiğiniz hamurdan mandalina büyüklüğünde bezeler koparın.Bezeleri oklava yardımı ile açın.
5-)Yufkaları yağsız tava / saçta çevirerek pişirin.
6-)Yufkalardan birini alıp üzerine iç malzemeden yayın.Tekrar yufka ile örtün.
Bu işlemi malzemeler bitene kadr tekrarlayın.
Dilimleyerek,yoğurt eşliğinde servis yapın.

Pişirdiğiniz yufkaları,tereyağı sürerek bile tüketebilirsiniz,inanılmaz lezzetli oluyor..

Afiyet olsun





Ve Niğde'ye has yöresel bir helva tarifimiz var.Pek bilinmeyen bir tat.Son derece az malzeme ile yapacağınız bu helva, sizi yormaz, vaktiniz almaz.Bildiğimiz helvalardan biraz daha farklı bir tada ve kıvama sahip..

HALEVET: (PEKMEZLİ UN HELVASI)

Malzemeler:

1 kase un
1/2 paket tereyağı
1 su bardağı üzüm pekmezi
1 tutam tuz
Kuruyemiş

Yapılışı:
1-)Tereyağı tencereye alın ve eritin.Unu ekleyip,tahta kaşıkla pembeleşinceye kadar kavurun.
2-)Rengini aldığında,ocaktan alın.
3-)1 su bardağı üzüm pekmezini,yavaş yavaş ilave edip,hızla karıştırın.
4-)Bir tutam tuz ekleyin.Tekrar ocağa alıp 5 dakika daha pişirin.Servis tabağınıza alın.Üzerini çatalla şekillendirin.
Herhangi bir kuruyemişle - tercihen cevizle - servis edin.






Afiyet olsun..


Son olarak geçen gün Libya'lı bir arkadaşım tavsiyesi ile aldığım şu patatesleri köfteler , yağı fazla olmasına rağmen inanılmaz lezzetli idi:



Hemen her markette kolayca bulunabilen bir yiyecek.nGaleta unlu iki dilim patates arasında süper lezzetli bir köfte var. Muhteviyatını bilemiyorum lakin şekli hoşuma gitti, bizim de evde yapabileceğimizi düşünüyorum,ne dersiniz?

Herkese 'gül kokulu' haftalar diliyorum.
Muhabbetle buluşmak üzere..
Tatlı cumalar olsun

Bıdıklarımız için cici bir nasheed :)

ADIYAMAN PATLICAN KEBABI / SARMA MUHALLEBİ

Ramazan çocuk terbiyesi açısından bulunmaz bir fırsattır.Hem anne baba için hem de çocuk için.Ramazan ayına has olan iftar, sahur, teravih namazları, mukabele, sadaka ve bayramlaşma, çocuk terbiyesi açısından mükemmel fırsatlardır.Çocuklara öyle Ramazan hatıraları yaşatmalı ki, yıllar sonra kendi Ramazan hatıralarını anlatırken, anne ve babasını muhabbet ve dua ile yâd etsin.
Hangi yetişkine sorarsak soralım, çocukluğun en güzel anılarının gizli sandukasından bayram kıyafetleri ve Ramazan telaşı çıkar.
Dün bizim için “Ah o eski Ramazan’lar!” olan hatıralar, yarın kendi çocuklarımızın da ağızlarından dökülecek hatıralardır.Ramazan hatıralarını özel kılan şey, eski Ramazan’ların güzelliğinden daha çok, çocukların “saf” ve “temiz” duygularla o günleri yaşamasıdır. Bir anne baba olarak bize düşen şey, bugün yanıbaşımızda bizden habersiz kendi dünyası içinde Ramazan yaşayan çocuklara öyle Ramazan hatıraları yaşatmak olmalıdır ki, çocuk, yıllar sonra kendi Ramazan hatıralarını anlatırken, anne ve babasını muhabbet ve dua ile yâd etsin. O saf ve tertemiz kalbi ile sizin yanınızda gördüğü her şeyi, hiçbir süzgeçten geçirmeden zihninin en silinmez noktalarına nakşetsin.
Çocuktan terbiye olmak
Eğer anne baba, çocuklarının Ramazan’ını dolu dolu geçirmek için gayret sarf etmek üzere bir Ramazan hazırlığına girerlerse, aslında farkında olmadan kendi Ramazan günlerini de dolu dolu geçireceklerdir. İşte biz buna “çocuktan terbiye olmak” diyoruz...
Hani kendisinden sigara içmemesini isteyen ancak kendisi sigara içen anne babaya çocuğun “O halde sen neden sigara içiyorsun?” yanıtından sonra, kendine çekidüzen veren ve “Dürüst bir anne baba olarak çocuğumdan istemediğim şeyi kendim yapmamalıyım” diyerek sigarayı bırakan birçok anne-baba bilirsiniz.İşte çocuktan terbiye olmak.Ramazan’ı çocuğuna dolu dolu yaşatma sevdasına kapılan anne babaların, farkında olmadan kendilerinin de dolu dolu Ramazan yaşaması.
Ramazan’a bu itibarla bakıldığında, Ramazan’da çocuk terbiyesi konusunda nelere dikkat edeceğimizle ilgili birkaç ipucu vermeye çalışacağız.

İftar davetleri ve çocuk terbiyesi
Birçok bilinçli ailenin pedagog ve psikologlara en özel sorusu “Çocuğumun sosyalleşmesi için ne yapmalıyım?”dır. Şahsen ben bu konuda yüzlerce soru ile karşılaştım ve bu soruların onlarcasına (Ramazan ayına denk geldiği için) “Evinizde bol bol iftar daveti verin” diye tavsiyede bulunmuşumdur.
Evet, belki iftarın kendine has bir sevabı ve dini anlamları olsa da, iftara pedagojik boyuttan baktığımızda mükemmel bir sahne çıkmaktadır karşımıza.
Ezik, içe kapanık, utangaç birçok çocuk iftar davetlerinin o kendine has sosyal atmosferi içinde kendine gelebilir ve Ramazan öncesi hallerinden eser kalmayabilir

Nasıl mı?
Bilinçli bir ailenin iftar hazırlık saatleri bir yardımlaşma ve telaş içinde geçmelidir. İftar sofrası hazırlamak sadece annenin vazifesi olmamalıdır. Mutfak sadece annenin sırtına bir kambur gibi yüklenmemeli, aksine, bir yandan salataların hazırlanışı ve diğer yandan Ramazan hoşaflarının kâselere konuşu ile aile içinde herkesin bir şeyler paylaştığı dakikalar olmalıdır. İşte bu gibi ortamlarda evdeki çocuklara da mutlaka vazife verilmelidir.
Örneğin evin genç kızı, bir iftar sofrasının nasıl hazırlandığını, geminin ikinci kaptanı gibi, devamlı gemi kaptanı olan annesinden izlemesine fırsat verilmelidir.
Evin genç delikanlısına kendi yaşı itibarı ile bazen bir ekmek sepetini masaya koyması için yardımcı olması ricasında bulunulduğu gibi, yaşı ileri ise, ona enfes bir “cacık” yapma fırsatı verilmelidir.
Ailecek yaşanan bu telaş, yıllar sonra sizin bir anne baba olarak, çocuklarınız tarafından dua ve niyazla anıldığı hatıralar olarak anlatılacaktır.

