İSKOÇ YUMURTASI VE TAHİNLİ KATMER (SCOTCH EGG / SESAME OİL PANCAKE)

Bugün insanlık olarak insanca davranmayı unutmuş gibi bir hâlimiz var. Varlık içindeki farklılığımızı ifade etmekten çok uzak bulunuyoruz. Melekleri imrendirecek o muhteşem donanımımıza rağmen habîs ervahı bile utandıracak işler yapıyoruz. Kinle-nefretle oturup kalkıyor, gayzla köpürüyor ve birbirimize hep intikam hisleriyle bakıyoruz. Sevgi adına sinelerimiz bomboş, düşmanlık sisi-dumanı sarmış bütün duygularımızı ve yıllar var habersiziz muhabbetin o büyülü tesirinden. Düşüncelerimiz mütemadiyen kötülük duyguları üretiyor. Etrafı yakıp yıkma, her şeyi kendimize benzetme ve "öteki" dediklerimizi baskı altına alma âdeta ahvâl-i âdiyeden. Çoğumuz itibarıyla akla-mantığa rağmen hep hislerimizin güdümünde yaşıyoruz. Bizim gibi düşünmeyenleri ezme, susturma en bariz şiarımız. Bazı problemlerin farklı çözüm yolları da olabileceğini hiç mi hiç düşünmeden bildiğimize gidiyor ve yapmalar yolunda ne yıkmalara ne yıkmalara sebebiyet veriyoruz. Birbirimizin gönlüne girerek can diliyle, gönül beyanıyla kendimizi ifade etme, geçmişte kalmış demode bir yöntem gibi...

Bencilliğimizin ürettiği bir sürü muhalif düşünce ve onların temsilcileriyle karşı karşıya bulunmanın hafakanlarıyla oturup kalkıyoruz. Sürekli hiddetleniyor, nefretle köpürüyor ve gücümüz yeterse kalkıp tepelerine biniyoruz. Ezebildiklerimizi eziyor, güç yetiremediklerimizin şeref ve haysiyetiyle oynuyor, hatta varsa medya güç ve imkânlarımızla onları yerden yere vuruyor, ölümden beter şeylere maruz bırakıyoruz.

Bu tür olumsuz şeyler karşısında, şimdilerde bütün dünyada duyulan ya zalimlerin "hayhuy"u ya da mazlumların âh u efgânı. Yıllar var ki mazlumlar, mağdurlar diyarı bazı ülkeler sürekli baskı altında ve halklar inim inim. Akıllar durgunlaştırılmış, his ve heyecanlar söndürülmüş, çoğunluk kendi değerlerine karşı yabancılaştırılmış ve herkes birbirinin kurdu hâline getirilmiş. Farklı düşünce ve farklı anlayışların birer ihtilaf ve iftirak sebebi sayıldığı bu kabîl toplumlarda vuran vurana, kıran kırana önü alınmaz kavgalar çıkarılıyor, insanlar birbirine düşürülüyor. Biri ötekinin gözünü çıkarıyor, canına kıyıyor; o da berikinin üzerine canlı bombalar veya bomba yüklü arabalarla yürüyor. Her yerde farklı bir vahşet yaşanıyor ki vahşilerinkine denk, hatta ondan da ileri...

Kalmamış çoklarında insanî ruhtan eser.. felç olmuş gibi vicdan mekanizması: İradeler zalimce planlar peşinde; mârifetullah rasathanesi sayılan zihinler kirli duygulara teslim; sevginin o dupduru kaynağı his dünyası, potansiyel olarak Hakk'ı müşâhede menfezi sayılan gönül, bütün bütün ışığı söndürülmüş bir dehliz ve bütün insanî sistemler, varoluş gayelerine aykırı bir yolsuzluk gurbeti içindeler.

Gerçi tarihî tekerrürler devr-i daimi içinde benzer olumsuzluklar hep yaşana geldi ama bu seferki tahribat ve mesavî, biraz da küreselleşen dünya ve gelişen ileri teknolojinin katkılarıyla çok farklı ve ürpertici oldu. Allah'ın günü televizyon ve internet ekranlarına, gazete ve mecmua sayfalarına baktıkça dehşetle ürperiyor ve çok defa yüzümüzü başka bir tarafa çeviriyoruz. Biz gözlerimizi kapasak, kulaklarımızı tıkasak da elimizde olmayarak zihnimize nüfuz eden bir kısım olumsuzluklar yine sinelerimize bir zıpkın gibi saplanıyor, kalb ve ruhumuzda onulmaz yaralar açıyor. Bazen yığın yığın mesavîyi birden duyuyor, kan ve gözyaşı içinde kıvranan insanlarla beraber kıvranıyor ve yıkılıp yerle bir olan umranlarla beraber biz de yıkılıyoruz. Hazan esiyor gibi her yörede.. kuruyup dökülen yapraklar gibi insanlar.. Âkif ifadesiyle: "Harâb iller, serilmiş hânümanlar, başsız ümmetler / Yıkılmış köprüler, çökmüş kanallar, yolcusuz yollar / "Gazâ" nâmıyle dindaş öldüren bîçâre dindaşlar/ Ipıssız âşiyanlar, kimsesiz köyler, çökük damlar / Emek mahrûmu günler, fikr-i ferdâ bilmez akşamlar!.." İçimize akan şeyler birer çığlığa dönüşüyor ve bir şey yapamamanın ızdırabıyla inlemekle yetiniyoruz.

Oysaki, herkes ve her şey, bizden kendilerine uzatılacak bir el bekliyor; bekliyor ama çok defa kayıtsızlığımız veya aczimiz karşısında en derin inkisarlarla bir kere daha yıkılıyor.. yıkılıyor hissizliğimiz, hareketsizliğimiz karşısında ve feryatları cevapsız kaldığından dolayı. Az dahi olsa bunları duyup hissedenler de var ama onlar da güçsüz ve imkânsız. Bu itibarla da, olup bitenleri gördükçe ölüp ölüp diriliyorlar; duygularını, Suzî'nin "Yağmıyor yağmurlar, bitmiyor lâle / Acep bu hâlimiz böyle mi kala / Rahmet deryasından gelen bu ile / Vakitlerde esen yeller perişan!.." suzişi nağmeleriyle seslendiriyor ve oldukları yerde kalakalıyorlar.

Bütün bunlar karşısında insan, inkisarla sarsılıyor ve "Demek artık yığınlar hep böyle birbirini yiyecek.. kitleler birbiriyle sürtüşüp duracak.. kimse kimseyi gönülden sevmeyecek.. insanlar birbirini düşünmeyecek.. mağdura kimse el uzatmayacak.. mazlumun başı okşanmayacak.. fertler birbirine bağırlarını açmayacak.. kimse bulunduğu yerde güvenli olmayacak.. dünyanın kaderine, kan düşünen, kan konuşan, kan döken kanlı deliler hâkim olacak.. ve çağ yeniden bir kere daha tiranlar çağına dönecek..." diyesi geliyor. Bu böyle sürüp gidemez; sürüp gitmesi, insanlığın ve insanî değerlerin ölümü demektir.

Öyleyse gelin, yolların ayrımında bulunduğumuz şu günlerde bir kez daha Yunusların, Mevlânaların ses ve soluklarında yankılanan şu evrensel ilâhî çağrılara kulak vererek gönülden "sevgi" ve "kardeşlik" diyelim.! Gelin, insan olma farklılığını, rengi ve deseniyle bir kere daha bütün cihana gösterelim.! Gelin, garazların, kinlerin, nefretlerin dünyanın çehresini kararttığı şu günlerde bütün samimiyetimizle gönülden bir kez daha sevgi ve iletişim diyelim.! Gelin, vicdanlarımızı ilâhî rahmet vüs'atine göre bir genişliğe ulaştırarak ardına kadar herkese sinelerimizin kapılarını açalım.! Gelin, kendimizi kurumaya, yok olmaya mahkum birer damla gibi görmekten sıyrılarak, çağlayanlarla bütünleşip derya olmaya yürüyelim.! Mademki hepimiz insanız, genlerimizde Âdem Nebi'nin genleri ve özümüzde de Hakikat-i Ahmediye'nin usâresi var demektir; öyleyse gelin, bütün şeytanî dürtülere baş kaldırarak yeryüzünün halifesi olduğumuzu ve göklere ulaşmaya namzet bulunduğumuzu, cihanları velveleye verecek bir sesle haykıralım ve insan olma farklılığını bir kere daha meleklere duyuralım.! Gelin, yürüdüğümüz yolları birer şehraha çevirerek el ele, gönül gönüle hep Allah'a yönelelim.
(Sızıntı)
Rabbimiz c.c sevgi ve rahmete en çok muhtaç olduğumuz bu günlerde,dualarda samimiyetle buluşmayı,gönülden gönüle sağlam köprüler kurmayı ve en mühimi o köprüyü özenle muhafaza etmeyi,nasip etsin,canlarımıza can,damarlarımıza muhabbet aşkı katsın..





Kayseri denince doğal olarak aklıma -malumunuz- pastırma,sucuk gelirdi hep.Lezzet programlarında Kayseri usülü yiyecek ve tarifler çok dikkatimizi çeker,bizi ma-aile cezbederdi.
Mis kokulu çemeni,katmeri,şebiti,şanı dünyaya yayılmış mantıları,nevzinesi,lahm-ı kaditi.
Seyyah Evliya Çelebi'nin Seyahatnamesi'ne kadar,nice kutlu sözlerde,eserlerde yer edinmiştir kendine.

Aklımın kıyısında geçmez iken;hayatımın en sürpriz,en eşsiz hadisesi,yuvamızın öznesi vesilesi ile bu tatlı memleketi tanıyabileceğimi kim bilebilirdi.Rabbimiz c.c nasip etti ise,bir şekilde buluşturuyor,yürekler,cana can kattırıyor,kelimeler kifayetsiz kalıyor.
Şehr-i Kayseri'yi öyle çok sevdim ki! Bu kadar güzel olacağını tasavvur etmemiştim.
Tatillerimizde,biiznillah gider babannemiz,dedemiz,orada yaşayan sevdiklerimizle,hasret gideririz.Marifet abidesi babaannemiz (evet iddialı oldu lakin aynıyla vaki) can-ı gönülden ikramı,yedirmeyi-içirmeyi çok sever.Eve girer girmez muhteşem kokular sarar dört bir yanımızı.
Hele o tereyağ ve tahinin sizi sizden alan,eriten,bitiren buluşması,evin her köşesini kaplayan muhteşem,kokusu,ustalıkla kısa sürede hazır ettiği katmeri yok mu..!

Hakikaten çok güzel oluyor,üstelik zor da değil,mutlaka deneyin. (Bizler yapabiliyorsak,sizler de yaparsınız)
Son anda karar verdim,bir saatte hazır oldular.

TAHİNLİ KATMER


Malzemeler:
Hamur için:
1 kilo un
1 çorba kaşığı sıvıyağ
Yeterince su
tuz
(Daha kolay olsun,hamur açma ile pek aram yoktur derseniz,maya ve süt kullanın)

Harc:
1/2 paket tereyağ (veya margarin)
4-5 yemek kasigi siviyag
6 yemek kasigi tahin

Yapılışı:

Un,su ve tuzu yoğurarak klasik kulak memesi kıvamında bir hamur hazırlayıp,10-15 dakika bekletiniz.
Hazırladığımız hamurdan yumurta büyüklüğünde bezeler kopartın.
İlk bezeyi,oklava yardımı ince mantı hamuru inceliğinde açın
Hazırladığınız tahinli harçtan bir iki kaşık sürerek rulo yapın.Ruloyu etrafında döndürün.
(Gül şeklini alacak şekilde)
Yağ donması için,bir süre buzdolabından bekletin (Ben fazla bekletmedim)
Son olarak,gülleri tekrar çok kalın olmayacak bir şekilde açıp,saç yada teflon tavada arkalı önlü pişirin.

Bu ölçüler ile epey katmer çıkıyor,kişi sayınıza göre ölçüleri ayarlayabilirsiniz.
Özellikle peynir,zeytin,salatalık ve domates ile kahvaltı ve sahurlarınız için enfes bir seçenek.

Afiyet olsun


Ve Libya'lı bir arkadaşım vesile ile denediğim,iskoç yumurtası.
Bizim Dalyan köftemize benziyor temelinde.
Ben -daha önce de bahsettiğim üzre- kolay kolay yemek seçmem,ayırmam.Tatlılarda irmik / tarçın ,tuzlularda yoğurt / nane vazgeçilmezlerim (daha doğrusu ilk aklıma gelenlerim)
Yumurtanın da , her şeklini severek tüketirim (hatta bir ara haşlanmış yumurta,patates ve çorba ile epey hafiflemişliğim vardır.Kilom asla sabit kalmaz,maalesef:)

İskoç yumurtası; orijinalinde çekilmiş sosis ile yapılır.İster kızartın ister fırınlayın.
Tabi ki kızartması çok daha leziz oluyor.
Ben sosis yerine kıyma kullandım.Yağsız olsun arkadaşlar.Libya'da kıymalar inanılmaz yağlı (Geçen sene ramazanda bu teşhisim , resmen ispatlandı.Tepsi köftesi yapacaktım misafirlerimiz için,bir kilo kıymayla hazırladığım köfteyi borcama döşeyip,fırına verdim,piştiğinde yarısı kadar olmuştu,nasıl gülmüştük o tabloyu görünce)




İSKOÇ YUMURTASI

Ölçü vermiyorum.Kişi sayısına göre hazırlayıp,zahmetsizce pişirebilirsiniz.

