Cafe Pepela 'Lezzet' Dergisi Kasım Sayısında..

-Sene 2007..


Sevmenin,sevginin,aidiyetin,muhabbetin her halini derinden yaşadığımız anlar.Sıcacık,buram buram tarçın kokan,çıtır çıtır cevizli bir kek yapmışım.Öyle ki her aşamasında kaybolmuşum,bir insanın yumurta ve şekeri çırparken,kalbi yerinden oynar mı? Göğsü yarılıp,dışarı fırlayacakmış gibi heyecanlanır mı?.Evet,hem de nasıl..
Sevdiceği içinse;vuslata saatler kaldıysa,onun için yaptığı her şeyde,'tarçınlı kekte bile' :) hisseder bu duyguları.İşte benim 'mutfak maceram böyle canlandı,böyle renklendi,böyle cilalandı.Öncesi yok muydu?
Vardı,iki taraftan da göçmen olan ailem ve akrabalarımdan çok şey öğrendim,tam ortasında lezzet ve muhabbet kuyusu olan bir ortamda yetiştim.Küçüklüğümden beri mutfak kültürleri ve farklı lezzetlerle hep iç içeydim.Lakin tüm bunların yeşermesi,coşması,ayyuka çıkması için demek ki 'bu güzelliklerin de yaşanması,içimize işlemesi gerekiyormuş.(Hiç bir zaman ben 'oldum', ben 'tamamım' demedim ve inşallah demeyeceğim de.İlme,öğrenmeye,yeni bilgilere her daim açım..) Hülasa bu lezzet yolculuğunda minik bir kalp,yuvamızı cennet bahçesine çeviren tatlı bir melek de aramıza katılınca,müthiş bir özen / şefkat ve aşkla kavruldu hepsi.Onun için pişirdiğim her yemekle ben de büyüdüm sanki .Artık evlat olmakla birlikte bir eş ve anneydim.-Herşey daha da leziz,daha da tatlı gelecekti ruhuma.Üniversite maceram ile başlayan yurt dışı fasıllarımızın evliliğim ile birlikte neredeyse her sene farklı bir ülkede devam etmesi de,her açıdan çok şey kazandırdı bana.
An geldi,yemek pişirmek / mutfağa ve lezzete dair herşey neredeyse 'yaşam tarzım' ,vazgeçilmezlerimden biri oluverdi.Bunun nasıl bir 'tutku' olduğu,çoğumuzca malum değil mi? :)

Arkadaşlarımın,yakınlarımın,sevdiklerimin,en derin desteği ve teşviki ile,5 ay önce,'vira bismillah' dedim blog hadisesine.Ben de sizlerle birlikte,naçizane mutfak hatıralarımı,yaşamı,gönlümü paylaşmaya koyuldum.

En 'asıl' gayem;'Kalpten kalbe yol kurmak,samimi ve duru muhabbetlerle donanmaktı ve her doğan güneşle tazeliyorum bu niyetimi.Yemek pişirme tutkum,edebiyat ve fotoğraf sevdam ile birleşince,blogumun rengi de netleşmeye başladı aslında.Tariflerimi bir arada tutmak,içimdekileri paylaşmak için yazmaya başladığım bu 'elektronik günce' ile git gide ısındık,ifrat ve tefrit dairesince,birbirimize  sarıldık.

Yazdıkça mutlu oluyorum.Biliyorum,bazen çok uzun tutuyorum,sonu gelmiyor bir türlü,kendimi hakikaten frenleyemiyorum:) Lakin neticede burası benim yüreğimden bir parça,küçük dünyam,terapi köşem,mutena sayfam.Her kişisel blogta olduğu üzre,sevdiklerimi paylaşmam,gönlüme hoş gelenleri sunmam  en doğal hakkım olduğu gibi beni inanılmaz mutlu ediyor.Tariflerimiz,fotoğraflarımız hep bir 'vesile'  Aslolanın her daim,yürek dostluğu.