İftara pedagojik boyuttan baktığımızda mükemmel bir sahne çıkmaktadır karşımıza. Ezik, içe kapanık, utangaç birçok çocuk, iftar davetlerinin o kendine has sosyal atmosferi içinde kendine gelebilir ve Ramazan öncesi hallerinden eser kalmayabilir

Pedagog Adem Güneş

Manevi ikramların yağmur olup yağdığı ve bu yağmurun nimetlere dönüşüp,soframızı taçlandırdığı,mezkur muhteşem günleri en güzel şekilde ihya edebilmek nasip olsun bizlere.Çocuklarımız için ramazanı bayram havasında yaşayıp,hayatımızı nice güzellikler katabiliriz,bu vesile ile hem ruhumuz hem bedenimiz dinlenir.Onlara minik hediyeler verip,gönlünü okşayacak sürprizler yapabilirsiniz.Biz odasını,salonumuzu minik süslerle renklendirdik ki bu Miya'nın çok hoşuna gitti,bizden çok daha heyecanlı,çok daha sevinçli..
Sizler de aynı şekilde Şehr-i Ramazan'a has duygu ve derin dokunuşlarla evinizde bu tatlı rüzgarı estirebilir,meleğinizin/meleklerinizin ruhuna hareket ve ahenk katabilirsiniz.



Patlıcan,mutfağımızın vazgeçilmez sebzelerinden biridir.Gerek dünya,gerek türk mutfağında,sevilerek,keyifle tüketilir.Uzakdoğu inancında ise patlıcanın yeri bir hayli mistik. Bu inanışa göre, 'Patlıcanın mor rengi bizim taç enerji merkezimizin rengi' imiş. 'Taç enerji merkezi' ise, insanın zihinsel fonksiyonları ile ilgili imiş. Uzakdoğu inancına göre patlıcan, beyin ve çevresi ile ilgili rahatsızlıklarda da bol bol tüketiliyormuş. Uzakdoğu tıbbı böyle diyor, ama klasik Batı tıbbı da buna karşı çıkmıyor! Patlıcanda bulunan 'nasunin' adlı madde, beyin hücrelerinin zarlarındaki lipidleri serbest radikal zarlardan koruyormuş. Hekimler, 'Nikotine kafanızı takmayın, gönül rahatlığı ile bol bol patlıcan tüketin' diyorlar. Dr. Erkin, 'Hücre zarları sağlıklı olduğu sürece, içeri yararlı maddeleri alır, atıkları ise dışarı verebilirler. Bu nedenle patlıcana beyin gıdası diyebiliriz. Nasunin aynı zamanda, demir gibi vücutta birikebilen elementleri atmaya da yardımcı oluyor. Ayrıca patlıcanın içerisindeki antioksidan maddeler bitkinin kendisini de bakteri ve mantarlardan koruduğu için dayanıklı bitkilerdendir. Patlıcanın içerdiği klorojenik asit ise bizi kansere, kötü kolesterol LDL'ye ve virüslere karşı korur.'
Son Gaziantep seyahatimde duyduğum, Anteplilerin hemen her yemekte patlıcan kullanmasına şaka yollu gönderme yapan şu sözler çok hoşuma gitti: 'Yavrum hele bir su ver, ama patlıcansız olsun!' Patlıcanı çok seven bir millet olduğumuz, Lokman Hekim efsanelerinden de anlaşılıyor. Ayrıca, 'Acı patlıcanı kırağı çalmaz', 'Seninki can da, benimki patlıcan mı?' gibi pek çok yerleşik deyime de konu olmuş.

Bunca ansiklopedik bilgiden sonra,şimdi leziz mi leziz,misafirlerinize de gönül rahatlığı ile sunup,onları şaşırtabileceğiniz bir tarife geçelim mi?



3-4 sene önce öğrendiğim bu güzel tarifi,geçtiğimiz aylarda sevgili arkadaşım Zemine vesilesi ile tekrar denemiş oldum,Almanya'ya kocaman sevgilerimi gönderiyorum..
Patlıcanı seviyorsanız bu yemek tam size göre!
Ben normalde patlıcanları közleyip,sadece kıyma ile kaplıyorum.Fakat geçenlerde tevafuken ziyaretine gitmiş olduğum Sevgili Taze Nane de aynı tarifi farklı bir reçete ile görünce,çok ilgimi çekti.Kaplamasının tavuk kıyması,patates ve yumurta ile yapılıyor olması,harikaydı.Yanlız mezkur reçetede,patlıcanlar kızartılıyor,bense közlüyorum , eminim öyle de çok leziz oluyordur.Kendisine tekrar teşekkür ediyor,gönülden selamlarımı iletiyorum..

Ben patlıcanların yarısını kıymalı,yarısı tavuklu yaptım.Her iki tarifi de veriyorum,buyrunuz.

ADIYAMAN PATLICAN KEBABI (KAŞAR PEYNİRLİ)






MALZEMELER:

6-7 adet patlıcan (tercihen orta boy,minik olursa daha lezzetli oluyor,ayrıca daha rahat tüketiliyor.Siz patlıcan sayısını/ölçüleri kişi sayısına göre ayarlayınız)

Kıymalı Kaplama İçin:

250 gram kıyma
Tuz ve Baharatlar

Tavuklu Kaplama İçin:
1 adet tavuk göğsü
1 adet haşlanmış patates
1 yumurta
3-4 kaşık galeta unu / ekmek içi
Tuz be Baharatlar

Yapılışı:
Patlıcanları közleyiniz.
Tuzlu suyda bir-iki dakika bekletip kabuklarını soyunuz.
Kıymalı için:
Kıyma,tuz ve barahatları karıştırıp,patlıcanlarınızı dikkatle kaplayınız.
Tavuklu İçin:
Tavuk göğsünü robotta iyice çekiniz.
Haşladığınız patatesi çatalla eziniz.
Çektiğiniz tavuk ve patatesi birleştirip , üzerlerine bir yumurta kırınız.
Galeta unu,tuz ve baharatları ekleyiniz.
Patlıcanları hazırladığınız harç ile kaplayınız.

200 derece fırında, 15-20 dakika pişirin.

Ben son olarak üzerlerine kaşar peyniri rendeledim ve hakikaten daha lezzetli oldu.
Sizlere de bu şekilde denemenizi öneririm.
Ayrıca oldukça bereketli,servis ederken dilimlere de ayırabilirsiniz.

Tariflerimiz birikti,ramazana yetiştiremeyeceğin sanıyorum:) O yüzden gelmişken acil tatlımızı da ekleyelim.
İftara yarım saat kala hazırladığım çoğumuzun bildiği şipşak sarma;hem hafif hem lezzetli.
Sürpriz misafirleriniz ve çay saatleriniz için de ideal.