Malzemeler:

Kıyma
Baharatlar (Kırmızı biber,kara biber,kekik v.b)
Haşlanmış yumurta
(Soğan / sarımsak katmadım,arzunuza göre ekleyebilirsiniz)

Harç:
Un
Çırpılmış yumurta
Galeta unu

Kızartmak için sıvıyağ

Yapılışı:
Kıyma ve baharatları yoğurunuz.
Haşladığınız yumurtaları çok hafif unlayıp ve kıymayla kaplayınız.
Tekrar una,hafif çırpılmış yumurtaya ve son olarak galeta ununa bulayınız
Arzunuza göre :
180 derece fırında 20 dakika;
Ya da tencerede kızdırdığınız yağda,kızarana kadar pişirin.


Yaşadığınız en güzel hafta sonu olsun!
İçiniz coşsun,maneviyat nehriniz çağlasın,gözleriniz,ruhunuz hayır ve bereketle donansın.

Bir daha ki posta hayırla , görüşmek duasıyla..
Sürç-ü lisan etti isek affola

''İNTERNETTE YEMEKTEYİZ''

Efendim,hoşgeldiniz,davetimize icabetle bizleri ihya ettiniz:)
Sevgili Ge-Ce tarafından başlatılan,'İnternette Yemekteyiz' heyecanı,hızla büyüyor,keyifle devam ediyor.Papatya Prensesim'e tekrar teşekkür ediyorum,bu güzelliğe müdahil olmama vesiledir kendisi:)
Bakmayın internette olduğuna,hakikaten insanın yüreğini pır pır ediyor,tatlı bir telaşedir alıp gidiyor.
'Nasıl yapsam,konuklarıma ne hazırlasam,masada hangi aksesuarları kullansam... ' gibi hepimize çok tanıdık gelen bir sürü sual,ardı ardına sıralanıyor,karar vermek gittikçe güçleşiyor.
Sizler de normal zamanda dahi,masa dizaynı,sunum ve aksusuarlara düşkün ve hele ki kararsızsanız,eyvah eyvah:) (Terazilerin hepsi böyle mi acaba?)
Ne tatlı,ne muhabbetli oldu bu iş,ruhumuza can,yenilik kattı.İki gündür tasavvur/tahayyül eşiğinde bunu düşünüyorum,elbet bulurum,elbet içime sinen birşeyler çıkar diyorum,arıyorum,tarıyorum.(Eşim bu hallerime şahit olup,hazırlık amaçlı arşivleri karıştırdığımda,haliyle telaşemi sordu,durumu izah ettiğimde,tatlı bir şaşkınlık ve hoşnutlukla,alternatif / fikir ve mönü kritiğimiz başladı.)
Geçen senenin ramazan fotoğraflarına baktığımda (Tripoli) masalarımızda renkli boncuklar,minik fiyonklu bardaklar,kelebekler ve o anki haleti ruhiyyeme bağlı ,süsleme teknikleri olduğunu görüyor ve hafifçe gülümsüyorum.Seviyorum ya Hu seviyorum.Fazla abartıdan uzak,sade ve şık çizgiler ile sınırlamaya çalışıyorum.Malumunuz burası Libya,vatanımızdan kilometrelerce uzakta.O yüzden iftara icabet eden arkadaşlarımızla inanılmaz mutlu oluyoruz.Birbirimizin yüreğine dokunuyor,içtiğimiz suya,yediğimiz her lokmaya sevgi ve şükrümüzü nakşediyoruz..

Gelelim asıl mes'eleye.Karar veremedim,kararsızlığımız hat safhasında idim.Önce rengi belirlemek gerekiyordu,koyu renklerle aram yoktur,mor müptelası olarak ,onda karar kıldım başta , düzenlemeyi o ayarda yaptım.(Öyle bir sevda ki 7 senedir evim,dolabım,tüm aksesuarlarım komple mor,ne yapacağım bu takıntıyı ben:) Daha sonra pembeye döndüm.O da olmadı şuan kullandığım yemek odası ve servis takımlarından esinlenerek krem/altın/lameye yöneldim.
Tamam bu kısmı hallettik,lakin keskin bir soru işareti daha vardı aklımda:Sunum ve yemeklerimiz Libya'ya has,etnik,yöresel bir havada mı olacaktı,yoksa tam tersi modern ve dünya mutfaklarından esintiler ile bezenmiş bir masa mı? Arkadaşlarımız Libya hakkında daha çok bilgi edinmeyi dilediklerinden,daha çok tradisyonel bir tesir olsun istedim.Şık,modern ve çarpıcı masa dizaynlarına hepimiz aşinayız artık.Libya / Osmanlı motiflerini bir parça modern müdahaleler ile yoğurmak,akla güzel geliyordu.Fazla şaşalı ama olsun:)Neticede en mühimi hep birlikte tadını çıkarmak ,oyunumuzu eğlenceli kılmak değil mi? (Kendimi adıma bunu fazlası ile hissettiğimi belirtmeliyim) Baksanız,gerçekmiş gibi iyice kaptırdım kendimi kikoko :))

Sizler için de fikir olması maksadı ile Ramazan Konsepti olsun bu..

Libya'nın genel özellikleri ve mutfağından bahsetmiştik.Tabi her evde yemek odaları,mobilyalar bu şekilde değil,son derece modern takımlar da var.Libya ikinci Dubai olma yolunda,hızla gelişen,değişen bir ülke.Geleneksel değerlerine sadık kalmaya çalışsalar da,bugün özellikle başkent ve gelişmiş şehirlere baktığınızda,tabir-i caizse yer yer Nişantaşı çizgilerini görürsünüz.
Ben bugün sizleri,antik bir ortamda ağırlamak,biraz nostalji ile kaynaştırmak istedim.

Buyrunuz,sizleri şöyle;yemek odamıza alalım,
(Burada çoğu evde daha yeni şekli ile tercih edilen,klasik yemek odası takımları.Odaya girdiğinizde,nostaljik bir rüzgar yüreğinizi ısıtıyor.)





Veya,temamıza uygun şöyle bir vintage takım olsun;



Masa örtümüz şu:


Düz renk ve desensiz bir masa örtüsü ile uygun ebatta, şöyle bir runner da hoş olur:



Hemen her Libya'lının evinde bulunan,yemek odalarının demirbaşlarından:
Gümüş veya altın işlemeli çay sinisi (tamamen ahşapları da oluyor),servis tepsimiz,bardak ve ibriğimiz



(Biraz kalabalık göründüğünün farkındayım , fakat kolaj olmaz ise tüm sayfa fotoğraflarla dolabilir:) Siz ayrı ayrı algılayın)

Peçete Halkamız;



Tabaklarımız:



Masamızın her yerine,gönlümüzü yumuşatacak,kadife hisler katacak tea light'larımız



Masa çiçeğimiz,ilk karedeki gibi;beyaz lale olsun..

Libya'da Osmanlı dönemi ihtişamı ve tezhip sanatının izlerine sıkça rastlıyorsunuz.Altın ve özellikle gümüş aksesuar mağazaları ile dolu şehrin her tarafı.(Ahşap-gümüş yapılı takımlar hediyeliklerin başında geliyor)
Daha önce bahsettiğim düğün,nişan gibi özel törenleri,son derece gösterişli ve şaşalı oluyor.Nikah şekerleri ve hediye paketlerini görmelisiniz.

Menümüz tamamen Libya usülü değil,zira Libya mutfağı her damağa hitap etmeyebilir. (Et,balık,makarna,pizza hususunda bir numara.Fakat kullanılan baharatlar çok ağır olabiliyor,o yüzden biraz renk katıp,modern tatlarla birleştirdim)



İftariyeliklerimiz:Peynir,Zeytin,Hurma,Sucuk/Pastırma tabağı
Ekmek ve Pide Çeşitleri,Hoşaf,İçecekler,Meze tabağı




Fas,Tunus,Libya,Cezayir,Mısır gibi ülkelerde oruç bademli süt ve hurma ile açılıyor)
Fakat biz yine de bizim usül ile başlayalım,favorimiz olan bir çorba;

Başlangıç:Milföylü Domates Çorbası
Çıtır Kasede Tabboule , Yoğurtlu Semiz Otu
Ara Sıcak:Ispanaklı Piruhi,Acı Soslu ve Kaşar Peynirli Sambousek,Mozarellalı Çıtır Patlıcan (veya sucuklu patates)
Ana Yemek:Kabaklı Piliç Beğendi,Kuzu Osmanlı Kebabı (Kaşarlı Pilav Eşliğinde)
(Libya'ya kadar gelip,balık yemeden olmaz lakin o zaman 3 ana yemek ediyor,ben bunu saymam yine beklerim:)
Tatlı:Kadayıf,Helva ve Kuru Yemişli Bisküvi Pastası veya Osmanlu Usulu Keşkül
(Bunları hakiten yapıp,sizlere sunmayı,misafirimiz olmanızı can-ı gönülden dilerim,ikram sünnet,tatlı muhabbet)

(İftar zamanı,ezandan sonra,ney sesi,veya hafif bir ezgi harika oluyor.Bunu çoğu zaman uyguluyorum.Gönle de,ruha da çok iyi geliyor.Şunun gibi
:




Ve kapanışı,Libya'nın muhteşem bademli/naneli yeşil çayı ile yapıyoruz.Ben çay almayayım derseniz,hani şu geçen bahsettiğim Libyalıların saatlerce elinden düşürmediği,içmeye kıyamadıkları,süper aromalı; bol köpüklü coffe latte ikram ederiz,yeter ki gönüller hoş olsun:)

Bunlar da hediyelerim (Puan için yapmıyorum ya Hu;)



(Zemzem Seti ve Antep Fıstıklı  Libya Tatlısı)

Sürç-ü lisan etti isek affola.
Rabbim bizleri,hayır ve umutla kavuştursun mubarek Şehr-i Ramazan'a,11 ayın sultanı,gönlün,gözün sururuna.
Şükürler olsun,bizleri bu güzelikleri Tattıran'a.

Hımm :) Şimdi 'MİM' zamanı!
Aklıma o kadar çok arkadaşım geliyor ki,hepsi birbirinden tatlı,birbirinden zevkli. İlkinde Ada-Esintileri,100de100 Marifet,Bal Perisi ve Pınar İpekçi'mizi mimlemiştik.
Karar vermekte güçlük çekiyorum,kendimce ooOo piti piti yapıp,hoşgörünüze sığınarak; Bu sefer de
Kabul Buyururlar İse:

Minti'nin Mutfağı
Hilal'in El Emeği
Deryayla
Sağlıklı Mutfak
Yemek'çinin Mekanı 'nı mimliyorum

Hayırlı olsun :)

LEYLE-İ BERAAT / LİMONLU ISLAK KEK (LEMON WET CAKE)

Selam olsun dosta,kardeşe..

Kalbimiz,ruhumuz 'Beraat'ın gelişi ve müjdesi ile taşmak üzere..'
Bu tatlı,bol muhabbetli,istiğfar ve bereket dolu gecede,sevda kokan güller misali,gönül/şükr iklimini ciğerimize çekmek,yeniden doğabilmek umudu ile.

Sizlerle bugün,sevgili arkadaşım Funda'nın vesilesi ile tecrübe ettiğim,kendisine birincilik kazandıran 'Limonlu Islak Kek' tarifini paylaşacağım. (Tarif:Ayşe Tüter'e ait  / kaynağın ise google araştırmalarım neticesinde :Sibel'in Kahvesi    olduğunu öğrendim.Şükran ve selam ile)

Geçen hafta çay davetimiz için yaptığım bu kekin tadına doyum olmuyor.Limonun enfes ferahlığı ; hindistan cevizi ve çikolata sosları ile kavuşunca,damaklar bayram yerine dönüyor.





LİMONLU ISLAK KEK

Malzemeler:

5 adet yumurta (oda ısısında)
- 1,5 su bardağı toz şeker
- 2 su bardağı un
- 1paket vanilya
- 1 tatlı kaşığı kabartma tozu
- ½ litre süt
- 1 adet limon (suyu ve kabuklarının rendesi)
- 1 poşet krem şanti (
- sütlü ve beyaz cikolata
- hindistancevizi

Hazırlanışı:

1.Yumurtalarla şekeri mikserin önce düşük sonra yüksek ayarında 7-8 dk kadar çırpın.
2. Mikseri çıkartın; vanilya, kabartma tozu ve unu eleyerek ekleyin, tahta kaşıkla karıştırın.
3. Limon suyunu, limon kabuklarını ve ¼ su bardağı sütü ekleyin, tekrar karıştırın.
4. Hamuru yaglanip unlanmis orta boy bir kelepçeli kalıba dökün. 180 derece ısıtılmış fırında 40 dk kadar pişirin.
. Pişen keki fazla bekletmeden kelepçeli kalıptan çıkarın,ve servis yapacağınız pasta tabağına alın. Kek henüz sıcakken üzerine yavaş yavaş 2 su bardağı soğuk sütü dökün.
6. Kalan ¼ su bardağı sütle 1 poşet krem şantiyi çırpın. Oldukça yoğun kıvamlı bir şanti olacak. Kek soğuduktan sonra ufak bir spatula ile (ya da benim gibi kahvaltı bıçağı ile kekin üzerine ince bir tabaka halinde şantiyi sürün (ben kenarlarına sürmedim, sadece üzerini kapladım)
7. Kekin üzerine hindistan cevizi serpin. Keki bu haliyle buzdolabına koyup biraz dinlendirin. En güzeli 1 gece beklemesi...
8. Servis sırasında beyaz ve sütlü çikolatayı benmari usulü eritin.(ikisinide ayri ayri eritin) Kestiğiniz dilimlerin üzerine şeritler halinde gezdirin.

(Islak keklerde sosu yoğun kıvamda sevdiğim için,kek üzerine döktüğüm süt miktarını artırdım,siz de arzunuza göre ayarlayabilirsiniz)

Afiyet olsun.