Bu kısa süreçte,anladım ki,'benden geçip biz' olmak,her şekilde mümkün.Yeter ki 'can-ı gönülden dilesin insan'.Birbirimizi henüz çok iyi tanımıyoruz belki,işte bu ancak yazmak ile okunmak ile okumak ile  mümkün. (İlmi yazı ile bağlayınız hadisince)

Ben de başından beri vurguladığım üzre tarifimi yazayım çıkayım diyemiyorum  arkadaşlar hiçbir zaman.Çünkü buraya gönüllere dokunmaya,mutluluğuma mutluluk katmaya,sizlerle hemhal olup,kıtalarca uzakta olsak dahi özel hayatımızı deşifre etmeyecek/tadında ve kıvamında sohbetler için hasbihal etmeye geliyorum.,Hırstan,tehlike boyutundaki 'cah'tan',kalp kırmaktan,'ene'liktek uzak durarak geliyorum.En azından bu niyetlerle yoğuruyorum her adımımı..Unutttuğumuz nice güzellikleri,Aslolan'ı,hep birlikte hatırlayalım,yüreğimizin pasını silip atalım istiyorum.

Her lahza arkadaş edinmeye,gönül birliğine eşsiz bir kıymet veren ben,blog vesilesi ile şuana dek,çok tatlı,çok hanımefendi,arkadaşlarımla/büyüklerimle/kardeşlerimle tanıştım ki işte bu herşeye değer diyorum,Rahman c.c utandırmasın,amellerimizi 'halis sevgi ve saygımızla' süslesin.

Tamam tamam asıl meseleye geliyorum,geeeldim.. :)

Geçen ay tam da şu yazıyı yazdığım sıralarda,Lezzet dergisi'nden (ayrıca tarifname'nin sahibesi) Sevgili Seda lutfederek,bizimle iletişime geçti.Kendisini yakınen tanımasam da çok sıcak bir enerjiye sahip olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.Son derece kibar ve özenli bir bayan olduğu da her halinden belliydi.

Görüşmemiz neticesinde,lise yıllarımdan bu yana müthiş bir ilgi ile takip ettiğim,bir sonraki sayısını 'çocuklar gibi heyecanlanarak! beklediğim,her fotoğraf ve reçetede kaybolduğum Lezzet dergisinde  iki cici tarifimiz yayınlanacaktı.:) Daha önce medya / basın alanında çalışmalarım olduysa da böylesine sevdiğim bir dergide bulunacak olmak,benim için ayrı bir keyifti.(Tarifler için bkz:Atayıf Tatlısı ve Kıymalı Ekmek Ruloları

Tüm bu gelişmelerin sizlerle olan Muhabbet ve İletişimimizle de alakalı olduğunu da düşünüyorum..Bu güzel haber benim değil,hepimizin 'armağanı' ..

Duygularımın doruğa ulaştığı anlardan biri şuan ve beni ihya eden sebeplerden biri de sizlerin çıkarsız sevgi,ilgi ve desteği..
Bilirsiniz,yorumlar meselesinde dahi: hangilerinin nezaketen hangilerinin hakikaten yazıldığını anlayabilmek hiç zor değil.(Bizler birbirimizi yazarak/şahsımıza ve emeklerimize yaptığımız yorumlarla daha iyi tanıyoruz değil mi?) Zamanla,kısmi de olsa kişiliklerimizi / karakterlerimizi bile anlayabiliyoruz bu şekilde.İşte ben de gördüm ki,aldığım yorumların çoğu Hakikaten/Hakikatten/Haktan..