SARMA MUHALLEBİ




Malzemeler:


1 litre süt
1 bardak un (silme)
1 su bardağı şeker
1/2 paket tereyağ/margarin
1 paket vanilya
1-2 adet damla sakızı (opsiyonel)
Kaplamak için bisküvi
(Ben bisküvi,kek dilimleri,kurabiyeleri;corn flakes ve fındık kırığı da ekleyip,robotta çekiyorum.Pasta ve tatlılarda kullanmak üzere muhafaza ediyorum)

Yapılışı:
Orta boy tencereye süt,yağ,şeker,unu koyup,arada bir karıştırarak kaynatınız.
Koyulaştığı vakit altını kapatın.
Ocaktan aldıktan sonra bir paket vanilya ekleyin.
Bisküvilerinizi un haline getirip,fırın tepsisine yayın.
Üzerine hazırladığınız muhallebiyi yavaşça dökün.
İyice soğuduktan sonra,sarıp buzdolabına kaldırın.
Üzerini meyve ve arzunuza göre çikolata sou ile süsleyip,soğuk olarak servis yapın.
Fotoğraflarda belli olmuyor fakat büyük,oldukça bereketli bir pasta.
Afiyet olsun
Mozarellalı Çıtır Patlıcan için,buyrun
Ve gönlünüzü ılıtacak,şiir kokan bir video..


ON BİR AYIN SULTANI RAMAZAN - İBRAHİM SADRİ Facebook


Herkese hayırlı,umutlu,tatlı günler diliyorum.
Bir daha ki postta sevgi ile görüşmek üzere..

17 AĞUSTOS 1999 / 'DEPREMMİŞ ADI..'

12-13 yaşlarında bir kız çocuğunun gözünden,ruhundan,gönlünden:

Yüreğinde toz pembe hatıralar,nane kokulu umutlar,gözlerinde yaprak renkli bakışlar,ceplerinde hayalleri,tutkuları,sevdaları var.
Mevsimlerden yaz.Güneş tüm ihtişamı ile tepeden gülümsüyor denize,toprağa,hayata.Herkes günlük meşgalesinde.İdeallerimiz,gayelerimiz,arzularımız var,hep daha fazlasını düşlüyor,sonsuzu istiyor,en çoğunu bekliyoruz hayattan,elimizdeyse unuttuklarımız,bilmediklerimiz,kaybettiklerimiz..
Kimi arabasının modelini beğenmiyor,yenisini istiyor,kimi üst kattaki komşunun üstüne silkelediği sofra bezinden şikayetçi,söylendikçe söyleniyor,kimi evindeki perdelerin modasının geçmiş olduğunu düşünüyor sıkılıyor,içi bunalıyor,güzelim gününü,eşsiz rahmeti içindeki hüzün ve asabiyetle tüketiyor.Kimi arkadaşına darılmış,söylediği biz söz çok kalbini yakmış,
bir daha konuşmayacağım onunla diye veryansın ediyor,ilgiyi alakayı kesiyor,kiminin elinde çilek parçacıklı dondurması,kimi gülüyor,kimi ağlıyor,kimi şaşkın,kimi bitkin.Hepimizin bir derdi-dünya telaşesi var,acısıyla,tatlısıyla.
Tarih 11 Ağustos'99.
Aylar öncesinden konuşulan,dillerden dile dolaşan hadise gerçekleşecek,güneş tutulacak,kalbimizi,bakışlarımızı tutacak.
Bugün tadını/lezzetini kolay kolay bulamayacağımız bir bağ,bir arkadaşlık,bir komşuluklar var sahil yolundaki apartmanımızda.Gözlerimiz parlayarak toplanıyor,o muhteşem tabloyu en iyi,en net izleyeceğimiz mekânlara yerleşiyoruz.
Ellerimizde,evlerimizdeki çekmece keşifleri neticesi edindiğimiz,röntgen filmleri.
Şuan içimde hala diri,hala canlı her anı,her karesi.
Nefesler tutuluyor,işte o an geliyor! Ay; güneş ve dünya arasına giriyor,ne olduğunu,nasıl olduğunu bilmediğimiz,hayrete gark eden bir tablo yerleşmiş göz bebeklerimize.Belki onu bu kadar kıymetli kılan,izlediğimiz/gördüğümüz haberler,gazeteler,söylentiler.Alkış-kıyamet kopuyor,videolara kaydediliyor,fotoğraflar çekiliyor.Güneş tutulması yankılarıyla çağlayan saatler geride kalıyor ve yaşam yavaş yavaş eski haline dönüyor.
Eve gidiyoruz güle oynaya.Kardeşlerim yanımda,en az 3-4 saat daha o olayın muhabbetini yapıyoruz heyecanla.Dedim ya hava sıcak,çok sıcak hem de,yakıyor bugünkü gibi.(Sıcak havalardan korkmamızın sebebi)
Akşamları kendimizi sahile atıyoruz,ana baba günü her yer,iğne atsan yere düşmez.Küçük,şirin mi şirin bir kent Gölcük.Donanma Kenti,asaletle çevrili,
içtenlikle yoğrulu.Herkes herkesi tanır,selam verir,hal-hatır sorar.
Tarih:16 ağustos
Adapazarı'ndan canım ablam,biricik kuzenim bizde.Anne ve babacığımın 7'den 70'e herkesle gönül bağı kurduğu,tek yürek,tek ruh olduğu yerde,evimizde..
Öyle tatlı anılarla süslüyoruz ki dakikalarımızı,yediğimiz mandalinanın kokusu hala burnumda,olup bitenlere rağmen hala saklı yerinde.
Okullar tatil.İki erkek kardeşim,evvelki gün bize gelen dedemle birlikte,çok sevdikleri köyümüze gidiyorlar.Armut toplamaya,at binmeye,yüzmeye,dasıl da severlerdi o vâkitlerde.
Biz de yine dışarı çıkacağız,bisikletimi aldım,annemlerle hazırlandık.Sonra kararımız değişti,şöyle mis gibi bir deniz turu yapalım dedik..Bir yandan muhabbet ediyor,bir yandan yürüyoruz.İskeleye geldiğimizde,o bilindik huzur ve deniz huzru kaplıyoruz içimizi.Gemiye biniyoruz,1 saat süren tur hepimize çok iyi geliyor,deniz bir hikmet,deniz bir 'sürurlar' silsilesi.
Karanlık da olsa o büyüsü insanın içine,derinine işliyor sanki.

Saat 23.00
Yavaş yavaş evimize yol alıyoruz.Yaz aylarını bilirsiniz,gündüz üzerine örtüsünü çektiği,inzivaya çekildiği an daha da güzelleşir.Elinizde taze sıkılmış bir meyve suyu,kulaklarınızda tatlı bir tını,dilinizde doğanın ezgisi,nazlı rüzgârın sesi.
Çoluk çoluk/konu komşu herkes bahçelere,teraslara,kamelyalara çekiliyor.
Biz de balkona geçiyoruz,gökyüzü yıldız kaynıyor,elini uzatsan alacaksın sanki.Anneciğimin en sevdiği,kabak çekirdeklerine dalıyoruz.Her çıtladığında biraz daha yorulduğumu,uykumun geldiğini hissediyorum.Göz kapaklarım düşüyor ağırca.Bir ara dalmışım annemin pamuk kucağına yaslanıp. Babam gelip uyandırıyor,'hadi tatlım yatağınıza'.Herkes iyi geceler dileği ile odasına çekiliyor.Biz salondayız ablamla.Balkon o tarafta olduğu için,seviyoruz o odayı.Dualarımızı ettikten sonra,uykuya dalıyor,koca bir hikâyeye doğru yol alıyoruz bilmeden..
Saat 03.02
Sıfatların kafi gelmeyeceği,yıllar sonra yazarken dahi aslında asla unutmadığınız ve hala içinizde dipdiri olduğunu hissettiğiniz,
elinizi kolunuzu bağlayan,aklınızı alan,korkunç bir sallantıyla uyanıyoruz.Gözlerimi açtığımda salonun ortasında sehpanın üzerine düşüyorum.Pencereden hayal meyal,denizin taştığını,gökyüzünün kızıllığıyla yaktığını,zifri karanlığı kısa süreliğine aydınlattığını görüyorum.
Babam,annem bize bağırıyor,boğazları yırtılırcasına ismimizi söylüyorlar,diğer odalardan 'kızım,kızıımm!' Kendi canlarını biran bile düşünmeden
bizi,evlatlarını,yeğenlerini istiyorlar.Bir süre sonra göz gözü hepten görmez oluyor,perde inmiş adeta,o karanlıkta babamın ellerimi yakalamasıyla yaşadığımı hissediyorum!