Gündem Notları:

Pınar'cığım Libya'ya hoşgeldin,gözünüz aydın diyelim.Sesini duymak,bu muhteşem haberi birincil ağızdan almak,harikaydı:)

Papatya Prenses'im tarafından mimlenmişim,hem de ne mim!
Sevgili Ge-Ce'mizin başlattığı bu cici oyuna iştirak etmekten mutluluk duyacağım.
Sizlerin de son derece keyif alacağını,umuyorum.
Gönüllerinize sağlık arkadaşlar,sevgi dolu şükranlarımı sunuyorum.
Tatlı bir heyecean kapladı ruhumu,bir sonraki postta,yemeğe bizdesiniz biiznillah:)




YÜREKTEN BİTTİM YA RAB DİYENE!

Usulüne uygun yazılmayan bir dilekçe dahi,
yazıldığı makam ne kadar kıytırık olursa olsun kabul edilmezken, şartlarına riayet edilmeyen dua nasıl tutsun?
Dua, Allah'a çıkarılmış davettir.
Dua, insanın acziyet itirafıdır.
Dua, insanın kendi kendine yetmediğini bilmesidir.
Dua, insanın iki ayaklı bir yürek olup tepeden tırnağa 'istemek' kesilmesidir.

Dua var gücünü,
olanca çabasını harcayıp bitiren insanın Allah'a saldığı "imdat" sayhasıdır.

Yürekten "Bittim Ya Rab!" diyene
"Dayan, yettim kulum!" diyecektir Allah.

Var mı biten, gerçekten var gücünü harcayan,
tüm çabasını ortaya koyan ve tükendiği yerde "Bittim ya Rab!" diyen?
Kim o?
Hiç kuşkunuz olmasın ki, onun imdadına yetişilecek "Allah'ın yardımı ne zaman?" diyen ve yardımı hak edene "Allah'ın yardımı elbet pek yakındır" diyen bulunacaktır.

Kuldan istemenin bile bir âdâbı-erkanı bir usulü varken, Allah'tan istemenin bir âdâbı bir usülü olmasın mı?
Ettiğimiz dualar, Allah'a gönderdiğimiz mektupsuz zarflara benziyorlar. Zarf var fakat mazruf yok. Bu şu demektir: Ceset var fakat ruh yok, kabuk var fakat öz yok, maske var fakat yüz yok.
Yaşarmayan bir göz, kızarmayan bir yüz, hissetmeyen bir öz, eyleme dönüşmeyen binbir söz ile Allah'a yazılan davetiyeler nasıl varsın yerine?
Yanmayan, özlemeyen, sızlamayan, inlemeyen,
duymayan bir yüreğin feryadı mı olur?
Taş kesilmiş aşk fukarası yürekler "dua" gibi muhteşem bir mesajı hangi enerjiyle iletirler adresine? Sesini sahibine dahi duyuramayan, sahibinin sesini duymaktan aciz olan bir yürek, öteleri sarsacak bir sayhayı nasıl koyverir gök kubbeye?

Oysa ki dua, güftesi aşk bestesi mahrumiyet ve ıstırap olan bir özge şarkıdır.

Bu şarkıyı söyleyecek olanın mazlum olması yetmez; kendi mazlumiyeti zalimlerin zulmüne yakıt olmamış biri olmalıdır. Kendi omuzlarını zalimlerin yükselmesi için basamak kılmamış olmalıdır.

Bu şarkıyı terennüm edecek birinin, olanla olması gereken arasındaki farkı iyi bilmesi şarttır.

Eğer bunu bilirse, duayı bir çocuğun annesinden ısrarla isteyişi gibi isteyecek, ilahi kapının eşiğine başını koyarak ısrar edecek, tekrar edecektir; tıpkı her gün onlarca kez okuduğu Fatiha'da olduğu gibi...
Dua, Allah'a çıkarılmış bir davetiyedir demiştik. Davet edenin bir adresi, bir aidiyyeti bulunmalıdır ki, icabet edecek olan onu orada bulsun. Bu adres insanın Allah karşısındaki esas duruşudur. Allah karşısında esas duruşunu bozan, ya da esas duruşu olmayan, davet edip de adresinde bulunmayan sorumsuz gibidir. Kim inanır onun duasında samimi olduğuna?
Diyelim ki adresinde bulundu. Bu kez de, davetine tecelli ve inayetiyle icabet edecek 'a sunacak bir yüreği olmalı. Mekansız'a yürekten özge mekan olur mu? Deniz dibine dönmüş, çöplükten beter hale gelmiş, eline geçen dünyalığı içine attığı bir mahzene dönmüş bir yüreğe konuk edilir mi O? Tıpkı şairin dediği gibi:

Sür çıkar ağyarı dilden ta tecelli ede Hak
Padişah konmaz saraya hane mamur olmadan

Kulun gücünün bittiği yerde Allah'ın yardımı başlar. Gücünüzün bittiği noktada olup olmadığınızı kontrol ettiniz mi? Eğer hala gücünüz varsa, o bitinceye kadar koşmanızı, soluğunuzun tükendiği noktada hiç ummadığınız bir yerden önünüze kapı açılacağını düşündünüz mü?
Taif dönüşü Muhammed (Aleyna Ve Aleyküm Selam) son tedbiri de tüketmiş bir halde kan revan içinde doğduğu toprakların varoşlarına gelip dayanmış fakat girememişti. İşte o an gücünün bittiği andı. Gidecek bir kapısı, başvuracak bir dayanak, sığınak, tutamak ve barınağı kalmamıştı.

Aklın tedbirinin bittiği yerde aşkın kollarına bırakmıştı kendisini ve bir dua yapmıştı. Bu dua öyle bir aşkla yapılmıştı ki, doğrudan hedefini bulmuş ve nübüvvet sürecinin gün dönümü olmuştu.
Ufuk İnsan'ın Mekke'ye bakan yamaçlardan birinde yaşlı gözlerle yaptığı, tarihin akışını değiştiren ufuk duayı sizin için tercüme edeyim:

Allah'ım!
Kuvvetimin tükendiğini sana arz ediyorum.
Gücümün azaldığını,
insanların gözünde küçük düştüğümü sana şikayet ediyorum!
Ya Erhamerrahimin!
Sensin ezilmişlerin Rabbi!
Sensin benim Rabbim!
Beni kimlerin eline bıraktın?
Bana gaddarlık yapan yabancıların eline mi?
Yoksa davamı ipotek edecek bir düşmana mı?
Eğer sen bana gücenmedinse,
kesinlikle bunlara aldırmıyorum.
Lakin iyiliğin beni rahatlatacaktır.
Senin nuruna sığınırım,
karanlıkları aydınlatan nuruna...
Gelecek azabın, bana ulaşacak öfkenden
kaçıp kurtulacak bir sığınak arıyorum.
Sana sığındım, yeter ki razı ol.
Güç ve kuvvet sendendir,
yalnız senden." (İbn Hişam, Sire II/29-30)

Mustafa İslamoğlu

Apaçık kitaba yemin olsun ki, Biz Kur’an-ı mübarek bir gecede indirdik. Biz, gerçekten uyarıcıyız. O mübarek gecede, her hikmetli iş katımızdan bir emirle ayırt edilir…’(Duhan, 44/1-4)

İşte bu muhteşem gecede,belki ömrümüzün en kıymetli,en ehemmiyetli fırsatından,tam manası ile nasiplenmek,dolu dolu ihya edebilmek,feyz ve bereketini yüreğimiz ile kavurabilmek duası ile .

Kandiliniz kutlu,mutlu,umutlu olsun arkadaşlar,gönüllerimizden,zihinlerimizden,isimlerimizi,eksik etmeyelim, 'birbirimiz' için , saf gönülle , gül ağızla , haykırışla isteyelim.

Muhabbet ve bereket ile..

MISIR GEVREĞİ BÖREĞİ (CORN FLAKES BOREK)

'El hayru fi ma vaka'
Yürekten selam olsun yeni bir güne...

Bir blogger'ın en korktuğu şey nedir?
Acaba büyük bir heyecan, özen ve keyifle hazırlanan anları dondurduğu, 350'den fazla karenin, bir anlık gaflet ile minicik bir tuşa dokunularak silinmesi,v erilerin kuş misali uçup, sonsuza gitmesi olabilir mi? :)

Kızarmış dondurma tarifimizden hemen sonra, akşam çayı misafirlerimiz için, hazırladığım pasta ve çöreklerin, güneş batmadan fotoğrafını çekmek istedim. Daha sonra izlemek için makineyi açtığımda dumur oldum. Fotoğrafların hiç biri yoktu!

Bilhassa yemek blogu tutan arkadaşlarımın empatik bir tavırla, o anki (ve dahi şuanki) halet-i ruhiyyemi derinden anlayabileceklerini düşünüyorum :))

Bir yandan gülüyorum, bir yandan nasıl böyle bir dalgınlık yaptım, hala onun muhasebesini yapıyorum.
Bilirsiniz. İnce dokunuşlarla,titizlikle oluşturmaya gayret ettiğiniz yemeklerinizin fotoğraflarını çekmek başlı başına bir maraton.
Herhangi bir ışık desteği, light box v.b ürünler kullanmıyor, flaşlı fotoğraflardan da pek hazetmiyorsanız,güneşi beklersiniz ilk-evvela, umut ve sabırla.
Günün en aydınlık, en parlak anında çekiminizi yapar, muhabbet ve berekette buluşturmak üzere,naçizane paylaşımlar için hazır edersiniz.

(Tabi bu evrelerde evde minik bir meleğiniz var ise işiniz bir parça daha zorlaşır. Aklınız,yüreğiniz,gözleriniz her an onunladır,anne olmanın verdiği
endişe ve ehemmiyetle, aynı anda hepsi ile ilgilenir, hepsine odaklanır, bir arada tutmaya çalışırsınız)

Netice itibariyle böyle bir olayı çok da hoş olmadı tabi. Fakat inanıyorum bunda da bir hayır vardır .
Canımız sağ olsun di mi ama..

Makinedekilerin çoğu, sizlerle paylaşmak için sabırsızlandığım, en sevdiğim,ö zel bulduğum,tekrarını bir daha yakalayamayacağımı düşündüğüm karelerdi.

(Davet masaları, Libya'lı arkadaşlarımızla buluştuğumuz günlerden birkaç kare,etkinlikler için hazırladığım yemekler, laz böreği, Türkiye'den getirdiğim en sevdiğim tel peynirin son parçaları ile yaptığımız muhlama:))  Libya usülü tavuk dolmaları, yapılışını aşama aşama kaydettiğim
içli köfteler, donutlar, ev ekmekleri ve en az 30 tarif daha. Bilgisayara aktarmadım ki hani olur da yanlışlıkla silerim diye :)

Silinenlerin geri gelmesi, üzerine çekmese idim mümkün olabilirdi aslında.
Tüm çabalar ile kurtarılmaya çalışıldı, şükür ki 60 tanesine kavuştuk :)
Dijital fotoğraf makinesi/telefon yahut bilgisayardan sildiğiniz fotoğrafları kurtarmak kolay fakat dslr compact flashlı makinelerde bu durum çok daha zor.

(Böyle durumlarda pc ve karttaki bilgiler kurtarmak için Easy Recovery programını öneririm)

Sevgili eşim, en iyi arkadaşım, her zamanki şefkatli ve koruyucu halleri ve destek dolu cümleleri ile bu minik şoku atlatmam da çok yardımcı oldu :))

Canım benim...

Bu da nazar boncuğumuz olsun diyor, 'El hayru fi ma vaka' Yani O'nun izni ile olan herşeyde sonsuz hayır vardır.

Mevzudan bile sayılmayacak kadar ufak bir sıkıntı bu tabi..
Hak etmişsin Pepela. Sen biriktir biriktir reçeteleri, yayınlama e mi.
Al sana :)))




Bugün cuma..

Tatil dolayısı ile ruhum da evde  ohh değmeyin keyfimize.
İki üç gün ara verip, zihnimi temizlemek iyi de geldi aslında. Arşivdeki film topluluğu arasından on tanesini daha izledim bu vesile ile :)

Gelelim tarifimize

Corn Flakes / Mısır gevrekleri ile aranız nasıl?

Annem çok severdi. Ben de onun sayesinde müptelası oldum çıktım. Yaklaşık 10 senedir severek tükettiğim gıdalardan biri. ( Granola ve müsli de var tabi )

Sadece süt ile yemiyor, farklı reçetelerde de değerlendirmeye çalışıyorum.
Özellikle robotta çekip, tatlı ve pastalarda kullanıyorum, çok yakışıyor.
Son olarak Minjina Kuhinjica ' vesilesi ile tecrübe ettiğim 'Mısır Gevreği Böreği' ile sizlerleyim. Görür görmez bayıldım.
Son derece pratik ve az malzeme ile kolayca uygulayabileceğiniz leziz bir alternatif.
Hazırlaması en fazla 10 dakikanızı alır. Mısır gevreği ile yapılıyor fakat yumuşacık bir börek oluyor.Corn flakes, yoğurt ve yumurtayla karışınca eriyor.
Kokusu ve tadı biraz farklı. Damak tadınıza hitap eder mi bilemiyorum ama benim çok hoşuma gitti..


MISIR GEVREĞİ BÖREĞİ








Malzemeler:

 250 gram peynir
200 ml yoğurt veya ayran (ben yoğurt kullandım)
150 gram corn flakes
2 yumurta
Arzuya göre tuz ve baharatlar

Hazırlanışı:
Ufaladığınız peynir,yoğurt ve yumurtayı hafifçe çırpınız.
Bir veya iki çay kaşığı tuz,arzunuza göre baharat katınız. (Peynirinizin tuzuna göre,tuz miktarını ayarlayınız)
Son olarak 150 gram mısır gevreğinizi katıp,karıştırınız.
Orta böy fırın tepsisi yahut borcamda 200 derecede,30 dakika kadar pişiriniz.
Soğuduktan sonra servis ediniz.
Ben kare borcamda pişirip,dikdörtgen dilimledim.Orijinalinde büyük boy,yuvarlak tepside pişirilip,üçgen dilimlenmişti.Yanlız o şekilde çok çok ince olduğu için,bu metodu tercih edin.