Ben istiyorum ki bu güzellikler devam etsin,sekteye uğramasın,üzülmesin,küsmesin.Artarak,en 'Doğal ve İçten' hali ile sürsün.Hepsi için teşekkür ederim,hakkınızı helal ediniz,gönlünüze,emeğinize,ruhunuza sağlık!
Bizleri okuyan,takip eden,kelamları ile yanımızda olan bütün arkadaşıma gönül dolusu şükranlarımı gönderiyorum. (Bu tür teşekkür yazılarının,pek de eğlenceli olmadığını,sevimli gelmediğini biliyorum lakin hoşgörünüzü rica ediyorum)

Evvet! Dergiyi henüz alabilmiş,kokusunu şöööyle bir içime çekebilmiş değilim. :)
Yakın zamanda Allah c.c nasip ederse Türkiye'de olacağım Sevgili arkadaşlar.Bir süre blogumu sizlere emanet edeceğim.Biiznillah gittiğimde ilk işim anneciğimin / yakınlarımın benim için alıp sakladığı Lezzet'lere koşacağım. (Güzel annem,size de herşey için sonsuz teşekkürler..!)

Dergi çıkar çakmaz,beni arayan,mailleri ile gönlümü coşturan,yorum bırakan,şaşırtan,duygulandıran okuyucularımıza ne diyebilirim ki?  İyi ki varsınız!

Akılda Kalanlar:

Tatlı kardeşim Öznur  ne demiş: 'Paris'ten kuş olup uçasım geldi,sırf dergiyi alıp sana yollamak için..Görmen için..Mutluluğum mutluluğumdur! '
Var mı böyle birşey :_) Eksik olma gönlümden..

Sevgili Zeliha,cici arkadaşım,dergiyi o yağmurda fellik fellik arayıp,detayları ile birlikte satır satır okudun,çok teşekkür ediyorum.!  hem de çok..

Sevgili Reyyan,bugünkü zarif ve ince  teklifin,o kadar gönlümü ısıttı ki..

Derginin fotoğraflarını çekip gönderme fikri / gurbet kuşu göremedi diye,hasretini merakını dindirme niyeti nasıl bir güzelliktir..?

Sevgili,Emine.Seni tanıdığım için çok mutluyum.Lezzet'dergisine bu anlamda tekrar müteşekkirim..!
Güzel yürekli hemşehrim;)

Ve;
Lezzet'te Cafe Pepela'yı görür görmez,heyecan ve mutlulukla yanımda olan,halis kelamlarını esirgemeyen,beni tatlı bir şaşkınlığa gark edip sevindiren  ilk mesajlarımın sahibeleri:

Mutfakistan,Bal Pare,Çeşnici Handan,Rumma,Nese Ersoy,Vlam,Şükran 
 
(Şaşkınlığım derginin bana göre -erkenden- çıkmış ve kısa sürede dağıtılmış olmasıydı.İlk haberi Sevgili Filiz Hanım'dan aldım.Teşekkürler ablacığım! )
 
''Muhabbet;kardeş olmaktır..Biyolojik bir bağı olsun ya da olmasın, "Gardaşım!" diyebildiğin kişidir.Gözsüz de görebildiğin,yüreğinin taa dibinde hissedebildiğin kişi..Sadece 'ben' demez,'benim' demez.Nefsi için istemez,nefsi için heva etmez,sinirlenmez.Sevgisini biriktirir yüreğine,cömertçe dağıtır.Nice sırlar yüklüdür de çatlamaz.Sorumlu olduğu birçok insan vardır da birini dahi atlamaz.Can kardeşidir o.Hani bazen dersin ya 'Ya Hu akrabamla bile bu kadar yakın hissetmiyorum,bu kadar görüşemiyorum',bunu diyebildiğindir,ciğer parendir..Karşısına hangi kusur çıkarsa çıksın,affeden,sevgiyle setredendir..'' 

 Nice nice paylaşımlara,bol muhabbetli,bol lezzetli günlere,senelere inşallah!
 
Not:Sizlere 'İki tatlı haberim' daha olacak..Bir sonraki postumuzda görüşmek / buluşmak üzere!
 
Yüreğimden eksik olmayın ...