'Güneş, köreltildiği zaman,
Yıldızlar, bulanıklaşıp-döküldüğü zaman,
Dağlar yürütüldüğü,Nefisler, birleştiği zaman.''

Kıyamet değil miydi bu? Nasıl yaşıyordum,nasıl hâla nefes alıyordum.Hayretler içersinde,olup bitene anlam vermeye çalışıyorum.Hep birlikte kelimenin tam anlamı ile yere değip kalkan,secde eden apartmanımızdancanhıraş biçimde dışarı çıkmaya çalışıyoruz.
Kocaman sarılıyoruz,el eleyiz,kaybetmek/kaybolmak istemiyoruz.
Tevâfuktur ki evvel ki gün elektrikler gitmişti,asansörde kalan bir komşumuz için annem el fenerlerini çıkarıp,hemen girişteki çamaşır makinesinin üzerine koydu.
El yordamı ile bir muvizeyle onları bulup,yavaş yavaş yıkılmaya başlayan evimizden,yuttuğumuz toz bulutlarına,ayaklarımızı kesip geçen cam parçalarına,merdivenlerin çoktan yerle bir olmasına rağmen,o an ilk defa bu kadar güçlü yaşadığımız bir can havliyle katları atlıyor,çıkışı bulmaya çalışıyoruz.
Önümüze gelenler,can dediğimiz komşular,dostlar nerede,ne halde,bilmeden,düşünemeden koşuyoruz.Bir umut,bir ışık..
Nihayet dışarı çıktığımızda herkesin mahşer yeri gibi ortadaki parkta toplandığını görüyorum.Ne oluyor ya Rabbim,nedir bu,adını koyamadığım ,daha önce tahayyül bile edemediğim,bu şey ne? Ki biz Allah'a şükürler olsun çok ucuz atlatmış olduğumuz halde bu kadar kendimizden geçmiş iken,o enkazların altında yaşam mücadelesi veren yakınlarımı,sevdiklerimi,tanıdıklarımı,tanımadıkları,ailesini,aşklarını,meleklerini kaybedenleri düşünürken,tutuluyorum,tek kelime dâhi edemiyorum.
Parka geçtiğimizde,aklımı yitirecek gibiyim,hassas yapımın ceremelerini yaşıyorum,duygularım şaha kalkmış,sadece anne/baba/ablama sarılıyorum.Şok olup anlamsızca,durmadan konuşuyorum.Etrafta kulaklarınızı patlatan çığlıklar,yardım sesleri.Ne rahmet ki sokakta câmi hariç hiç bir apartman/yapı kalmamış ayakta.Kardeşlerimi düşünürken bitiyoruz,yüreğimiz inliyor,annem Rabbimin verdiği kudretle sekine halinde olmaya çalışıyor,benim biriciğim.Ablam ailesini düşünüyor,onlara varmak,yaşadıklarını bilmek için çırpınıyor.Adeta yalvarıyor,
'Dayıcığım ne olur gidelim,bakalım,ne olursun,yaşıyorlar mı,ne olur söyle.'
Çaresizce,çarenin bile çaresiz kaldığı bir halde.
Göz yaşlarımızı tutamıyoruz,durmadan,yaşadığımız yılların toplamı kadar ağlıyoruz.Güzel babam,yardıma koşuyor,daha ilk saniyelerde yıkılan enkazlardan bir can,bir hayat bulmak için
kendilerini parçalıyorlar,ellerine ne geçerse,o kalın o acımasız kolonları parçalamaya,gerektiği yerde tırnakları ile kazımaya çalışıyorlar.
O arada mütemadiyen devam ediyor sallantılar.
Bir ara yanımda bir battaniye görüyorum,içine birşey sarılmış sanki,ne olduğunu anlayamıyorum.Hareket edemiyoruz,hiç bir yere gidemiyoruz,yollar kapalı,el kol bağlı herkes sonsuz bir duayla gün ışığını bekliyor.
Ve ..
Hayatımızda ilk defa gün bu kadar acı,bu kadar hüzünlü doğuyor.
Tüm hikayeleri baştan yazacak,bir tablo görünüyor ışımasıyla,17 AĞUSTOS bir milat oluyor.Ondan önce/ondan sonra.Tekrar uyumak,bunun bir kâbus olduğuna inanmak isteseniz de nâfile.
Battaniyeye sarılı şey vardı ya hani,içinden bir kadın saçı görünüyor,ebedi hayatına intikal etmiş,bir kadın,bir şehide.Yanı başında 2-3 yaşlarında bir kız çocuğu,anlayamadan sadece ağlıyor ve bir süre sonra gücü bitip,ağlayamadan sadece anlıyor.
İlklerimi yaşıyorum,ömrümü manalandıran,bugünüme,insan sevgime,bağlarıma,bakışıma,ruhuma yapışan ilklerimi..
Okul biter bitmez uğradığınız,tost,sandviç yaptırdığınız bakkal amcanız,arkadaşlığın rengini beraber boyadığınız minik yürekler, size haber getiren,gelişini iple çektiğiniz postacınız yok,öğretmeniniz,sıcacık ekmeğini yediğiniz komşu teyzeniz de yok.O,bu,şu,hiçbiri yok..
Tarifi edilmez bir duygu ile sokakları aşmaya,merkeze doğru ilerlemeye çalışıyoruz,öyle bir dehşet yaşamışız ki,gün etrafı keskinliği ile aydınlattıkça daha iyi anlıyoruz.
Hangi sokaktan geçsek garip bir koku,bizler için bugün deprem demek olan cansız beden kokusu.İlerde bir araba var,herkes başına toplanmış,pilli eski bir radyo,dünya ile iletişiminiz anında kesilmişken,bir umut,bir adım.
İzmit-Gölcük-Adapazarı-Avcılar yerle bir oldu diyor.İlk duyduğum ve tek hatırladığım şey,oydu.Kareleri,zihnimdekileri biribirine bağlamakta zorlanıyorum,kesik kesik hepsi..
'Depremmiş meğer adı'
Arada bir patlamalar duyuyoruz,yeniden sıçrıyoruz.Yakınlarımızın evlerine ulaşmaya çalışıyoruz.Çok susadık o kadar susadık ki,aylardır su içmemiş gibi.Tam o sırada kardeşlerimin merakı ile iyice yüreği yanan annem fena oluyor,babam su suu diye bağırıyor,yüzünü şekillendiremediğim biri kırık bir bardakla geliyor,evet kırık,keskin bir bardak.Üst tarafı yok,üçgen üçgen her yeri.Annem önce bize vermek istiyor,sonra iknâlarımızla içiyor,yaşam gibi,hâkikat gibi içiyor.
Bir süre sonra bazı akraba ve kuzenlerime ulaşıyoruz .Kemiklerimiz birbirine geçecek kadar sarılıyoruz,ağlıyoruz,durmadan.Önce Allah'a sonra birbirimize sığınıyoruz.
Eniştemin sağlam kalan minibüsünde,üzerlerimizde ince birer çarşaflayız.4-5 saat orada kalıyoruz.'Bir daha asla kimseyi üzmicem,hata yapmıcam,Allah'ı kırmıcam' gibi çocukluk hisleri ile yoğrulmuş yüzlerce cümle var dudaklarımızda,ardı ardına.
Anneannemlere,yengemlere bakmak için üst sokaklara çıkmak istiyoruz.Bu arada köyden,kardeşlerimin sağ olduğu haberi gelince,öyle bir ılıyor ki cayır cayır eden yüreğimiz.Kavuşmak için dua ediyoruz.
O kadar çok kayıp haberi alıyor,geçtiğimiz her yerde öyle çok cansız beden görüyoruz ki,tepkisizleşiyor,robotlaşıyoruz.Bir yanda ise bu acıları enkaz altında yaşayan,saatlerce,günlerce 'SESİMİ DUYAN VAR MI?' feryatları ile yanıp kavrulan,insanlar,dostlar,komşular var..