İşte bu kadarcık!
Nasıl ?
Pratik değil mi?




Mısırı o kadar çok severim ki. (Miya da bayılıyor)
Haşlanmışı, kavrulmuşu, patlamışı hiç fark etmez :)

Bardakta mısır trendini artık hepimiz biliyoruz. Alışveriş merkezlerinin demirbaşı.
Evde de rahatlıkla yapabilirsiniz. İhtiyacınız olan şeyler : haşlanmış mısır / biraz tereyağ / baharat ve arzunuza göre hazırladığınız  bir sos.

Mısır ;
Tavada veya mikrodalgada 1-2 dakika sotelersiniz.Yarım çay kaşığı tereyağ eklersiniz.Köri,tuz,baharatla harmanlarsınız.
Sarımsak/peynir/domates hangisini seviyorsanız , güzel bir sos hazırlar,sıcacık mısırlar eşliğinde sunarsınız.



Bu da en sevdiğim çerezlerden biri: Kavrulmuş mısır!!

Okul çıkışlarımızda, bilhassa kış mevsimi, ilk işimiz çarşıdaki kuruyemişçi amcamıza gidip bu kavrulmuş mısırlardan almak olurdu.. :)


Şimdilik bu kadar..
Sürç-ü lisan etti isem affola

Allah'a emanet olun dostlar....

ZAMANA DAİR

İnsan, iyi veya kötü her ne başaracaksa iki şeyi kullanarak başaracaktır; zamanını ve enerjisini. Bunları kullanabilmek için de sıhhat gerekir. Şu halde insan üç şeyin kıymetini bilmelidir: Sıhhat, enerji, zaman. Dünya ve ahiretimizin cennet olması, bu üçünün yerinde, sırasında ve usulünce değerlendirilmesine bağlıdır.
Âdem’in evlatları olarak, uzayıp-giden zamanların yolcusuyuz: Âlem-i ervah, dünya, berzah, mahşer, cennet, cehennem.
Şu anda zamanın dünya merhalesini yaşıyoruz. Dünya günlerinin şu veya bu şekilde yaşanması irademize havale edilmiştir. Zamanın değerlendirilmesi ve boşa harcanması, dünya günleriyle alakalıdır. Dünya ötesinde de, varlığımızı bir şekilde sürdüreceğiz ama bu, oranın şartlarına göre olacaktır.

Zaman akıp giden bir su, hayat dönüşü olmayan bir yolculuktur. Bilmediğimiz istikametlere doğru, kesintisiz akıp gitmek durumundayız. Hayatın yanlış yaşanmış kısımlarını yeniden doğru bir şekilde yaşamak üzere, geriye dönmek mümkün değildir. Yarın, vazifelerini de yanında getirecektir. Olan olmuş, geçen geçmiştir. Gösterge mecburî istikameti göstermektedir. Binaenaleyh hayatımızın her kararını doğru vermek zorundayız. Doğru kararlar doğru bilgilere ve doğru düşüncelere istinat ederler.
Doğru kararların doğru yaşanması… Kanaatimce, Kuran’ı Kerim’in “hidayet” dediği budur.
“Her anı, her günü o günün şartlarına göre yaşamak” diye bir meselemiz vardır. “Vaktin bizden istediğini iyi anlamak durumundayız. Zira vakitler muhteliftir. Vakit vardır, dua vaktidir. Vakit vardır, sükut vaktidir. (Vakit vardır, vura tuta çalışma vaktidir.) Vakte ait bilgi, insana yine vakit içinde verilir. Kul dua etmesine dair işaret alırsa dua etmeli, sükut etmesiyle ilgili işaret alırsa sükût etmesi uygun olur. Diğer durumlar da buna göredir. Yani kul, basiret nazarıyla vaktin neyi gerektirdiğini bilerek amel eder.” (Prof Dr. Kamil Yılmaz, Altınoluk Dergisi, Eylül 2002)
Zamanı değerlendirmeden her insan aynı şeyi anlamaz. Bu noktada iman ve imana müstenit bilgiler-duygular çok önemlidir. Sıradan bir insan, gününü gün etmekten başka bir şey düşünmezken, ciddi biri dakikasının hesabını yapabilir. Hayata inançla bakıldığında işin rengi değişir, çok önemli şeyler gündeme gelebilir. Birisi bol parayı, şehveti-şöhreti öne alırken, diğeri niyeti, yapılan işin insanlık hayrına ne kazandırdığını önemseyebilir.
“Şöhret olmak için boşuna didinip durmuşum. Keşke, hayatın kolay elde edilir zevklerinden, olabildiğince fazla istifade edebilseydim.”
Bu sözler, Spenser’e aittir. Hayatının sonlarına doğru böyle düşünmüş, böyle söylemiştir.
Zamanı değerlendirmek, mesleğimizin, ana meşguliyetimizin hakkını vermekle başlar. Bu hak verilmiyorsa, değerlendirmeden hiç söz etmemek gerekir.
Mesleğin ifası, kul hakkıyla da, fazilet ve rezalet ile de alakalıdır. Kişi topluma, aldığı kadar veriyorsa bu adalet, fazla veriyorsa fazilet, eksik veriyorsa rezalet olur.
Mesleğimiz dışında, “hobi” dediğimiz meşguliyetler de önemlidir. İnsan mesleğinde yorulur ve geçici bir yılgınlık hisseder. Bu durum kişiyi, meşguliyetlerini değiştirmeye zorlar. Bu değişiklik hem yorgunluk ve yılgınlığı önler, hem de üretimin zevkli bir şekilde devamını sağlar. Söz gelimi yorgun bir kafa, pekâlâ tarla bahçe işlerinde çalıştırılarak dinlendirilebilir. Getirdiği saadet de işin promosyonudur.
“İleri ülkelerde zaman yetmez, geri ülkelerde geçmezmiş.”
El-Hak, doğrudur efendim. Zaman şuuruna sahip olmak bir kalite göstergesidir. İleriliği getiren de zaten bu kalitedir. Güzel yaşanmış zamanlar maddî ve manevî bereketler getirdiği gibi boşa harcanan zamanlar da bunalım ve seyahatler getirecektir.
Her iş kendine ayrılan zamanda başlayacak ve bitecektir. Düşünelim ki tufan başladığında Nuh’un gemisi bitmemiş olsaydı durum neye varırdı. Malumdur ki ölüme giden ağlar, düğüne giden oynar.İçinde bulunduğumuz şartlara uygun düşen neyse anın vacibi odur. Her zamanın bir işi vardır derken kastedilen budur.
İşe giderken, gerçekleştirilebilecek güzellikler başka, işte başka, işten sonra başkadır. Öğretmenin güzellikleri başka, esnafın başka, işçinin başkadır.
İşe giderken bile Allah’ın rızasını en fazla celbedecek meşguliyetler gündemimizdeyse böyle bir gidiş çok güzel bir gidiştir. Bu, imanımıza, ruhsal zenginliğimize, saadetimize, nice güzellikler kazandıracaktır.
Çocukluğumuzda köyümüzde İbrahim Çavuş diye bir ağa vardı. Pek çok meziyetleri yanında bir üstünlüğü de şuydu: İşe giderken bağıra bağıra ya Yasin okurdu ya da mevlit. Pazardan gelirken mutlaka hayvanına odun sarar da gelirdi.
Günlük hayatımızda insanlar arasında nice diyaloglar gerçekleşir; bu diyaloglarda azmi ve şevki artırıcı, uyku açıcı, imanı geliştirici, sözler söylenmelidir. Bir güzel sözden, bir isabetli tespitten ne çıkar dememeli. Damlaya damlaya göl, birer birer bin olacaktır. Her bir damla yakın ve uzak vadede tesirli olabilir. Tohum toprağa, yağmur arza düştüyse, muhtemeldir ki güneşini, havasını bulur da yeşerir ve boy atar.
Her isabetli ve güzel söz bir ikramdır. Kafalara ve gönüllere ikram! İkramın büyüğünden küçüğünden ziyade, zamanlaması, sunuluş tarzı, hepsinden öteye de sunuluş niyeti önemlidir.
Güller gülü hizmetçi isteyen kızına hizmetçi vermedi ama bir tavsiyede bulundu: “Yatağına girdiğinde otuz üçer defa sübhanallah, elhamdülillah, Allahuekber” de.Bu hem ruhsal bir gıda, hem zamanı ihya, hem de Allah rızasına vesiledir.
Bugün yolculuklarda teybe sürülen kasetin muhtevası ve kalitesi, hem şoför hem de yolcular açısından önemlidir. Güzel seçilmiş bir musiki de Allaha ulaşma ümidi ve alıp götüren bir özellik vardır. Güftede geçen sözler kulağımızdan girerek beynimizi de kalbimizi de programlamaktadır.
Ayrıca yolculuklarda başarabilenler, kitap, dergi vb. okurlarsa bu değerlendirilmiş bir yolculuk olur. Bu, bilhassa sık sık gidilip gelinen yollar için böyledir. İlk defa gidilip gelinen yollarda güzergâhı temaşa ve tefekkür güzel bir meşguliyet, daimî bir zikirdir. Bütün bunlardan sarf-ı nazar, yolun bitmesini beklemek, sıkıntıdan başka bir şey değildir.
Bir hususa daha işaret etmemiz gerekiyor:
Allah rızasının çok yoğun olduğu işi gerçekleştirmek mümkünken daha az yoğun bir meşguliyetin içinde olmak da bir nevi aldanmaktır. Ehem mühim sırasını başaramamaktır. Olunması gereken yerde olamamaktır. Sayılı günlerin sular seller gibi boşa akıp gitmesi kadar getirisi az meşguliyetlere sarf edilmesi de, ânın vacibi dururken ânın mendubuyla harcanıp gitmesi de rıza-yı ilâhîye uygun bir iş değildir.
Zamanı en değerli ameller için sarf etmek lazımdır. Bir zamanda birden fazla yapılacak iş olabilir. İnsan en çok yüz güldürecek olanı tercih etmelidir. Aksi takdirde bir nevi oyalanma batağına düşülecektir.
Zamanımızda en mühim iş Allah’ın dinini sevdirme, Kitabullah ile ibadullahı buluşturma gayretleridir diye düşünüyorum. İnsanların çoğunu sürükleyip götüren küfrün şartlarına direnmek, sağlam bir kulpa tutunmakla mümkündür.
Velhâsıl ömür sermayesinin değerlendirilmesi başlı başına bir şuur, bir yetişmişlik, bir teyakkuz (uyanık ve dikkatli olma) meselesidir. Her insan zamanını değerlendiremez. Evsafı buna yetmez. Dahası boş zaman dolayısıyla canı sıkılır. Dahası zamanını ve enerjisini boşa harcar.
Azizim,vaktini lüzumsuz meşguliyetlerle geçirme. Bu dünyanın cefasından sefasına sıra gelmeyebilir. İnsan gözünü dört, gönlünü yüz dört açmalı, anın vacibine dört elle sarılmalıdır.
Zor bir günde hüsrana düşüp nedametler içinde kıvranmamak için Asr suresini yaşamalı, iman, amel, hak ve sabrın diriltici sularında hayat bulmalı, her dem yeniden doğmalıyız.
Bir emanetçi olduğumuz ölümlü dünyada, emanet edilen ömür sermayesini, bilerek ve şuurla kullananlara selam olsun.

İdris Arpat

KIZARMIŞ DONDURMA ve ÇİKOLATA KAPLI TULUMBA (FRİED İCE CREAM and CHOCOLATE TULUMBA)

Dünya mutfaklarına,farklı tat ve metodlara,helal dairesi suretince,her daim sıcak bakar ve sempati ile yaklaşırım.Hatta mesleklerimiz dolayısı ile hayrı ve bereketi dileyerek başladığımız bu gurbet hikayelerinde,işin en sevdiğim taraflarından biri de 'mutfak kısmı' olmuştur.Daha önce bilmediğim,tanımadığım,tatmadığım lezzetleri tecrübe etmek / öğrenmek bana heyecan ve mutluluk katıyor.Türkmenistan'ın mantı ve pitaları,Rusya/Ukrayna'nın borşçu,medoviki,enfes kurabiyeleri,Lübnan'ın türlü mezeleri,Azerbaycan tatlıları  bunlardan sadece birkaçı.
Üniversite yıllarımda,okul arkadaşlarımızla rengarenk etkinlikler organize ederdik.Bunlardan biri de mutfak kültürlerimizi tanıtmak adına düzenlemiş olduğumuz yemeklerdi.
Son derece eğlenceli geçen yemek fasıllarımız,sıra Çinli arkadaşlarımıza geldiğinde,bir tutam tereddütle yoğrulup,acabalarımıza sebep olurdu.
Çin mutfak kültürünü az çok bilirsiniz.Bizim damak tadımıza uymaz pek.Fakat tatlı konusunda aynı şeyi söyleyemeyeceğim.
Bazıları inanılmaz değişik ve lezzetli oluyor.
İlk duyduğunuzda sizleri hayrete düşüren,şaşırtan : Dondurma Kızartması gibi.
Nasıl yani? Dondurma dondurmadır,adı üzerine donmaktan don-dur-ma.Kızartma ise sıcak olur.Hangi insanoğlu,hangi deha bünye birbirine bu denli zıt iki kavramı bir araya getirebilir ki?
Getirmişler efendim getirmişler!
Hani tadını şuna benzeteyim,tahayyülünüz,idrakiniz kolaylaşsın,diyeceğim amma nafile.Çıtır çıtır , sizi kışkırtan,sıcacık bir kaplamanın içersinde buz gibi dondurma.
Sanırım bu lezzete  'Damak Çatlatan' demek,yanlış olmaz.
Hayatta iken tatmanız gereken 100 lezzet listesinde,ilk sıralarda yer alması gerek bence:)

Yanlızca seçkin restoranlarda bulunan,özel bir sunumdur,kızarmış dondurma.
Kırk yıl düşünsem evde yapılabileceği aklıma gelmezdi.İyi ki denemişim..
Dışarda yediklerimden hiçbir farkı yok!



KIZARMIŞ DONDURMA


Malzemeler:
Vanilyalı dondurma (Hemen erimemesi için Maraş dondurması)
2 yumurta (Beyazı kullanılacak)
1 su bardağı corn flakes (mısır gevreği)
1/2 su bardağı fındık / ceviz / badem kırığı (dilediğiniz biri)
1/2 tatlı kaşığı şeker
bir tutam tarçın (opsiyonel)

Yapılışı:


1-)Maraş usulü dondurmanıza,kaşık veya eldiven yardımı ile top şekli verin.
(Kişi sayısına göre,parça miktarını ayarlayın)

2-)Bir gece buzlukta bekletin (Biraz sabır:)

3-)Ertesi gün fındık/ceviz veya badem,1 su bardağı mısır gevreği,bir tutam tarçın ve şekeri robotta çekin.
Buzluktan çıkardığınız topları önce 1 yumurta akına daha sonra çektiğiniz harcın yarısına iyice bulayın.

4-)2-3 saat daha buzlukta bekletin (Kızartacağınız vakit erimemesi için her tarafının iyice kaplanmış olmasına özen gösterin)

5-)Mütemadiyen kontrol edin,iyice sertleştiğini gördüğünüzde,tekrar yumurta akı ve kalan harcınıza bulayıp,kızdırdığınız bir çay bardağı sıvıyağda pişirin.

Bekletme aşamaları,en iyi neticeye ulaşmanız içindir.

Kızarttığınız dondurmaları,arzuna göre,sevdiğiniz sos ve fındık kırıkları ile servis edebilirsiniz.

ÇİKOLATA KAPLI TULUMBA TATLISI


Ve gelelim günün sürpriz tatlısına.Dondurmalarımızı kızartırken gözüme çarpan dünden kalan 4-5 masum tulumba tatlısı,biraz küsmüş,alınmış gibime geldi.
-Tabi kızarmış dondurma varken,bizi kim ister kim yer ki der gibiydi.
Ben de gönüllerini nasıl alırım,onları nasıl daha çekici kılarım diye tasavvur ederken,dün Libyalı arkadaşlarımıza hazırladığım pasta için açtığım krema kutusu ve bir parça bitter,işimi kolaylaştırdı.
Çikolatayı eritip bir-iki kaşık krema kattım.Cici tulumba tatlılarını da bu karışıma buladım.
Daha önce hiç denemediğim,lakin çok hoş bulduğum bir güzellik çıktı ortaya..
Mutfak terapi köşemizdeğil mi? Bizi tutabiline aşk olsun:)



Sürç- lisan etti isem affola..
Muhabbetle

BİR SÖZ SÖYLE,GÖNÜL COŞSUN!

"Sözler seçilir sözlerden, gerisi unutulur." Konuşma insanoğlunun önemli özelliklerinden biridir.Diğer varlıklar da kendi lisanlarıyla anlaşıyorlar ama insanın konuşması tekâmül etmiş, düşünceye müstenit bir konuşmadır. İnsan, konuşmasıyla topluma sıhhat de kazandırabilir, yara da açabilir.Kitapların faydalı olanları da vardır,zararlı olanları da.
İnsan bazen, “bir güzel sözden, bir nasihatten ne çıkar?” diye düşünebilir. Ne var ki, zaman ve zemin gözetilerek, bir ömür boyu süren güzel konuşmalar, tadında bırakılmış sohbetler, çok zengin, çok hayırlı bir muhteva oluşturabilirler.
“Söz ola, kese savaşı / Söz ola, kestire başı”

Zaman olur, bir çift söz, kopmak üzere olan kıyameti süt liman dünyalara çevirebilir. Öyle bir söz de olur ki, söylenmesi, dünyanın yıkılmasıdır.
İnsanın en önemli üretimi kafa ve gönül merkezli üretimlerdir. Nasıl ki fizikî gücümüzle ürettiğimiz mahsullerin kaliteli ve kıymetli olmasını istiyorsak, kafa ve kalp mahsullerinin de kaliteli olmasını isteriz. Üretilen bu gıdalar kelam ve kalemle muhataplara iletilir. Bu noktada gaflete kapılmamalı, uyanık bulunmalı, kalbe ve kafaya doğan varidat, meleğin fısıltıları hemen yazıya geçmeli ve insanlara iletilmelidir.
Kelam sıfatının sahibi olan Cenab-ı Hakk’ın, yedi derya mürekkep, cümle ağaçlar kalem kesilse, yaza yaza bitmeyecek kelimelere sahip olmasına rağmen, mesajını bir kitap halinde yazdırıp dünya durdukça koruyacağına dair garanti vermesi dikkate alınmalıdır.
Rabbimizin ilmi sonsuzken ve her an kullarının gönlün ilhamlar halinde kelamını göndermeye kadirken, Kelam-ı Kadimini tesbit ettirmiş, şu halde biz ilim ve söz fakirleri de âdetullah’a uyarak akıl ve gönül mahsullerini yazıya geçmeli, azıcık sermayemizin unutulup gitmesine razı olmamalıyız.
Sözün her zaman aynı kıvamda muhataplarla karşılaşmayacağı malumdur. Her insan ayrı bir âlemdir. Karşımızdaki insan söylenen sözün önemini hiç kavrayamayabilir. Sözden çok memnun da olabilir. Böyle durumlarda kitap gibi sessiz olmak da sular gibi coşmak da usuldendir. Düşünce ve söz tarağında bezi olmayanlar pek çoktur. Bunlarla günlük hayatın sıradan işlerini konuşmaktan öteye geçmemelidir.
İyi yetişmiş bir muallimin, meraklı talebeler karşısında işlediği dersin tadına doyum olmayacaktır.
Maalesef, daha çok hayatı olumsuz yönde etkileyen sözlerle karşılaşıyoruz. Dedikodular, kin ve nefretin söylettiği sözler, bir ideolojinin militanı olup, her ne pahasına olursa olsun taraftar kazanmak niyetiyle söylenen sözler. Karşı ideoloji hakkında bilgisizce ve insafsızca sarf edilen sözler, nabza göre şerbet vermek için elvan elvan söylenen sözler…
Yerinde ve zamanında söylenmiş bir söz insanı bir ömür boyu etkisi altında tutabilir.
“Söz” deyip geçme. Allah celle celaluhu gökten yere söz indirdi ve annen babana bir çift sözle helal oldu. Şu halde ağzına girenle, ağzından çıkana dikkat et. Unutma ki, ağzımızdan çıkan sözler kulağımızdan girerek beynimizi ve gönlümüzü programlıyor. Tabii ki başka beyinleri, başka gönülleri de.
“Konuşmayı Allah’a arz etmek” diye bir anlayış vardır. Şöyle kabul et:
Allah var, başka hiç kimse yok ve sen konuşuyorsun. Elbette Allah’ın beğeneceği sözleri, O’nun beğeneceği bir üslupla halisen-lillah bir niyetle söyleyeceksin. Farz et ki talebe hocasının önünde ders anlatıyor.
İşte bu konuşmayı Allah’a arz etmektir. Bu anlayış “insanlar denizi”ni selametle geçmeye vesile olacaktır. Yani, konuşan, dinleyicinin sözleri nasıl karşılayacağını umursamayacak ve hep söylenmesi gerekenleri söyleyecektir. Sözlerin tesirini de Allah’a havale edecektir. Sözler yüksek bir makama takdim edildiğinden, yüksek vasıflı sözler olacaktır.
İnsanlar genelde sükuttan değil konuşmaktan hoşlanırlar. Üçü beşi bir araya geldiğinde çuvallar dolusu boş laf üretirler. Bu durum, seviyeli insanları sıkar, gönülleri karartır. Burada, beyin ve yürek enerjisi de zaman da boşa harcanıyor demektir.
İnsanlar yükselen zamanlarda, parlayan devirlerde konuşmayı öğrendikleri kadar sükut etmeyi de öğreniyorlardı. Sükûtları düşünmek için, düşünmeleri de sadra şifa sözler üretmek içindi. O devirlerin insanı iman merkezli, insan merkezli düşünmeyi en büyük ibadet kabul ediyorlardı.
..
Söz bazen, kızgın toprağa yağan yağmur gibi olur. Yanan yürekleri serinletir. Gönüllere huzur, yüzlere tebessüm olur. Akıl ve gönül zenginleri, insanlık dünyasını öyle ilkeler öyle duygular ikram ederler ki, bunlar zaman içinde dünyamızı cennete çevirebilirler. Ekserunnas bu güzelliklerin farkına varmasa da bu böyledir.
Mevlana: “Anlayan kimse için yerler gökler hep sözdür” der. El-hak böyledir efendim. Yerler gökler hep sözdür. Davranış ve tavırlar sözdür. Masum bir duruş, mahzun bir eda, günahsız bir gülümseme hep bir sözdür ki nice ince hisleri tetikler.
Sözler de kalite kalitedir. Söyleyenler de, dinleyenler de, Allah celle celaluhun kelamı ise mucizedir. Bu, “Allah celle celaluhun âdetine uyarak, sözde kaliteye önem verin” demektir.
Söylenen sözler, hayatın hassas anlarında daha bir tesirli hâle gelirler. Mesela, bir annenin gelin olan kızına, evden ayrılma anında söylediği sözler, askere uğurlanan bir evlada babanın son bir nasihati, idam sehpasına yürüyen bir insanın son sözleri, anasını kaybeden bir yavrunun iç yangını ile söylediği sözler, dinleyenler üzerinde çok yoğun bir tesir bırakır. Bu, konuşan ve dinleyen tarafın o anda hissî yoğunluğunun çok fazla oluşundan ileri gelir. Hani ne derler: “Söz kalpten çıkarsa, kalbe kadar ulaşırmış” ateş gibi kalbi delip geçen sözler de olabilir.
İnsanlara bir en sevinçli, bir de en üzüntülü anlarda gösterilen ilgiler kalıcı tesir gösterir.Yakınlarını kaybeden hane halkına, evlenen gençlere gösterilen ilgiler böyledir.
Kelam-ı Kadim şöyle buyuruyor: “Güzel söz Allah’a yükselir.”
“Güzel bir söz kökü yerde sabit, dalları havada güzel bir ağaca benzer. O Rabbinin izni ile her zaman meyvesini verir.”
“Sözde sihir vardır.”
Sözün gücüne inanan, sözüne değer yükleyen değerli insanlara, insanlık camiasının bu gerçekten büyük evlatlarına selam olsun.

Yüreğine sağlık Sayın Edip Arpat,yüreğine sağlık!..

Okumak aşktır,yaşamaktır.
Yeni bir güne,kocaman bir gülümseyişle başlamak,vapur üstünde,özgür martılara bir lokma simit atmak,minik bir çocuğun kalbinde pembe heyecanlar bulmak,güneşe uzanmak..
Her satırda yeniden doğmak,aşkı hece hece dokumak,cennetin kokusunu duymak,bulutlara dokunmak,yağmura sarılmak.

Öyle kayboluyorum ki okurken;gözlerim,gönlüm,ruhum,adeta desen desen.
Aşk fırçası ile,ebruli misali kalp denizimde,kimi lale oluyor kimi gül kimi diken.Uyandırıyor beni ağır uykumdan,gerçek düşleri yakalıyor,hiç durmadan koşuyorum ardından.

Bazen bir kitap hayatınızı değiştirir,hatta bir paragraf,bazen bir cümle.Sizi sizden alıp,hiç görmediğiniz,bilmediğiniz,diyarlara götürür.Giz ve öz dolu,maneviyat kapısını aralar.Yüreğinize can,ruhunuza hayat katar.

Okudukça yaşar,okudukça bilirsiniz evreni.
Kimi zaman bir ney kadar içli,su gibi serin,diyar diyar inler,gönül nağmelerin.

Hele ki tat söz,hele ki yüreklere dokunan,öz!
Gönül ister ki sevdiğimiz,sev/indiğimiz,etkisi ile titrediğimiz,sözleri,cümleleri burada paylaşalım.
Bıkmadan usanmadan,doya doya,duya duya şiirlere,alıntılara,minik hikayelere selam verelim,geçmişlerini yad edelim,gönüldaşlarımızla.
Muhatab anlayışlı olursa,vaazın diline bal sürülürmüş,coşarmış kelamı,muhabbetle kavururmuş her anı.
Bu sayfayı da her açtığımızda,her okuduğumda,o güzelliklerde buluşalım,kalpten kalbe yol kuralım inşallah.
Hayırlara,umutlara,muhabbet tohumlarına vesile olması duasıyla..



_____________________________

MOZARELLALI ÇITIR PATLICAN (EGGPLANT WİTH MOZZARELLA)

Mutlu , umutlu , huzur dolu cumalara!

Bu özel günde, ruhunuz ve yüreğiniz su misali çağlasın, durulansın, sevinç ve ferah ile dolup taşsın, yuvanızdan saadet eksik olmasın..