@ Yahoo!7 Video

Üzerlerinde kolonlar,dev katlar,taştan yorganlar.Hani bazen rüya görürsünüz,son ses bağırsanız da,sesinizi duyan olmaz,bağırdıkça sesiniz kısılır aslında,işitilmez ulaşmaz dünyaya.
Bu olayın ete kemiğe bürünmüş halini düşünün.Anne,baba,evlat birbirini kaybetmiş,ve belki tek başlarına,biçare,bedbaht halde.Kimi yeni evli,kiminin önce ki gün bir bebeği doğmuş,bedenine cennet döşeli,kimi çıplak,kimi soğuk,kimi sıcak..
Eşyalar görüyorsunuz etrafa saçılmış,hepsi 'GRİ';tuzla buz olmuş betonların rengi.
Bazen bir fotoğraf,düğün fotoğrafı,bazen minik oyuncak bir bebek,bazen emzik,bazen koltuk,sandalye parçaları,yaşam görüyorsunuz,yitik/kayıp yaşamları..

Bir gün sonra:
Deprem kokusu git gide kaplıyor şehri,nefes aldırmıyor,maskelerle dolanıyorsunuz.Filmin içindesiniz artık,hayatta kalan oyuncularından biri.Helikopterler geliyor,askerler dağılıyor her yere.
Çok az hatırladığım Erzincan depremindeki kareleri,yaşıyordum tam da.
Hani rahatçacık,mis gibi,huzur dolu yuvanızda,herşey güzel giderken,elinizdeki bir bardak çayla izlediğiniz haberlerdeki Erzincan Depremi.
İnsanlar su,ekmek için birbirini eziyor,yaşamak/yaşatmak için çırpınıyor.
Bu benim başıma gelmez,neden gelsin ki,Allah korusun,diye içten içte diziyorsunuz cümleleri.Bir iki dua edip,yardım diliyorsunuz Rabbimizden.Ve bir gün siz de yaşıyorsunuz hepsini,yaşadıkça anlıyorsunuz.
..
Heves ve hevalar,tarih oluyor o an.Yeter ki yaşayayım/yeter ki yaşasın o/onlar Allah'ım! Bir daha asla üzmeyeceğim,bir lokma ekmek olsa yeter bize,daha fazlasını istemeyeceğim.Tek yaşasın!..

Bir hafta sonra:
Yardımlar yağıyor,yollar açıldıkça kamyonlar geliyor.Yoksulu da ultra zengini de orada.Öyle ayrımcılık/statü farkı/ v.b hiç biri yok.Bir lokma ekmek,bir yudum su için sırada.Başkanı,temizlikçisi,öğretmeni,öğreneni,üstü,altı,büyüğü,
küçüğü hepimiz biriz.Hepimizin gücü,durumu,seviyesi aynı.Kimse kimseden üstün değil,biri öbüründen düşkün değil.Şu tablo insana ne kadar çok anlatıyor değil mi?




Geçici hastahaneler kuruluyor,her sokakta çadırlar var.Siyasiler şehre akın ediyor,bütün dünya sanki Gölcük'te,depremin vurduğu Kavaklı Sahili'nde toplanıyor,ne hikayeler,ne tablolar yaşanıyor..

Günler sonra enkaz altında olanlarımız var hala,dualarımızla kavurduklarımız.
Gördüğüm bazı tabloları anlatmak istemiyor,atlıyorum.Bizleri şuanda okuyan/takip eden nice anneler,yüreği yanık babalar,evlatlar,ablalar,ağabeyler olabileceğini düşünerek,kanatmak,yıpratmaktan ihtiyat ediyor,geçiyorum.
Beni en çok etkileyenlerden biri,o günlerden insanların,omuz omuza verip,yüreklerini konuşturması,destek olması,VEFA mefhumunu yeniden yaşatması.
Hala içimi doldurur,o tüm kuvveti ile insan/insanlık kokan hareketler..

Depremde kimi umutlarını yitirdi enkazlar içinde,kimi yeniden doğdu,kendine geldi,şükretti,hayata sımsıkı sarıldı
Geride kalanları büyüttü,yaşamı öğretti..
Üzerine binlerce/milyonlarca yazı yazılacak,resimler çizilecek,belgeseller yapılacak,kitaplar çıkarılacak.Herkes ne yaşadı ne kadarını aldıysa içinde saklı tutacak.
Farklı gözlerle,defaatle söylenecek,anlatılacak.
17 Ağustos'da bir şehir yıkıldı,anıları,yaşanmışlıkları,kokuları,dokuları,hatıraları ile yıkıldı.
Bunun yanında nice umutlar doğdu,kaybettikleri ile eksilen aileler, umutla yeniden çoğaldı,büyütü,büyüttü..
Rabbimizin 'Kün' emri ile gerçekleşen her şeyde bir sır var,derin bir neden.
Unutuyoruz: 'insan nisyandır' cümlemisinin ispatıyız her lahza hattı zatında.
Felaket anında verdiğimiz sözleri,aldığımız kararları rahata kavuşunca,o sıkıntıları atlatınca aklımızdan söküp atıyoruz.
Hatırlamak bile istemiyoruz,içimizi sıkıyor,bunaltıyor daraltıyor o sözler.Sebebiyse,o sözü tutamamanın ağırlığı,SÖZ VERDİĞİNE' karşı duyduğun utancın,mahcubiyetin.

Peki neden yazdık bunları,neden bahsettik hepsinden.O gecenin / o günlerin / o ayların tesirini bir nebze de olsa aktarmaya çalıştık , ama neden?

Yaşamımızın,elimizdekilerin kıymetini bilip,tekrar tekrar şükretmek için.