'Hayırlı ve uzun' bir ömür dileyiniz,düsturunca,seveceğimiz,isteyeceğimiz güzel bir dua demek.
(Ve en leyse lil-insâni illâ mâ saà) "İnsan neye yönelir, neye gayret ederse, onun karşılığında Allah onun umduğu, istediği, yöneldiği şeyi veriyor." (Necm: 39)



MOZARELLALI ÇITIR PATLICAN


Dünya mutfaklarında olduğu gibi bizim mutfağımızda da patlıcanın yeri başkadır.Her şekilde keyifle tüketilir.
Karnıyarığından,böreğinden / salatasına,mezesine kadar yemeklerde baş tacıdır (Hele ki annemin etimekli salatasına nasıl da yakışır)

Peki patlıcanı peynirle denediniz mi?
Şöyle çıtır çıtır iki patlıcan dilimi,
Arasında cızır cızır erimiş,kaşar peyniri!
Vazgeçemeyeceğiniz,lezzetlerden biri..

Türk mutfağı ve İtalyan mutfağının muhteşem birlikteliği :)







MALZEMELER

2 adet patlıcan
1 su bardağı galeta unu
1/2 su bardağı un
1 yumurta (hafif çırpılmış)
150 gram mozarella / kaşar peyniri
Kızartmak için yağ
Tuz ve baharatlar

HAZIRLANIŞI


Daire şeklinde yahut uzunca dilimlediğiniz patlıcanları tuzlu suda 20 dakika dinlendirin.
İyice kurulayın.
Hafif çırptığınız yumurtaya,una ve son olarak galeta ununa bulayın.
İki patlıcan dairesi / dilimi arasına parça mozarella yahut kaşar peyniri koyup,dağılmaması için kürdanla sabitleyin.
Orta boy tencerede kızarttığınız yağda,pişirin.

Hazırladığınız domates sosu veya sevdiğiniz herhangi bir sos ile servis edin.
Pişirme esnasındaki kokusu bile,yetiyor size.
Bu lezzetin tadını çıkarın!

Afiyet olsun.

Herkese lezzet dolu günler,tatlı cumalar diliyorum. Sizlerle kavuşana dek yüreğimde biriktiriyorum,hepsini,bu kadar uzun postlar onun neticesi.Sürç-ü lisan etti isek affola
Umutla,hayırla buluşmak duasıyla..

YAVRUMUZA TEVAZUUYU NASIL ÖĞRETEBİLİRİZ?

Kibir ve gururun pompalandığı bir dönemde çocuğuma tevazuu nasıl öğretebilirim?
Anne-baba olarak hatalarınızı kabul etmiyor ve daima kendinizi bir şekilde haklı görüyor, çevrenizi hep küçümsüyorsanız, çocuğunuzun egoist, bencil ve kibirli olmasına şaşırmayın.
Günümüzün kayıp değerlerinden biridir tevazu... Medeniyetimizin soldurduğumuz güllerindendir. Şöhretin, gururun ve bencilliğin yüceltildiği bir zaman dilimindeyiz. Peki genç nesillere tevazu erdemini kim, nasıl öğretecek? Bugün pek çok konuda kavram kargaşası yaşadığımız ortada. Kibiri, özgüvenli olmakla aynı kefeye koyuyoruz. Tevazuu da güven eksikliğinden kaynaklanan yetersizlik, pısırıklık ve korkaklıkla karıştırıyoruz. Halbuki tevazuun temelinde özgüven ve özsaygı vardır. İçi dışı bir olmak esastır. Kişinin kendi yeteneklerinin farkına varması; ancak bu yeteneklerini kendinden bilmemesi, kendisini olduğundan farklı görmemesi ve göstermemesidir. Kişinin kendisine ve ötekilere karşı dürüst olmasıdır.

En yalın tanımıyla alçakgönüllülük, gösterişten kurtulmanın adıdır, sadeliktir…Başarılarımız ve yeteneklerimizi nazara vermemedir, saf bir mahcubiyettir. Tevazu, iyi ahlakın, diğer güzelliklerini de kapsayan bir haslettir. Kötüye karşı muhafaza eden ve cehaleti örten emin bir perdedir. Tüm peygamberlerin söz ve tavır birliği içinde öğrettiği evrensel bir değerdir.

Tevazu üstünlük sahibi bir kişinin, bir şeylere rağmen, lütfettiği bir davranış biçimi değil, kişinin Yaratıcı’sına, kendisine ve diğer insanlara karşı, tabiiliğinin ve dürüstlüğünün bir göstergesidir.

TEVAZU EVDE BAŞLAR

Diğer güzel ahlak özellikleri gibi tevazu da evde başlar. Çocukların tevazuyu da gurur ve kibri de öğrendikleri en önemli kaynak ebeveynleridir. Ebeveyn olarak bizim işimiz, saygılı ve sabırlı bir şekilde çocuklarımıza öğreticilik ve eğiticilik yapmaktır. Öncelikle çocuklarımıza “özel” olduklarını hissettirmeli, bununla birlikte, sahip oldukları tüm yeteneklerin de Allah’tan olduğunu işlemeliyiz. Yaratıcı’nın verdiği “potansiyel”in kullanıcısı olmaları, bir kibre ve farklılık mülahazası neden olmamalıdır. İç dinamiklerinin farkına varan mütevazı bir çocukta, ötekilerinin de güçlü yanlarını kabullenmek için bir güven gelişir. Kendisi matematikte iyi olabilir; ancak ötekiler de okumada, yazmada, sporda iyi olabilirler.


HATALARIMIZI KABULLENEBİLMELİYİZ

Ebeveynler olarak hatalarımızı kabullenebilmeliyiz. Hatalarımızı kabullenebilme, alçakgönüllülüğün en derin boyutlarındandır. Cahil, kibirli ve kaba bir kişi, hatalarının farkına bile varamaz. Oysa mütevazı kişilikler, bir hata yapabilecekleri düşüncesini bir lahza akıllarından çıkarmazlar.

ÖNCE EBEVEYNLER MÜTEVAZİ OLMALI

Güzel ahlakı ve üstün değerleri çocuklarımıza öğretirken, ebeveynler olarak bizim de mütevazı olmamız gerekiyor. Nitekim, tevazuyu gerçekten öğretmenin yegane yolu mütevazı davranmaktır. Eğitimde, hiç bir üstünlük mülahazasına girmeden, vaaz edici bir üslub takınmadan davranmak esastır. Ebeveynler olarak günlük hayatta, öğretilebilir anları yakalayıp, birer terbiye vesilesi olarak değerlendirebiliriz. Uzun uzun anlatmadan, küçük ve yerinde “soru”larla çocuklarımızın dikkat ve ilgisini konu üzerine çekebiliriz. Ses tonumuzdan, ruhsal duruma kadar pek çok unsur, anlattıklarımızı etkileyecektir.


ÇOCUKLARI GEREKSİZ KİBRE TEŞVİK ETMEMELİYİZ

Ebeveynler olarak, çocuklarımızı çoğu gereksiz, yersiz münasebetlerle övüyoruz, onları gurur ve kibre teşvik ediyoruz. Abartı ve özentiye kaçmadan çocuklarımızın başarılarıyla sevinmek ve onları güzel olana teşvik etmek ne kadar tabii ise, uygunsuz durumlarda uyarmak da o denli normal bir tutumdur. Önceliğimizin, mağrur, tatminsiz ve kırılgan çocuklar yetiştirmek değil, alçakgönüllü, sağlam karakterli ve sabırlı bireyler yetiştirmek olduğunu unutmamalıyız.

SAYGISIZLIĞI HOŞGÖREMEYİZ

Saygısızca söz ve davranışları hoşgöremeyiz. Kibir ve gurur, çoklukla saygısızlık biçiminde ortaya çıkıyor. Kötü davranışlar ortadan kaldırılıp yerine güzel ahlak yerleştirilmezse, çocuklardaki kabalığın her geçen gün artarak süreceğinden hiç süpheniz olmasın. Bu konuda:

1. Çocuğunuzla “saygı çerçevesinde” konuşup, davranışlarınızla da güzel örnek olan bir “öğretici” olun.

2. Çocuğunuz saygısızca ve kibirlice sözler edip, davranışlar sergilediğinde, bunun yanlış olduğunu hatırlatın kendisine.

Çocuklarımıza kendilerini sorgulama,sorguya çekme yetisini kazandıralım. Çocuğumuz içsel gerçekliğiyle yüzleştikçe, dışa karşı duruşu da netleşecek ve kendini olduğundan farklı görmeye, göstermeye yeltenmeyecektir. Bunun için çocuğumuza yanlız kalıp kendisiyle yüzleşeceği zaman, fırsat ve mekan sağlayalım.

Çocuklarımıza gönüllü çalışma, ötekilere yardım etme alışkanlığı ile empati yeteneği kazandırıldığında insanlarla anlamlı ilişkiler geliştirecek, kendilerinin de insanlardan bir insan olduklarını kavramaları kolaylaşacaktır. Tevazuu, fıtratımızın bir parçası haline getirebilmek, ömür boyu alıştırmalar, gayretler gerektirebilir. Erken yaşlarda, çocuklarımızın gönül bahçelerine atacağımız tevazu tohumlarının ergenlik ve yetişkinlikte yeşerip boy atmaması, kalıcı olmaması için hiç bir neden yoktur.

Engin Sezen

Yavrularımızın minik yüreklerini,tazecikken bu muhteşem duygularla yoğuralım,cennetten gelen masumiyetlerini,saf ve doğal hallerini en özel hal,derinden özen ve muhabbetle koruyalım.Edeb ve ahlak değerlerini ince ince dokuyalım.Bize verilen emanetlerin en güzelini,kıymetli ve mabub alışkanlıklarla donatalım inşallah.

Yüreğinize,yuvanıza sonsuz bereket dilerim.
Hayırlı,nurlu cumalar olsun..

TAZE İNCİRLİ MİLKSHAKE (FİGGY MİLKSHAKE)

İncir Sever Misiniz?
Bu aralar incirli tariflere takmış durumdayım:)
(İncirli pasta ve İncirli Hurma Telemesi)

Hatta minik bir 'İncir Arşivi' bile hazırladım.Gelecek tarifler,bol incirli olabilir.
Çünkü incir ve hurma , burada çok tüketiliyor.

İncirin Faydaları

İncir: Başta Ege bölgesi olmak üzere memleketimizin hemen her yerinde,sıcak ve kuru bölgelerde yetişrir.Çok dallanan bodur bir ağaçtır.

Taze ve kuru meyve olarak yenir.Gıdası bol olan meyvelerin başında incir gelir.

Yedi yüz elliden fazla çeşidi olan incir,Kur’an-ı Kerim’de zikredilen mübarek meyvelerdendir.




İncirin Faydaları:

İncir kolayca kana geçen ve %60 şeker,oldukça fazla miktarda protein ihtiva eder.Kükürt ve bakır gibi madeni maddeleri ile vitaminleri de fazladır.A,B1,B2,C vitaminleri bulunur.Ayrıca potasyum,kalsiyum ve magnezyum da boldur.Böylece incir,bedenen ve zihnen çalışanlara çabucak güç ve kuvvet verir,her türlü yorgunlukları giderir.Hem bol enerji verir,hem de kasların ve sinir sisteminin gelişmesini ve tamirini sağlar.
Hafif ılık suda yıkanmış incirler,sapı koparılarak ve 1-2 yerinden delinerek saf zeytin yağının içine konur.On gün kadar bekletildikten sonra sabahları kahvaltıdan önce 1-2 tane yenir.İncirin içindeki küçük taneciklerin dişlerle iyice ezilmesi gerekir.Bu terkibe ömür boyu devam edilmelidir.Başta felç olmak üzere birçok hastalıklara karşı kişiyi korur.
Tansiyon düşüklüğünü ve yüksekliğini dengeleyen yegâne ilaçtır.
İncir enerji veren bir meyvedir.En güzel damar açıcı meyve incirdir.
İncir,kanser oluşumunu önleyici bir takım maddeler ihtiva etmektedir.
Besleyici ve mülâyemet verici bir meyve olan incirin sindirimi kolay olduğu gibi,diğer yiyeceklerin de sindirimini kolaylaştırmaktadır.Vücut için yararlı ve gerekli maddeleri dengeli bir şekilde ihtiva eder.İhtiva ettiği maddeler ile mide ve bağırsakları yumuşatır ve uyarır,mide tembelliğini ve pekliği giderir.
İnatçı peklik için,bir bardak sütte parçalanmış üç incir ve bir avuç üzümün pişirilip sabah aç karnına yenmesi çok faydalıdır.
Süt,ceviz ve bademle yenmeye devam edilirse anne sütünü arttırır.
Bronşit,öksürük ve boğaz ağrısında 3-4 adet incir parçalanıp bir litre suda yarım saat kaynatılmalı ve ılık olarak çay gibi içilmelidir.Buna biraz kuru üzüm ve hurma da katılırsa tesiri daha çok olur.
Fırında kurutulup kavrulmuş incir övütülür ve hahve gibi pişirilerek içilirse,yin göğüs ve bronş rahatsızlıklarına iyi gelir.
İncir ağacının ince dallarında bulunan incir yaprakları tam zamanında koparılıp gölgede kurutulur ve cam kavanozlarda saklanır.Öksürük ve grip baş gösterdiği zaman birkaç yaprak kaynatılır,bolca şeker katılarak hergün 3-4 bardak içilir.
İncir yaprakları zayıflamak için çok etkilidir,sinirler bozulmadan zayıflamayı sağlar.Toz haline 1 tatlı kalığı kahvaltıda,1 tatlı kaşığı da akşam yemeğinde yenir.
Taze incir yaprakları ezilir,lâpa halinde çıbanların üzerine sarılırsa iyi gelir.
Balgam sökmek ve bağırsakları temizlemek için;15 adet “Kuru incir” yarım kilo su ile kaynatılır,istenirse içine şeker de katılarak suyu ile beraber gün boyunca zaman zaman yenir.
3 adet incir parçalanır,yarım litre suda 4 saat kadar tutulur e hafifçe sıkılarak bezden süzülür.Onun da üzerine 300 gram oz şeker katılarak ,bir taşımlık kaynatılır.Elde edilen incir şurubu çok faydalıdır.
Uzun zaman ve bol miktarda yenilen incir basuru tedavi eder.Ayrıca; 200 gram toz incir yaprağı ile 200 gram pudra şekeri karıştırılır,sabahları aç karnına 1 tatlı kaşığı alınır,bitinceye kadar devam edilir.
Müzmin bronşitte;incirin meyve zamanındaki yaprakları kurutulur ve toz haline getirilir,bal ile karıştırılıp yenir.
İncir sütle kaynatılıp yenilirse ses kısıklığına iyi gelir.
Sara hastalığında uzun zaman bol miktarda incir yenilmelidir.Biber ve Zencefil ile beraber yenilirise daha etkili olur.
İncirin yaş dalları kırılıdğında çıkan sütümsüz beyaz sıvı,nasır ve siğillere sürüldüğünde onları yumuşatıp eritir.
Siğil için ayırca; incir yaprağının sıkılarak elde edilen suyu siğilin üzerine sürülür.
Nasır için; incir ikiye bölünür,içine ıslatılmış kına konur,nasırın üzerine sarılır.
Şeker hastaları inciri fazla yememelidir.

:)

Kızımız katı gıdaya geçtiği vakitlerde,kuru meyveler ve sütle hazırladığım mamalardan çok hoşlanıyordu.
Büyüdükçe,yemek seçmeye başladıkları için,menülerinizi ona göre hazırlıyorsunuz.
Evvelsi günkü akşam gezimizde,manavda gördüğü incirler çok ilgisini çekti.
Henüz olgunlaşmamış olsa da,fırsat bu fırsat dedik,aldık.Lakin eve gelip tadına bakınca,ben muz yesem olur mu,bunu pek sevmedim,demesi üzerine farklı alternatifler düşünmeye başladım.

Eşimin iş yerinden bir arkadaşının Fas'lı bir kardeşimizle evlendiklerinden bahsetmiştim bir yazımda.Bizleri kırmayıp,yemeğe icabet ettiklerinde Ramazan ayında neler yiyip içtiklerinden,mutfak kültürlerinden bahsetti.Orucu süt ve incir/ya da/hurma ile açarlarmış.Mide yumuşasın,rahatlasın amacı ile.Yarım saat sonra da çorba ve hafif yemekler ile devam ederlermiş.
Süt ve incir fikri kulağa çok hoş geliyordu.Benzer bir tarifi forumdan Şule Hanım da verince,evet,dedim bunu denemeliyim. ! :)


İNCİRLİ MİLKSHAKE





Malzemeler:

3-4 adet incir (Mümkünse mor,olgunlaşmış incir tercih edin,daha lezzetli oluyor)
1/2 litre süt (Milk Shake'de süt buz gibi olmalıdır,hatta ekstra buz/dondurma katılır.Lakin minikler için oda sıcaklığında süt kullanıyoruz)
2 çorba kaşığı bal (Şeker de kullanabilirsiniz)
2 kaşık çekilmiş badem

Hazırlanışı:

İncirleri bol suda yıkayın.Mor / tatlı incir ise kabukları ile robotto püre haline getirin.Yeşil incir ise olgunlaşmamış olduğu için,kabukları acımtrak oluyor.İçini tatlı kaşığı yardımı ile çıkararak,kullanın.
Yarım litre süt,incir püresi,2 kaşık bal ve çekilmiş bademi mikserinizde iyice çırpın.
Arzunuza bağlı üzerine tarçın serpip,servis edin.
Afiyet olsun

not:Karışımı,hazırlar hazırlamaz tüketiniz,hiç bekletmeyiniz.

Kolajdaki incir fotoğrafı kolajdaki İncir Fotoğrafı buradan


Civciv prenses keyifle tüketti incirli milkshake'ini.

-Ellerine sağlık anneciğim
-Afiyet,bal,şeker olsun.Şifa olsun kızıma.Allah sıhhat versin bebeğim sana.
-Anniciiim Allah sıhhat verdi ya bana,verdi ya anneciim unuttun mu Allah aşştına.
(Allah aşkına:)
Koşarak,heyecanla odasına gider.Minnie Mouse'lu saatini kapıp getirir.Minik bir dumur daha yaşatır bana.

-Bu niye yavrucuğum?
-Saat.İşte Allah saat verdi ya bana.

Pepela başka bir boyuta geçer,gülüşmeler başlar,dakikalarca devam eder..
Fazla söze ne hacet :)

Bu arada sevgili arkadaşımız Papatya Prenses'e kalbi teşekkürlerimi iletiyorum.Yeni blogger olmamız sebebi ile zaman zaman teknik arızalar yaşanabiliyor.Kardeşim, farkedip bana da bildirerek,düzeltmemi sağladı.Eksik olmasın inşallah.

Bugün itibari ile Cafe Pepela olarak,1 ay 14 günlük olduk ve 101 güzel kelebek dostu,şimdiden bizlerle,el ele gönül gönüle.
Amacımızın,en büyük dilek ve duamızın ; dostluk ekseninde hakiki paylaşımlar olduğu bu ortamda,desteğinizi,içten hislerinizi,muhabbetlerinizi eksik etmediğiniz,varlığınızı hissettirdiğiniz için can-ı gönülden teşekkür ederim.

En güzel ve en gerçek hikayelerde,huzur ve mutluluk eşliğinde buluşmak dileği ile

LİBYA / TRİPOLİ TARİHÇESİ VE GENEL BİLGİLER-2

2007 kayıtlarına göre
Libya-tripoli
Giriş-Tarihçe

Libya, 1.759.540 km2` lik yüz ölçümü ile yaklaşık 6 milyon nüfuslu bir ülkedir. Başlıca şehirleri Tripoli (2.2 milyon), Bengazi (750 bin) dir. Ülkede 1 milyona yakın göçmen vardır. Ticaret ve el becerisi isteyen, marangozluk, demir işçiliği, kuyumculuk vb gibi iş kollarında faaliyet gösteren Mısırlılar, göçmen olarak ön sırayı almaktadırlar. Diğer göçmen veren ülkeler; Çad, Niger, Sudan, Fas, Orta ve Kuzeydoğu Afrika ülkeleridir. Bu ülkelerden gelenler vasıfsız işçilerdir.

Kayıtlara göre ülke nüfusunun %97`i Berberi ve Araplardan oluşurken %3`lük bölümü Yunanlılar, Maltalılar, Mısırlılar İtalyanlar, Pakistanlılar, Türkler ( Burada bir kaç Kafkas Çerkez Köyü var. Acaba bunlarda mı Türk sayılıyor? Buraya gelişleri `Büyük Göç-1860` esnasında olduğu için, direkt olarak buraya geldiklerinden Osmanlı soyu olarak, kabul ediliyor olabilirler) oluşturuyor.

Söylendiğine göre; Libya 900-930 bin aileden oluşuyormuş. Petrol bakımından zengin bir ülke. Günlük üretimi 1.700.000 varil. 400.000 varil ülke içinde kullanılıyor. Geri kalan 1.300.000 varil dışarıya satılıyor. Bugünkü ( Mayıs-2008) fiyatlarıyla petrolün varili 120 dolar olduğuna göre, matematiksel bir hesapla, günlük petrol geliri 156 milyon doların üstündedir. Petrol satışından elde edilen gelirden, her aileye yılda 100.000 dolar gibi bir para ikramiye olarak, rahatlıkla verilse, Libya’da fakir kalmaz. Libya halkı, devletten, Kuveyt ve bazı BAE’nin yaptığı gibi, kendilerine maaş verilmesini istiyor. Ancak Başkan Kaddafi, ‘petrol sonrasına hazırlıklı olmalıyız. Petrol parasının tembelliğini bir yana koymalıyız. Siz iş kurun, devletten çok ucuz kredi alın, iş adamı olun.’ demektedir.

Kayıtlı Libya tarihi MÖ 400 yıllarına kadar iner. O zamanlarda burada yerleşik olan Berberilere, Yunanlilar `Lebular`, ülkeye de ` Lebu` demişler. Sonra `Lebu`, Libya haline gelmiş.

Finikeliler uzun süre bu ülkeyi yönettikten sonra, sırasıyla Kartacalılar, Romalılar, Vandallar ve Bizans yönetimine girmiştir. 642 yılında Emeviler Libya`ya gelmişler. daha sonra Abbasiler, Fatimiler, Eyyübiler, Memlüklüler ülkeyi yönetmişlerdir.

1551 yılında Kaptan-ı Derya Turgut Paşa, Trablus`u ( Tripoli. Bizler Tarablusu, Trablusgarp diye adlandırırız. Diğer Trabulus Suriye`dedir.) İspanyol ve Maltalı şövalyelerden alır ve böylece 1911 yılına kadar sürecek olan Osmanlı dönemi başlamış olur.


1911 yılında İtalyanların idaresi altına giren Libya, 1951 yılına kadar bağımsızlığına kavuşamadı. 1951 yılında Libya Krallığı adı altında dünyaca tanındı, 1955 yılında BM üyesi oldu. 1971 yılında, şu andaki Devlet Başkanı, ihtilalin genç yüzbaşısı, Silahlı Kuvvetler Komutanı genç yüzbaşı ve`Genç Subaylar Grubu` lideri Muammer Kaddafi, Kral İdris, Türkiye`de iken ülke yönetimine el koydu.




TRİPOLİ'Yİ TANIYALIM

Çarşı -Pazar: Türkiye’de herhangi bir süper markette bulunan bütün mallar, burada da bulunmaktadır. Ancak hiç bir şey Türkiye`den ucuz değildir. Hatta birçok mal Türkiye`den çok daha pahalıdır. Çin ve ikinci kalite İtalyan üretimi olan beyaz eşyalar Türkiye ile aynı fiyattadır.

Sebze ve meyve çeşitleri Türkiye`deki gibi zengin değildir. Fiyatları da bizden pahalıdır.
Örnek vermek gerekirse: 1 kilo sert kabuklu yumurta şeklinde ve büyüklüğündeki domates, ülkemizde 0.5 ykr ile 1 ytl arasında satılırken (2007), burada 2.5 ytl fiyatında satılmaktadır. Ülkemizde kimsenin yüzüne bakmayacağı limonun kilosu 2 ytl dir. Kavun ve karpuzun kilosu 500 ykrs, armut ise 2.5 ytl, beyaz ve siyah üzüm 2 ytl dir. Çekirdeksiz beyaz üzümü iri ve güzeldir. Mısır Mango`su 4 libya dinarından satılmaktadır. Ananas, Türkiye ile aynı fiyattadır. 1 libya dinarı 1 ytl ye eşittir, aynı değerdedir.

Kuruyemiş olarak bizim bildiğimiz çeşitler vardır. Fıstıkların içi çoğu boş, Antepfıstığının kalitesinden ve tadından uzaktır. Leblebi, yer fıstıği, badem ( hem kuru hem taze) ve tek tür şişman kabak çekirdekleri vardır. İki tür Kajo vardır. Kilosu 10-12 ytl arasında değişmektedir. Burada bizim bademe benzeyen, ancak çok daha büyük olan `Brezilya Bademi` az yağlı olup, tadı var ile yok arasıdır.


Konfeksiyon ve iç çamaşırı fiyatları marka kalitesine göre değişmekte, Türkiye ile aynı hatta bazı çeşitlerde daha pahalıdır

Balık lokantaları ucuz değildir.
Halk tipi lokantalar ucuzdur. Bolca bulunan ufak pizza kafeteryalarında 2 ytl karşılığında leziz 2 parça pizza ve meşrubat ile rahatça karın doyurabilirsiniz. Pastahanelerde bol çeşitli pasta ve kuru pasta bulabilirsiniz. Şekerli kuru pasta türleri zengin olup, tuzlu kuru pasta türü göremezsiniz.

Parfümeride İtalyan ve Fransız parfümleri ön sırada yer almakta, bize oranla oldukça uygun fiyatlardadır. Şampuan, güneş yağı, makyaj malzemeleri vb benzerleri Türkiye`ye göre ucuzdur.

Bilgisayarlar Türkiye ile hemen hemen aynı fiyattadır. Ancak cep telefonlarının daha ucuz ( ancak mesaj ve diğer yazılımlar için Türkçe gerekmektedir) ve diğer elektronik eşyalarda Türkiye`ye oranla daha ucuz olduğu, buradaki Türkler tarafından söylenmektedir. Ancak ülkemizde kredi kartı kullanımı ve taksit kolaylığını da göz önünde bulundurmakta fayda vardır.

Tanınmış bazı çanta markalarının burada ucuz olduğu görülmektedir.

Enteresandır: Tripoli` de sokak isimleri ve kapı numaraları yoktur. Mektuplaşmayı merak ederek sordum. Cevap şu idi : ` Büyük şehirlerde okumuş kesim postrestant ve posta kutusu kullanırlardı. Halk ise ad-soyadı ve oturduğu mahallin adını yazar, postaya verirdi. Postacı o mahalleye gider bu insanı tanıyan var mı diye bir kaç kişiye sorduktan sonra, kesin tanıyan birisi çıkar, mektup sahibine böyle ulaşırdı`. ( Bize yabancı değil. Adı-soyadı, köyün adını yazar gönderirsiniz, mektup sahibine ulaşır.)