Her birimizin, 'Külli nefsin zaik'tul mevt' ayetince elbet günün birinde ebedi hayata intikal edeceğimizi unutmayarak yaşaması,yaradılış gayemizi ve Aslolanı tekrar hatırlaması için,

Manevi hazların maddi hazlardan kat kat üstün olduğunu zikretmek için,

Olmadık şeylere,ufacık problemlere canımızı sıkıp,kısacık ömrümüzü heba etmemek,bilakis sevinç ve azimle ona tutunmak için,

Minicik bir gülümsemenin sadaka mahiyetinde olduğunu unutmayıp,etrafımıza bu güzelliklerle yaklaşmak,hayatımızı,ruhumuzu keyif ve şükürle bir kılmak için,

Sevdiklerimize,gönülden,duya duya,doya doya,bağıra bağıra 'Seni Çok Seviyorum,İyi Ki Varsın!' diyip,kocaman sarılmak için.Gözlerine bakmak,ruhları bedendeyken ellerinin sıcaklığını hissetmek için,

'Bu benim başıma gelmez' dememek,her an herşeye hazır olmak,bugün zor durumda/zulüm altında olan kardeşlerimizin hali ile hallenmek için,

Sabrı ve sabırlı olmayı öğrenmek için,

Bugünümüzü son günümüz olarak görmek,o nispette hayırla yoğurmak için,

Dünyaya dair ucu bucağı gelmeyen heves ve hevalarımızın,birbirimizi üzecek,kıracak boyutlara gelmemesi,gönül birliğimizin önüne geçmemesi için,

Bize sunulan her nimeti sevmek,istifade edebilmek,hayattan haz almak,hamd etmek için,

Yapıları inşaa ederken,insan canlarını hiçe saymamak,nefsani arzularla hareket etmemek için,

En önemlisi şu mubarek günlerde ihyamızı kuvvetlendirmek kaybettiklerimize rahmet,kalanlara sabır ve selamet dilemek için..

İşte bu yüzdendir ailemize,sevdiklerimize derin bağlılığımız,tutuşan,her an büyüyen aşkımız,
İşte bu yüzden korkarız gönül kırmak,gönül yıkmaktan.

Muhabbete olan tutku,dostluğa olan sevdamız işte bu yüzden.
Çok şey aldık,çok şey öğrendik,çok şey kazandık biz bu depremden,hayat dersinden.

Öyle çok seviyorumki yaşamayı,gülün kokusunu almayı.
Öyle çok seviyorum ki güneşi,ayı,denizi görmeyi,gözlerim ve ruhumdaki yansımalarını,
Elimdeki ekmeği,çikolatanın tadını,evimi,odalarımı..
Dünümü,bugünümü,yarınımı.
Herşeyi,her nimeti..
İnsanız,hata yapar,yanlışa düşer,bazen bilerek/bazen bilmeden yaşarız..
Fakat ne olursa olsun,sol yanımızdaki inancı,teslimiyeti,sevgiyi yitirmeyelim,vazgeçmeyelim.
'Güzel gören güzel düşünür,güzel düşünen hayatından lezzet alır..' diyelim.

Şimdi Gölcük yine canlı,yine hayat dolu..
Sahili,Değirmendere'si,parkları ile muhteşem,büyüleyici bir şehir,tüm bunlara rağmen ayakta kaldı,daha bir şevk ve güçle dirildi,acılar/zahmetler/anılar onu besledi,dayanıklı,dirayetli kıldı.Yılmadı,pes etmedi,daha da güzelleşti..

Son olarak kaybettiklerimize tekrar sonsuz rahmet,ailelerine sabır/selamet diliyorum
Hepimizin başı sağoldun.Ramazan ayının ulviyeti ve rahmetinden ziyadesiyle nasiplenmek üzere,içimizden geldiğince okuyalım inşaAllah..

Hayat devam ederken,yaşadığımız her anı mana ile yoğurmak,hayır ve muhabbetle buluşmak üzere.

Sürç-ü lisan etti isek affola..


Ş. Erdoğan

HURMALI PASTA (STİCKY DATE CAKE WİTH CHOCOLATE SAUCE)

"Hep birlikte Allah’ın İpi’ ne sımsıkı yapışın; parçalanmayın…” Al-i İmran 103
Ey İslam’ın Ciğerpareleri!Sevgiyle düzenleyin bu sancak altında saflarınızı. Öyle sevin ki birbirinizi tek yürek, tek bilek ve tek fikir olun. Olun ki düşman saflarınıza girmesin sizi parçalayıp yok etmesin. Sevginiz bir kasırga olup hepsini geri püskürtsün. Bir yağmur olup düşman ateşini söndürsün. Zelzele olup yıksın tağutların, zalimlerin tahtlarını..
Sevin birbirinizi, Ensar ve muhacir gibi. Sevin ki, fetih müjdeleri gelsin, Hayber, Mekke sizin olsun.Vallahi birbirinizi sevmedikçe imanın tadını alamazsınız.Birbirinizi sevmedikçe cennete de giremezsiniz. Peygamberimiz şöyle buyuruyor :“İman etmedikçe Cennet’e giremezsiniz, birbirinizi sevmedikçe iman etmiş olamazsınız. Birbirinizi sevmeye yardımcı olacak bir şey haber vereyim mi? Aranızda selamı yayın.” (Müslim iman 93)
Mü’minlerin Allah için birbirlerini sevmeleri vaciptir.“Allah için birbirlerini sevenler kıyamet günü nurdan minberler üzerinde otururlar, Peygamberler, Sıddıklar ve Şehitler onların makamına imrenirler.” (Müslim)
Öyleyse gösterelim asıl sevginin nasıl olduğunu, sevgimize imrensin bütün insanlar gelip bize sorsunlar sevginin huzurun anahtarını. Biz de onlara verelim İslam anahtarını ve açsınlar birer birer kapıları. Ta ki ulaşsınlar kalbi Sevgiye ve sevdaya…
Rabbim bizi yanlızca kendi rızası için sevenlerden eylesin.Sonsuz bir kardeşlik nasip etsin.

Ramazan ayı gelince,aklımıza ilk gelen nimetlerden biri de hurmadır değil mi?
Bu muhteşem yiyeceğin hem yaşı hem kurusu sıhhatimize son derece faydalı.Saymakla bitiremeyeceğimiz o kadar güzel özellikleri var ki,mucize gibi.İtiraf edeyim 3-4 sene evveline kadar hurmayla pek aram yoktu.Kızımızın doğumu ile yeşerdi aramızdaki sevgi:)
Rahman suresinde 'Eşsiz Hurma' olarak zikredilen bu nimetin,anne ve çocuk sağlığı açısından da ehemmiyeti yadsınamaz..Şurada ne güzel anlatılıyor,bakınız.. : Hurma Faydaları
Dün şöyle bir tasavvur ettim de,Libya gibi bir memlekette,yemek blogcusu olmak hakikaten zor bir mes'ele:) Aradıklarınızın hepsini bulamıyorsunuz.Bizler de elimizdekilerle bu durumu olabildiğince keyifli kılmaya,sizlere renkli bir biçimde,güzel niyetlerle yansıtmaya çalışıyoruz.
Yola çıkarken,niyetimiz daha çok muhabbet ve dostluk bağı kurmaktı.Rabbim c.c şimdiden gönlümüze sürur verecek dostlarla karşılaştırdı,bizler için en önemlisi bu.Blog arkadaşlığı deyip geçmemeli,zira blog bir vesile,gönül bağına açılan bir kapı.Tıpkı komşuluk gibi,sizi ziyarete gelen misafirlerinizi nasıl karşıladığınız,devamında nasıl davrandığınız,az çok ilişkilerinizin/karakterlerin rengini belirliyor,iade-i ziyaretler ve samimi kelamlar bu hisleri artırıyor,pekiştiriyor.Gönül unutulmayacak,akla kazınacak arkadaşlıklar,tertemiz duygularla ilerlemek istiyor.Geçen yazımızda da bahsettiğimiz üzre,beşeriz ya,ola ki şaşarız,affola..
Evvet:)
Hurma dedik,can dedik,hayat dedik.İşte Libya'da bulmakta sıkıntı çekmeyeceğiniz bir yiyecek,yaşasın! Şükürler olsun bizi nasiplendirine..