Telefon için ‘bilinmeyen numaralar -118’ servisi yoktur. Telefon iletişimi büyük bir oranda, cep telefonu aracılığı yapılmaktadır. Caddelerde ender görülen telefon kabinleri atıl vaziyettedir. Telefon iletişimindeki bu açığı, telefon resmiyle kendini adresleyen özel firmalardan yapabilirsiniz. Size verilen ufak bir kağıt parçasına ‘0090’ sonrası telefon numarasını ekleyerek Türkiye’deki herhangi bir operatör ile görüşebilirsiniz.

Şehir içi ulaşım

`Libo` diye isimlenen, siyah beyaz boyalı Deawoo marka taksi fiyatları bize göre çok ucuzdur. Tripoli` de 2 ile 5 ytl arasında değişen fiyatlarla şehrin her tarafına gidilebilir. Ancak yabancı olduğunuz belli olduğundan mesafeye göre ücret, parmak işareti ile rakamı belirleyip ‘dinar’ denilerek belirlenebilir. Birinci taksi yüksek ücret isterse, ikinci taksi mutlaka kabul edecektir. Unutmayın ki: otel önlerinde bulunan taksiler pahalıdırlar.

Trafik kendine özgün aktığından, emniyet kemerleri mutlaka takılmalıdır. Ha şimdi çarptı, ha şimdi çarpacak korkusu, yol boyuca sizinle beraber olacaktır. Bazı arabaların sağlarından sollarından çarpılmış olduklarını yadırgamamak gerekir. Şartlar böyle; Tripoli`de her an 4 gözünüz var gibi, dikkatli araç kullanmak zorundasınız. Polisten kaza raporu almadan aracınızı tamir ettiremezsiniz ( ya birine çarpıp kaçtıysanız). Güzel bir tedbir.

Duyacağınız bol korna sesleri, ` ‘Bip.bip biraz sağa geç.. Bip bip ben buradan döneceğim, dur ve bana yol ver’ gibi spontane gelişen, bir iletişimdir. Gariptir bu sistem kendi içinde gayet iyi işlemektedir. Bana kargaşa gibi gelen bu sistemde, yaptığı ani bir dönüş veya ani bir duruş yüzünden, kazaya ramak kala birbirine bağıranlara rastlamadım. Örneğin, bir Libyalı işlek bir caddede aniden yolun birazda ortasında durup, karşı dükkandaki birisine bir şeyler söyleyip, sohbet edebilir. Arkadan gelen ise bunu normal karşılar, yavaşlar ve sollayarak yoluna devam edebilir.

Yayalar, bilhassa kadın ve çocuklar, trafikte önceliklidirler. Hızla akan bir yolda bile, bir yaya yolu geçerken, hızları ne olursa olsun, bütün arabalar yavaşlar, durur ve ona yol verir. Belki bunda “kan parası” diye adlandırılan, maktul ailesine ödenen yüksek meblağlardaki paranın da etkisi vardır.

Yabancılara ait plakalar, mavi şerit üzerine verilen numaralar ile belli olur. Türklere ait plaka numarası 17 dir.

Libya`da her türlü marka lüks arabayı görebilirsiniz. Otomobiller bize göre yarıdan da az fiyatınadır. Ancak bir kaç belirli marka dışında servis ve yedek parça garantisi yoktur.

Tripoli`de halk otobüsü veya belediye otobüsü gibi toplu taşıma aracı yoktur. Minibüsler toplu taşımanın ana ögeleridir.

Gözlemlediğim kadarıyla Libya insanı, sakin, kendi halinde, yumuşak, saygılı, ağır başlı ve bilhassa Türklere karşı sevgi dolu olarak gözüküyorlar. Burada 400 yılı aşkın Osmanlı dönemindeki tarihi beraberliğimizin, birçok ortak kültürel ve anlayış beraberliğini de var ettiğini söylüyorlar. Yurtdışında eğitimini bitirmiş bir yerbilimci yaptığımız bir sohbette “Bizim Türklerle birçok örf adet, ananede buluştuğumuz ortak noktalar vardır. Hatta müziğimiz ritim ve makam olarak Türk müziği esasına dayanır. Sokaklarda gördüğünüz açık tenli ve renkli gözlü insanların ataları Türk soyudur.” demiştir.

Libya bir huzur ülkesidir. Kavga eden insanlara rastlayamazsınız. Esnaflar, bizdeki gibi, bağırarak, çağırarak satış yapmazlar. Yabancılara hiç bir şekilde, bizde olduğu gibi sakız gibi yapışılıp ‘illaki benden alışveriş yap’ tarzı yoktur. Halk ve mahalle pazarlarında bile sessizlik içinde alış-veriş yapılmaktadır.

(Pepela:Burada devreye girmeden yapamayacağım.Çünkü Libyalılar normal diyaloglarında dahi yükses sesle konuşuyorlar.Erkekler kendi aralarında tartışmaya da bayılıyorlar.
Esnaf tespiti harika! Mağazaları girdiğinizde , sahibi ya televizyon izliyor yahut radyo dinliyor.Müşteriler kendi hallerinde,istediklerini bakıyor,beğendiklerinin parasını ödeyip çıkıyor:)
Dükkanlar sabah saat 9.30 ile 10 arası açılır, saat 13 veya 14 de kapanır. Saat 17 gibi tekrar açılır ve gece yarısına kadar açık kalırlar.

Akşam gün batımına doğru nerede bir yeşil alan ve park varsa insanlar oraya dolar, çoluk çocuk çimenlerin üzerine yayılıp, gece yarısına kadar akşam serinliğinin tadını çıkarırlar.
(Deniz kenarları da aynı şekilde)

Uykunuzun en derin yerinde, saat kaç olursa olsun, mesela gecenin saat üçü de olabilir, dördü de olabilir, müthiş bir kornalar korosuyla yatağınızdan zıplayabilirsiniz. Belki bir düğün vardır, belki de bir kaç genç müziği sonuna kadar açıp korna çala çala en işlek caddeden geçiyor olabilir. Buna polis dahil herkes göz yumar, anlayışla karşılar.

Tripoli’nin ‘piyasa caddesi’ olan, 1 Eylül Caddesi ve yanındaki paralel caddeler, şık mağazaları ile ufak bir Beyoğlu gibidir. Buradaki Türkler, oldukça hareketli ve mağazalarla dolu Girgareş caddesini, İstanbul’un Bağdat caddesine benzetmektedirler. Bu cadde, yabancıların oturduğu, etrafı duvarlarla çevrili, özel güvenlik ile korunan, kapıda içeri girişlerin kontrol altında tutulduğu, her türlü spor kompleksleri ve plajı ile, ayrı bir dünya gibi olan, Regata`ya da gider. Regata`daki konutlar oldukça yıpranmış olup, bitişik düzende yapılmış `kooperatif evlerine` benzemektedirler.

Yakışıklı ve iyi giyimli gençler, nargile ile ‘çay nana- naneli çay’ kahve ve kapiçino içip sohbet ederler. Bazıları ise alkolsüz biraları arabalarının üzerine koyarak, sanki ‘kafayı buluyorlarmış’gibi, saatlerce bira içerler.
Yaşlısı olsun, genci olsun ellerinde kapiçino dolu kağıt bardakları ile, saatlerce ne konuşurlar hep merak etmişimdir. Bizde sabahları kahveler, günün ilk çayını içmek üzere nasıl doluyorsa burada da, kafeler içeride, dışarıda, kaldırım kenarında kapiçino içen ve sohbet eden insanlarla doluyor.

1983 yılında, perde arkası hala belli olmayan, hangi örgütlerce planlandığı bulanık olan, Pan-Am uçağının İskoçya üzerinde infilak ederek patlaması Libya`ya mal edilmiş ve ABD`nin baskısı üzerine Libya`ya ambargo uygulanmaya başlamıştır. 25 yıl süren bu ambargo Libya`nın gelişmesini büyük oranda etkilemiştir. Kanımca, bu ambargo olmasaydı Libya bu gün çok daha farklı olurdu. . Ülke dışında yüksek eğitim ve doktora yapmak isteyenlere ABD kapılarını kapatmış, Avrupa ülkeleri ise zorluklar çıkarmışlardır. Böylece yüksek eğitimde bir boşluk doğmuştur.

Ambargo etkisi ile, Libya devletinin 10 yıl süre ile İngilizce eğitiminin yasaklaması, İngilizce konuşan insan sayısını azaltmıştır. . 60 yaşın üzerindeki Libya`lıların çoğu İngilizce ve İtalyanca konuşabilmektedirler.

Bundan altı yıl öncesine kadar sokaklarda pek kadın görülmezmiş. Hele çay bahçesi, kafe ve lokanta gibi yerlerde asla. Ancak şimdi sokaklar, kafeler ve lokantalar kadınlarla dolu. Otomobil kullanan kadın sayısı çok fazla ( hele o kendine özgü karmaşık trafikte nasıl araba kullanıyorlar, bravo doğrusu).

Bir Libyalı tarafından evine davet edilirseniz, geleneklerine göre, evin hanımını ve kızlarını ortalıkta göremezsiniz. Onlar sizlere gözükmeden, ikramlarını tepsi içinde evin erkeğine verirler, o da gelip ortaya koyar.

Düğünlerde erkekler ayrı, kadınlar ayrı eğlenirler. Yakın bir zaman içinde çıkan bir yasa ile, eskiden geçerli olan 4 kadın ile evlenebilme anlayışı artık yasaklanmıştır. Libyalı erkekler artık, ne yazık ki, sadece 1 kadın ile yetinmek zorundalar.

Pepela:Libya Tahlilleri / 2

Camiler bizdeki gibi ayak kokmuyor. Tertemiz. Bunda, sıcak iklimin getirdiği bir alışkanlıkla insanların çorap giymemesi ve sandalet kullandıkları içindir sanıyorum. Zaman zaman dev klimalardan koku dahi veriliyor. Ezan sesleri rahatsız edici değil. Bilhassa sabah ezanı, çok alçak sesle ve hızlıca okunuyor.

Sokaklarda kedi ve köpek çok nadir görülmektedir.

Devlet ile işiniz varsa: ‘Burada her şey mümkündür ama ayni zamanda hiçbir şey de mümkün değildir.’

Yabancıları üzen, Libya`dan çok zor vize alınması veya hiç alınmamasıdır. Bunun sebebi şudur: Libya`da kendi içinde bir huzur ve barış vardır. Kuzey Afrika ülkeleri ve komşuları arasında en huzurlu ülke Libya`dır. Bir taraftan terörist devlet Sam Amca’nın varlığı ve girdiği her ülkede demokrasi ve insan hakları maskesi ile o ülkeyi karıştıran, turuncu devrimler (!) yaratan Soros kuruluşları, sahte insan hakları, demokrasi havarisi batılı örgütler, diğer yandan El-Kaide, Taliban, Müslüman Kardeşler gibi silahlı eylemcilerin ülke içine sızmalarını önlemek için, Libya hükümeti bu konuda ince eleyip sık dokumakta, ülkeye girecek her yabancıyı dikkatlice incelemektedirler. Eh bu konuda pek de haksız sayılmazlar.

Seker ve Kurban bayramları dışında milli bayramlar şöyledir:
18 Mart; İngiliz askeri üslerinin kapatılması ve ülkeden kovulmaları,
11 Haziran; Amerikan üslerinin kapatılması ve ülkeden kovulmaları,
23 Temmuz; Mısır Halk Devrimi,
1 Eylül; Libya Halk Devrimi,
7 Ekim; İtalyan Faşist Yönetiminin ülkeden geri çekilmesi.

Lafın kısası: Libya hiç de anlatıldığı gibi `öcü` ve sıkıntılı bir ülke değildir.

Libya`ya hoş geldiniz.


30.Temmuz.2007
Tripoli, El- Kebir Otel, Oda No: 948 Saat: Yazı bittiğinde 06.10
Yeniden gözden geçirme: 4.8.2007
Gönderen halit edip özcan zaman: 12:34

Sayın Edip Özcan'a bu güzel ve net tespitlerini bizlerle paylaştığı için şükranlarımı sunuyorum.
Pınar İpekçi arkadaşıma da bu yazıya ulaşmamıza vesile olduğu için,sevgilerimi gönderiyorum.

GÜNCEL HABERLER

Libya, Gazze'ye yardım gemisi gönderdi
Yunanistan'ın Lavriyon limanından Moldova bandıralı bir Libya gemisinin Gazze'ye insani yardım malzemesi götürmek için yola çıktığı öğrenildi.
Libya lideri Muammer Kaddafi'nin oğlu Seyf el İslam'ın öncülüğündeki "Amalthia" adlı yük gemisinde 2 ton ilaç ve gıda maddesi yer alıyor. Dün yüklemesi biten ve bugün yola çıkacak gemide 12'si mürettebat toplam 27 kişi bulunuyor. Libya merkezli "Filistin halkına dayanışma örgütü" üyesi oldukları açıklanan yolcuların 13 Libya, bir Nijerya, bir de Fas vatandaşı oldukları belirtildi. Gemi yetkililerinden yapılan basın açıklamasında, "Filistin halkına yardım için yola çıkıyoruz. 80 saatlik yolculuğumuz boyunca İsrail makamları arzu ederse gemimizi kontrol edebilirler. Eğer Gazze'ye yanaşmamıza da izin verilmezse o zaman Filistin halkına iletmeleri için ilaç ve gıda maddelerini İsrail makamlarına teslim edeceğiz" denildi.

DİRENİŞ BEKLENMİYOR
Yolcular bu açıklamayla, İsrail makamlarının 31 Mayıs'ta 9 kişinin ölümüne yol açan Mavi Marmara katliamına benzer olası bir saldırı karşısında direnmeye niyetli olmadıklarını dile getirmiş oldu. Yunan Dışişleri de, gemiden haberdar olduklarını belirtti