Ben de haliyle hurmalı o kadar çok reçete geliştirdim ki..
Ramazan ayında biriciklerim,eşim ve civcivim şerbetli tatlılardan ziyade,kek/pasta/sütlü tatlılar tüketiyor.Bu durum benim de hoşuma gidiyor.Hurmalı tariflerimizin en gözdesi,en sevileni :Hurmalı Browni
Hani ıspanaklı pasta,ağlayan pasta,ıslak kek gibi klasikleşmiş tariflerimiz vardır ya,vazgeçemeyiz onlardan,her yaptığımızda keyif ve lezzetle tüketilir.İşte bu tarif de onlardan biri bizim için.Women's weekly den adapte edilmiş reçeteyi, kendimce değiştirip,birkaç rötüş yaparak bu hale getirdim.Umarım sizler de tecrübe eder ve beğenirsiniz.




İftar sofralarınızı şenlendireceğini,yüreğinize ve ruhunuza tat katacağını
umuyorum.Farklı ve damak coşturan bir tarif arayanlar için birebir.
Medovikten sonra,en sevilen pastamdır diyebilirim.

HURMALI PASTA (BROWNİE,PUDDİNG)




Kek:

1.5 bardak hurma
1 su bardağı kaynar su
2 tatlı kaşığı espresso tozu
2 çorba kaşığı tereyağı+2 çorba kaşığı sıvıyağ
2 bardak un (Bardak ölçünüze göre + 1/2 bardak,boza kıvamında biraz daha yoğun olacak)
1 bardak esmer şeker,yoksa beyaz şeker
2 yumurta
100 gram bitter çikolata
1 paket kabartma tozu
1 tatlı kaşığı kakoo
Islatmak için 4-5 çorba kaşığı süt

Krema:
2 paket krem şanti (üzerindeki tarife göre hazırlayınız)
1/2 yarım bardak sweetened condensed milk tarifi burda

Condensed milk kullanmaya da bilirsiniz,tamamen opsiyonel.
Sade krem şanti ile de harika oluyor.

Sos:
1/2 bardak şeker
1/2 bardak çiğ krema
1 çorba kaşığı tereyağ
1 tatlı kaşığı kakao

Kremanız yok ise hiç dert etmeyin,ağlayan pastadaki çikolata sosu tarifimizle de hazırlayabilirsiniz.

Yapılışı:

1-)Öncelikle kekinize katacağınız hurma püresini hazılayalım:
Hurmaların çekirdeklerini çıkartın.Kaynar suya atıp,üzerine espresso tozu ekleyin.Koyulaşana kadar kaynatın.İyice yumuşayasın.Soğumaya bırakın
(Ben hazır hurma ezmesi kullandım)
2-)Şeker ve yumurtayı köpürene kadar çırpın.Tereyağ ve sıvıyağı ekleyip,çırpmaya devam edin.
3-)Un,kabartma tozu ve kakaoyu ekleyin.
4-)Çikolatanızı minik parçalara ayırıp,kek karışımınıza ekleyin.Son olarak hurma püresini katın.Çatalla karıştırın.
Önce 180 derecede 25 dakika daha sonra 160 derecede,kürdan batırdığınızda harc yapışmayacak kıvama gelene kadar pişirin.
(Yaklaşık 20 dakika)
Toplam dakika fırınınızın diline de bağlıdır,derece ve süresini bu detaylara göre ayarlayabilirsiniz.

Piştikten sonra,sıcak hali ile üzerine 4-5 çorba kaşığı süt gezdirin.Browni kıvamında yumuşak ve pudding tarzı bir tatlı olacağı için,bu ölçü yeterli.

Hazırladığınız krem şantiye sweetened condensed milki ekleyip bir-iki dakika çırpın.
Yahut sadece krem şanti kullanın.

Kekinizin üzerine,kaşık yardımı ile yayın.
10-15 dakika buzdolabında bekletin.

Sos:
Çiğ kremanıza şeker,tereyağ ve kakaonuzu ekleyip,bir-iki dakika kaynatın
(Dilerseniz çikolata parçacıkları da ekleyebilirsiniz)
Soğuduktan sonra pastanızın üzerine gezdirin.
Fazla yapıp,daha sonra kullanmak üzere,buzdolabına muhafaza edebilirsiniz.

Kekiniz pişerken,bu mubarek ay açısından tehlikeli olup,muhteşem bir koku yayıyor yuvanıza:) Tek zor yanı bu sanırım..

Ve Kaçınılmaz Son..






Afiyet,bereket,muhabbet olsun.
Herkese hurma tadında bir akşam dilerim!
Hayırlı cumalar efendim.

SİLOR / SİRON / ZİRON

Siz Ramazan’dan ne beklerseniz, onu elde edersiniz
Ramazan’a “beslenme ayı” gözüyle bakanlar beslenirler..
Ramazan’a Kur’an vahyini bize armağan eden ilahi bir kredi olarak bakanlar ise, Ramazan’ı “derin insan”ın oluşturulmasında bulunmaz bir fırsat bilirler.
Yüreklerinin yıkılan yerlerini yapmak, akıllarının tahrip olan yerlerini tamir etmek, iç dünyalarının su alan yerlerini tıkamak, bilinçlerinin bozulan yerlerini onarmak, iradelerinin kaybolan kısmını kazanmak, şahsiyetlerinin eksilen yerlerini tamamlamak için bir fırsat...
İnsan bu. Yani “nisyan”, yani “unutkan varlık”. Kendini unutur, sorumluluğunu unutur, konumunu unutur, değerini ve haddini unutur.
İslenir, paslanır, kirlenir, aşınır. Dolayısıyla insanın da yıllık bir bakıma ihtiyacı olur. Dahası, acıkan ruhlar doyurulmazsa, manevi ölümler başlar. İnsana midesinin açlığını haber veren enzimlerdir. Mide boş kaldığını bu enzimler aracılığıyla beyne iletir ve insan aç olduğunu fark ederek yiyecek arayışına girer.
Fakat insan, ruhun açlığından, midenin açlığı kadar kolay haberdar olmaz. Çünkü ruhun enzimleri yoktur. Birçokları, ruh açlığından, manevi bir ölümle burun buruna geldiklerinden haberdar bile olmazlar.
İşte Ramazan, insanın içinin boşalmasına karşı alınmış ilahi tedbirlerden sadece biridir. İnsanlara dış dünyalarını bir süreliğine iç dünyalarının arkasına atmalarını telkin eder. Ruh bakımını, beden bakımından öne almalarını telkin eder.
Sosyal olarak Ramazan, insanın sahip olduklarının Allah tarafından ona sınav için emanet edilmiş değerler olduğunu hatırlatır. Paylaşabilenler, bu sınavı verecek olanlardır. Gönlünü Ramazan’a açanlar, elini ve kapısını da yoksula açar.
İşte Ramazan, bütün bu boyutlarıyla, insanlığa açılmış ilahi bir kredidir.
Bu krediyi kimileri har vurup harman savururcasına hovardaca harcayıp tüketir. Kimileri de alır ve onu katlayarak artan manevi bir sermaye haline getirir. Yoksullaşan iç dünyasını onunla zenginleştirir.
Kimlik ve kişiliğini geliştirir. Duruşunu kavileştirir. Duygu ve düşünce katsayısını yükseltir. Bu ülkenin gerçek sahibi olan Müslümanlar, her Ramazan’ı bu toplumun yaralarını sarmak için bir seferberlik zamanı bilmelidirler. Sadece aç ve açıkların yardımına değil, aynı zamanda din ve iman bakımından da fakirleşmiş insanımızın yardımına koşmalıdırlar.
Bu ülkedeki inanç yoksullaşmasının, maddi yoksulluktan çok daha vahim sonuçlar üreteceğini unutmamalıdırlar.Her tür kaynaktan kredi,fon,yardım alabilirsiniz,fakat din ve iman fukaralığına duçar olmuşsanız,hangi uluslararası kurumun kapısını vuracaksınız?
İnanç yoksulluğunu ancak, iman, ahlâk ve erdem zenginliğiyle yenebilirsiniz. İşte Ramazan, o zenginliğin kaynaklarından biridir..


Allah'ın Rahmeti ve Bereketi Üzerinize Olsun.
Gönülden mubabbetle selamlarım..
Libya sokaklarında Şehr-i Ramazana duyulan sonsuz saygı,her köşede özenle hazırlanmış ışıl ışıl fenerler,son ses okunan/sürura gark eden,gönül telinizi titreten ezgiler,Kitabullah'tan kutsi sesler,en önemlisi tarifi zor müthiş bir huzur var şuanda..

Coşturan muhabbet,dolu dolu akan rahmet,teslimiyet,havada buram buram gül kokusu,tenimizde sanki ilk defa bu kadar yakın hissettiğimzi tatlı bir ulviyet dokusu.
Ramazan ayı boyunca böyle olacak tablo inşaAllah.
Büyülenmemeniz,tutulmamanız mümkün değil.Kelamlar yetmiyor,kafi gelmiyor.
Ruhumuzu 11
ayın sultanını karşılamak için her şekli ile hazır etmişken,sonunda kavuştuğumuzu görmek canımıza can,şükrümüze şükr katıyor,adeta evimiz nurla doluyor.
Haberlere bakmaya,televizyonu açmaya korktuğumuz sevgi,saygı ve sabrın tükendiği,içimizin dışımızın acıtan,ağlatan tablolarla dolduğu bu zamanda hepimizin öyle ihtiyacı var ki Ramazan'a,rahmet ayına,rahatlamaya..
Şu dakikalardan itibaren kapısını açan Cennet-i ala ,ramazan için nasıl süslenip,ziynetleniyorsa,sokak ve evlerimizin aynı güzellikte olması,göze-gönle çirkin gelen her tür kötülükten sakınması,saklanması gerekmez mi?
Ekseriyetle mezkur özel günlerin/ayların/gecelerin anlam ve önemine dair yazılan uzun uzun cümleleri,nasihatleri,öğütleri birbirimizle paylaşıyor lakin derinden içimize sindiremiyoruz.
Kendimiz de dahil olmak üzere mamafih bildiklerimizle amel etmiyor,edemiyoruz.Nefse ağır geliyor,kaldıramıyor.Bir uyanış olsun diliyorum,bir kalkış,bir diriliş..İnsan ramazan ayının faziletini bilse idi,bütün ömrünün ramazan olmasını isterdi.

Çok duygusalım bu ara.Bir yanda kalbim hasretle,özlemle çarpıyor,alıp başını vatanına,sevdiklerine gitmek istiyor.Onarla  tek bir sofrada buluşmak,aynı çorbayı yudumlamak için çırpınıyor,bir yandan nasiplerin en güzeli,rıza hali,sonsuz bir teslimiyet,masmavi bir muhabbet ile kavruluyor.
Canım eşim ve civciv kızım.. İyi ki varsınız siz!


Rabbimiz c.c bu ramazanı yaşayacağımız en güzel,en manalı,en tatlı ramazan kılsın!
Paha biçilmez armağanlarla;manevi hazlarla donatsın.Bir ay boyunca hakkıyla ihya edebilmemizi,kalpten kalbe yol kurup,nefsimizi her türlü kötü huydan,arındırabilmemizi nasip etsin.


Şimdi sizleri alıp bizim taraflara,Artvin'e götüreceğim.Özellikle sahurlarda hazırlanan enfes bir tat.
Sofralarımızın gözbebeği,vazgeçilmezidir Silori.Bir araya gelip,imece usulü hamurlar yoğrulur,erişteler kesilir,sironlar sarılır,kurutulur ve gerektiğinde kullanmak / bilhassa Ramazan ayında ıslatmak üzere özenle muhafaza edilir.
Yeme de yanında yat,yanağını daya uyu kıvamındadır:) Tatlısı da tuzlusu da yapılır.
Bana hep çocukluğumu hatırlatıp,içimi ısıtıyor.Annem ve halamın hazırladığı koca tepsi siloriyi,bir lokmada bitirdiğimizi hatırlarım.Nasıl tatlı gelirdi..
Normalde hazır satılır,lakin buralarda bulamayacağımız için yufka ile yapıyorum ben.Mutlaka deneyin derim.

Silori / Siron / Ziron







Ölçüleri kişi sayısına göre ayarlayabilirsiniz:

Malzemeler:
4 adet yufka
Üzerini geçecek kadar kaynar Su
2 adet tavuk göğsü

Sos:
Yoğurt
Sarımsak
Yağ
Pul biber
Tuz

Yapılışı:
Yufkaları ayrı ayrı sıkıca sararak,rulo haline getirin.
4 adet rulonuz olacak.Her birini iki parmak genişliğinde kesip,tepsiye dizin.
Önceden ısıttığınız fırında üzerleri hafif kızarana kadar pişirin.
Tavuk göğüslerini haşlayın,suyunu fırından çıkardığınız silorların üzerine dökün.Bir tepsi ile kapatıp suyunu çekmesini bekleyin.
Minik parçalara böldüğünüz tavukları ilave edin.
Sarımsaklı yoğurtla kaplayıp,sıvıyağda kızdırdığınız pul biber sosu ile servise hazır hale getirin .
Afiyet olsun.

Not:Farklı şekilde denemek isterseniz,yufkaları sarmadan önce içlerini kıyma ve soğan ile doldurabilirsiniz..

Afiyet olsun!
Herkesin ramazan-ı şerifini gönülden kutlar,hayırlara vesile olmasını dilerim.